![](https://sg-images.nl/http://www.geencommentaar.nl/media/qvdd.jpg)
“De resultaten van het onderzoek zijn veel waarschijnlijker wanneer tape A afkomstig is van rol B dan wanneer de tape afkomstig is van een willekeurige andere rol tape.”
Een voorbeeld van een conclusie uit een rapport van het NFI dat rechters moeilijk vinden om te interpreteren. Das toch zo klaar als een klontje?
Reacties (9)
Dergelijke logische taal komt abstract en vervreemdend over. De zin klopt maar de mens denk niet makkelijk in dergelijke structuren. Wiskunde is, per definitie, volstrekt logisch. Dat betekent nog niet dat mensen het makkelijk vinden om zelfs de meest simpele regels daarvan te begrijpen.
Een onderzoeker is zich vaak beperkt bewust van het interpretatiekader van anderen. Ik kan mij wel voorstellen dat rechters onderzoeksrapporten lastig te begrijpen vinden.
Maar dit geval moet toch te interpreteren zijn, of niet? Of moeten we, analoog aan de paborekentoets, een logica-toets voor aankomende rechters invoeren?
Oorzaak-gevolgredeneringen moeten toch wel tot het basispalet van een rechter behoren.
Dit snap ik wel, en toch ook niet omdat ik de context niet ken. Beetje lastige quote dus. :)
Trouwens, nu ik er zo over nadenk is dit best ongelukkig geformuleerd. Sterker: dit geeft niets weer, het zegt alleen dat de uitslag van het onderzoek waarschijnlijker is als Tape A afkomstig is van Rol B. Wetenschap, of gokken?
Laten we eerlijk zijn. Onderzoekers zijn communicatief vaak bar slecht. Normale-mensen-taal zou ook tot de standaard toolbox v.d. onderzoeker mogen behoren.
Logische zinnen zijn prima te interpreteren maar ze bevatten teveel lading in te weinig woorden. Een lezer zal zo’n zin meerdere malen moeten doorlezen om elk woord zijn duidelijke waarde te geven.
@3 Wanneer die zin in een stukje tekst staat zal het waarschijnlijk wat duidelijker zijn.
Dit is de context:
Het lijkt me duidelijk, dat dit niet duidelijk is en ook niet echt kan zijn, tenzij dat uit de rest van de tekst blijkt. Het voorbeeld is ook bijzonder ongelukkig gekozen. Tapes worden vaak in grote hoeveelheden geproduceerd en een conclusie, dat een stukje tape eerder van een van die rollen afkomstig dan van de rol die vlak daarvoor of daarna van de band is gerold, is niet of nauwelijks hard te maken. Maar het NFI doet natuurlijk altijd haar best om de haar door het OM gestelde vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. In dit geval zal de vraag wel geweest zijn na te gaan of het stukje tape eerder van een bepaalde rol afkomstig is dan van een andere willekeurige rol. Het OM stuurt dan dus het antwoord al een beetje aan, want er zal gezocht worden naar verschillen tussen die ene rol en een, of hooguit een paar andere willekeurige rollen. Of er daarna ook nog gespeurd wordt naar verschillen tussen de willekeurige rollen, is helemaal niet zeker, maar wel zeker is, dat als er verschillen tussen die ene en een of enkele andere rollen gevonden zouden worden, deze conclusie getrokken zal worden, want de vraag van het OM kon bevestigend beantwoord worden. OM blij en NFI krijgt een veer in de reet van het OM (‘goed gedaan jongens’), en daar zijn ze dus ook blij.
Oh, maar da’s nog een makkelijke. Er staat namelijk dat tape A naar aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid afkomstig is van rol B.
Althans, dat zal de officier van justitie in zijn slotpleidooi stellen.
Niks aan de hand, want elke weldenkende rechter zal dan zeggen: Dat, meneer de officier, is een over de grenzen der werkelijkheid getrokken interpretatie. Heeft u ook nog bewijzen?
@7: Ik zat al te denken, eigenlijk vormt zo’n zin ongeveer 0 bewijs.
@8 Het is ook een voorbeeld van een soort zin. Context ontbreekt, ook in het stukje dat #6 aandraagt. Het gaat dan ook om de structuur v.d. zin en niet over de inhoud.