Closing Time | Incense And Peppermints
, door
Incense and Peppermints, van Strawberry Alarm Clock, omdat jaren 60 hippiemuziek af en toe ook best lekker is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Foto:
Kari Alfonso on Pexels
Hoe woke zijn de opleidingen Nederlands?
, door
In het reactiepaneel onder de stukken op deze site verschijnt de laatste tijd af en toe een gewaardeerde medewerker van dit tijdschrift die met een probleem worstelt. De letterkunde, vindt hij kennelijk, gaat nog maar over één ding: gender. Hij zou, schrijft hij, jonge mensen niet meer aanraden om zo’n door en door ideologisch vak, doordrenkt van identiteitsdenken, te gaan studeren.
Als dat zo is, moeten we het ook kunnen kwantificeren. Het is per slot van rekening een empirische vraag: wordt het curriculum overspoeld door (adem inhouden) woke? Dat is daarnaast ook nog eens een vraag die niet alleen deze medewerker bezighoudt, maar ook allerlei mensen buiten het vak: oh, geesteswetenschappen! Politiek correct! Dus ik ben maar eens gaan turven.
Laten we vooropstellen dat het niet zo verrassend is dat de Neerlandistiek een vak is dat over identiteit gaat. Het is van oudsher gegrondvest op identiteit – er is het idee dat je de Nederlandse taal en literatuur kunt afbakenen van andere talen en literaturen, en dat is een kwestie van identiteit (Nederlandstaligen zijn anders dan andere mensen). Bovendien is gender op dit moment het onderwerp van allerlei maatschappelijke discussie, dus het is ook niet gek dat mensen die beroepsmatig nadenken over identiteit, zich met dit onderwerp bezig houden. Maar misschien loopt het nu wel uit de hand?
Tussen droom en werkelijkheid | Zomergasten met Nasrah Habiballah
, door
RECENSIE - De tweede aflevering van het laatste seizoen Zomergasten zat vol met dromen. Die niet zelden verstoord werden door de werkelijkheid. Journaliste Nasrah Habiballah leidde ons langs schitterende fragmenten zonder haar journalistieke masker te laten zakken.
‘Ik wil de openingsscène van Oklahoma! verfilmen’, zegt een van de hoofdpersonen uit A Bunch Of Amateurs, een documentaire over een groep bejaarde filmliefhebbers. De man heeft een geruit hemd aan, een rode kiel om zijn hals en een cowboyhoed op zijn hoofd. Hij wil gefilmd worden terwijl hij op een witte hengst door het maisveld rijdt en ‘Oh, what a beautiful morning’ zingt. ‘Heb je ooit op een paard gereden?’, vraagt iemand. ‘Nee’, zegt hij. ‘En waar vind je mais zo hoog als het oog van een olifant?’ ‘Niet hier in de buurt’, geeft hij toe.
Even later staan ze in het enkelhoge gras van een weiland. Een vrouw met dezelfde kleren is zijn stand-in. ‘Vanuit deze hoek zie je niet dat ik het niet ben’, zegt de man terwijl hij door de camera naar de vrouw kijkt op het witte paard.
De man had een droom. Of het uiteindelijke resultaat overeenkomt met het droombeeld, is nog maar de vraag. Maar doet dat er toe? Hij heeft het toch maar mooi gerealiseerd. Dat hij zelf niet op het paard zat? Een kniesoor die daarover valt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Politie opent alsnog onderzoek naar Britten in Israëlische leger
, door
NIEUWS - De Metropolitan Police Service heeft haar besluit teruggedraaid om geen onderzoek te doen naar oorlogsmisdaden die door Britse staatsburgers zijn gepleegd die tijdens de genocide in Gaza voor Israël vochten.
Declassified UKpubliceerde eerder gegevens waaruit bleek dat sinds oktober 2023 1.686 Brits-Israëliërs en 383 personen met de Britse, Israëlische en een andere nationaliteit in het Israëlische leger hebben gediend. Uit Nederland zijn 559 soldaten gerekruteerd met dubbele nationaliteit en 86 met meer dan twee paspoorten. Zeker 21 Nederlanders zijn in de afgelopen drie jaar vrijwillig vanuit Nederland naar Israël gegaan om zich daar aan te sluiten bij de Israëlische strijdkrachten (IDF).
Foto:
Nasrah Habiballah VPRO Zomergasten foto © Anne Claire de Breij
Zomergast Nasrah Habiballah gelooft in ‘Peace journalism’
, door
[Lees hier de recensie van deze zomergastenaflevering] Nasrah Habiballah is vanavond de tweede gast in VPRO’s Zomergasten. In het promotiemateriaal op Facebook en Instagram zegt ze:
Wat sowieso aan bod gaat komen is journalistiek. Ik ben een journalist in hart en nieren. Maakt het grootste deel uit van mijn leven. Dus over journalistiek gaan we het sowieso hebben.
Nu zal Janine Abbring ongetwijfeld op zoek gaan naar “de mens achter de journalist”. Hopelijk krijgt Nasrah Habiballah’s opvatting over het journalistenvak ook alle ruimte. En dan met name haar ideeën over wat “peace journaslism” (‘vredesjournalistiek’) wordt genoemd.
Oorlog is een ziekteproces
In een boeiend interview met Gijs Beukers in het Volkskrant Magazine van 19 juli 2024 (betaalmuur) zegt ze:
“Ik geloof heilig in peace journalism, een theorie van de Noorse socioloog Johan Galtung. Hij zegt dat je een conflict op twee manieren kunt verslaan. War journalism is als het verslag van een sportwedstrijd: die kant heeft daar een aanval uitgevoerd en daarbij zijn zoveel doden gevallen. Door die informatie te brengen, voeg je niet veel toe aan het begrip van de kijker.
