Zandolie naar de zee pompen
Deze week kon u op energie.vpro.nl lezen dat Shell voornemens is om haar halve dochteronderneming Shell Canada weer helemaal te besturen. Niet in de laatste plaats vanwege de enorme hoeveelheden Canadese teerzanden. Teerzanden die zoveel olie zouden bevatten dat we nog decennialang met 12 miljard mensen in suv’s kunnen blijven rijden (vrije interpretatie van bovengetekende). Om olie uit teerzanden te winnen moet je eerst het gehele landschap afgraven en vervolgens d.m.v. verhitting de olie eruit pesten. Maar in het geval van de Canadese teerzanden ben je er dan nog niet. Die bevinden zich immers in Alberta (kaart) een stuk landinwaarts. Er moet dus een 1200 kilometer lange pijpleiding komen, helemaal naar de Westkust, naar het plaatsje Kitimat (kaart) om precies te zijn. Vervolgens zullen olietankers door een fjord naar binnen varen om de olie op te halen in een nog te bouwen terminal. In Kitimat en langs het geplande tracé van de pijpleiding zijn ze not amused.
In Canada geldt al 34 jaar een verbod op onderzoek naar olie en gas aan de kust van de provincie British Colombia. Milieugroeperingen en de First Nations – de inheemse indianenbevolking – zeggen dat het verbod ook geldt voor olietransport terwijl de overheid en oliegroeperingen die bewering in twijfel trekken (IPS). Verwacht wordt dat Kitimat 13 olietankers per maand te verwerken krijgt die olie voor Californië, India en China zullen ophalen. Gateway’s monthly marine traffic schedule includes up to seven VLCCs or Very Large Crude Carriers, each one 343 metres, or more than three football fields long, and 58 metres wide, plus six Suezmax vessels built narrower and shorter to fit through the Suez Canal. (Dogwood Initiative). Als alles goed gaat met die tankers is er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht en na de ramp met de Exxon Valdez is er natuurlijk nooit meer een kapitein dronken achter het roer gekropen…
