Dagsluiting – Tragiek
IJs en water op straat met windkracht 8: het leven op het vulkanische schiereiland Kamchatka gaat niet over rozen.
Ecce Russo op de klanken van lokale rapmuziek:
wild wind [Kamchatka Peninsula]
Nee dan nog liever -44°C en windstil: Winter in Yakutsk (2003)

Dagsluiting – Waterstanden
..en tot slot volgen nu de waterstanden:
千島列島沖地震 (2007年) (緊急警報放送の瞬間 その2) [Kuril Islands]
archiefbonus: Tsunami 1952 – Kuril Islands

Aquarium des Tages

Rustgevende beelden van minikosmosjes op: aqua forest aquarium.
Fidel weg, Cuba biobrandstof leverancier?
Het zijn spannende tijden in Cuba nu Fidel Castro nog niet dood is maar wel afgetreden. Er wordt flink gespeculeerd over de koers die Cuba nu gaat varen: volgt er democratisering of zal men volgens het ‘China-model’ slechts economische hervormingen toestaan? Zijn broer Raul heeft al eerder aangegeven een voorstander van het China-model te zijn.
Een specifiek aspect van de Cubaanse economie dat zou kunnen gaan veranderen is de rol van de suikerriet-industrie. Cuba is een belangrijke producent van suikerriet, suikerriet dat vooralsnog wordt verwerkt in voedingswaren. Fidel Castro was altijd een fel tegenstander van biobrandstoffen omdat het de voedselprijzen opdrijft en daarmee de honger onder de armen veroorzaakt. Maar nu hij het veld heeft geruimd zou de verleiding van het bemachtigen van internationale deviezen dmv biobrandstofproductie wel eens te groot kunnen worden. De Cubaanse suikerrietindustrie zou jaarlijks 11 miljard liter ethanol ter waarde van zo’n 7 miljard dollar kunnen produceren. Mocht Cuba grootschalig omschakelen naar de productie van ethanol dan zal deze biobrandstof nog niet direct richting de Verenigde Staten vloeien want die handhaven nog steeds een handelsboycot tegen Cuba. (bron: Wired)
Maar wat als Europa gedwongen door haar eigen EU-richtlijnen voor het bijmengen van biobrandstoffen op zoek gaat naar een grote producent?
Dagsluiting – Okha
Voor als je houdt van: reizen die nergens naar toe gaan
Okha [Rusland, Sachalin oblast город Оха ]

Ik zit boven in m’n Environmental War Room schat…
Al Gore gaf in zijn Inconvenient Truth al aan dat klimaatverandering de grootste test voor Amerika zal worden sinds het verslaan van nazi-Duitsland en Japan. Milieu-denker Lester Brown publiceerde onlangs zijn nieuwe boek Plan B 3.0 waarin hij oproept tot een wereldwijde mobilisatie om de CO2-uitstoot significant terug te dringen. De excentrieke ondernemer Richard Branson kon derhalve niet achterblijven en bood vorige week aan een ‘Environmental War Room’ te bekostigen. Een jaar geleden schreef Branson ook al een prijsvraag (25 miljoen dollar) uit voor het beste idee om 1 miljard ton aan CO2 uit de atmosfeer te krijgen. U: Sargasso community gaf hiervoor al de eerste aanzet, wellicht kunt u hem weer helpen?
Het idee van een ‘Environmental War Room’ werd op het grote blog network Wired lauw ontvangen. De blogger stelt dat we geen extra quasi-gouvernementeel orgaan nodig hebben maar een nieuwe president in het Witte Huis. Daar is opzich geen speld tussen te krijgen maar op een salonblog als deze zijn wij niet vies van het fantaseren over nutteloze en toch uiterst comfortabele denktanks en warrooms, sterker nog we zijn er zelf eentje! Kaarten, pionnen, vlaggetjes en een flatscreen met 24-uur per dag Teletekst. Uw ideeën voor de invulling en bemanning van de ‘Environmental War Room’ kunt u kwijt in comments. De beste ideeën uit deze crowdsourcing sessie ontvangt Branson automagisch op z’n blackberry.
Is dit zelfreparerend rubber de eerste 1 april-grap?