Peace journalism is het beschrijven van een ziekteproces. Wat is de oorzaak? Wat zijn de symptomen? Hoe kan die persoon genezen? Om dat te vertalen naar een conflictsituatie: waarom voelen de partijen wat ze voelen? Waar komt dat vandaan? Wat zou een oplossing kunnen zijn? Ik geloof oprecht dat we daar onze kijkers, luisteraars en lezers het meest mee van dienst zijn.”
Foto:
Foto vanaf het strand in Lacaneau, Frankrijk, onder de rook van een bosbrand. Bron:
Stefan Rahmstorf via BlueSky"
Is het belangrijkste risico van kantelpunten over het hoofd gezien?
, door
In Nature stond onlangs een wat verontrustend commentaar (een pdf van het volledige stuk is hier te vinden) van Anders Levermann. Levermann is een ervaren klimaatonderzoeker, die verbonden is aan het gerenommeerde Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung (PIK). Hij meent dat klimaatwetenschappers een mogelijk belangrijk aspect van het veranderende klimaat grotendeels over het hoofd zien: de mogelijkheid dat het klimaatsysteem in een periode van (snelle) veranderingen bepaald gedrag vertoont dat het in meer stabiele perioden niet heeft. Dat zou vooral (maar ik denk niet alleen) het geval kunnen zijn wanneer we in de buurt van kantelpunten komen, zoals die van de ijskappen van Groenland of West-Antarctica of het Amazonewoud.
Laat ik proberen om het wat duidelijker uit te leggen. We zitten in een periode van snelle klimaatverandering, die zo’n beetje bij de industriële revolutie begon, en die door zal gaan totdat onze netto-uitstoot van broeikasgassen zal stoppen. Of eigenlijk: tot een tijd daarna, want het duurt nog wel wat eeuwen tot alles weer redelijk in evenwicht is. Impliciet nemen we vrijwel altijd aan dat het klimaat in die periode van verandering eigenschappen heeft die ergens tussen die van het begin- en het eindpunt in liggen. Maar in het complexe, niet-lineaire klimaatsysteem hoeft dat niet het geval te zijn. Er kunnen eigenschappen zijn die karakteristiek zijn voor een veranderend klimaat. Zoals gezegd, vooral wanneer er delen van het systeem gaan kantelen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Closing Time | Katzenjammer
, door
Dan maak je ergens een melige opmerking over kattengejank en denk je daarna: “Dat was toch een bandnaam?” Katzenjammer. Wie voor zo’n bandnaam kiest gelooft ofwel vanaf het begin niet dat het ooit iets kan worden, of heeft juist genoeg zelfvertrouwen om te denken er wel mee weg te komen. Bij deze Noorse multi-instrumentalistes zal het tweede het geval zijn geweest. En terecht.
Overigens schijnt Katzenjammer ook het Duitse woord te zijn voor een kater, op de ochtend na een nacht van overvloedig drankgebruik. Deze muziek heeft dan toch meer de sfeer van wat er aan de Katzenjammer voorafgaat.
Closing Time| Black Earth, WI
, door
Een lange gitaarsolo, kan dat wel in de indierock? Bij Ratboys vinden ze van wel. Deze duurt net geen vijf minuten. Ze hebben sowieso geen haast, deze Ratboys. Ze nemen rustig de tijd om het nummer op te bouwen. En ook hun andere nummers mogen soms best wat langer duren dan drie minuten. Ik heb er geen bezwaar tegen.
Closing Time | Scatman John Ski-Ba-Bop-Ba-Dop-Bop
, door
En nu iets geheel anders…..
Als u het verhaal kent van de kat die de krullen van de trap krabt, daag ik u uit daar in up tempo kond van te doen. Het publiek hoopt natuurlijk dat u daarbij over uw eigen tong struikelt en de tekst niet correct gesproken over het voetlicht krijgt.
Gek eigenlijk dat er nog geen EK of WK voor tongbrekers is. Het is toch vermakelijk, zowel om te doen, als om naar te kijken en luisteren en ze te verzinnen?
Closing Time | Asphalt Orchestra – Pulse March
, door
De Amerikaanse componist Tyondai Braxton schreef “Pulse March” voor het Asphalt Orchestra, hier omschreven als “een radicale straatband met rock-, jazz- en klassieke muzikanten van New York City”.
“Pulse March” is een wat complexe avant-gardistische compositie, een deconstructie van traditionele marsmuziek. Een motief van vier noten gaat van het ene instrument en de ene toonhoogte naar de andere, terwijl er een chaotische sfeer omheen ontstaat.
Helaas geen volledige live uitvoering van te vinden, maar wel een klein stukje in dit filmpje.
Quote du Jour | EU houdt de natiestaat in stand
, door
Jan Werts (Montesquieu Instituut en de Clingendael Spectator ) is al vijftig jaar correspondent in Brussel en blikt voor Villamedia terug op de veranderingen binnen de EU en zijn vakgebied. Hij trekt een interessante conclusie uit zijn jarenlange ervaring met de Europese politiek:
Ooit leerde ik op school dat we op weg waren naar de federale ‘Amerikaanse‘ Verenigde Staten van Europa. Daar hoor ik vandaag niemand meer over. Het is dan ook, grappig genoeg, precies andersom gegaan. De nationale staten gebruiken naar mijn ervaring Europa om in een economisch gemondialiseerde wereld toch hun politiek en cultureel voortbestaan te verzekeren. Het voortbestaan van de natiestaten is een belangrijk resultaat van de Europese Unie. Die conclusie lees je overigens nooit.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.