De 'Vredesraad' gaat doorpakken. Vijf miljard dollar voor de wederopbouw van Gaza. Het bedrag klinkt indrukwekkend, maar de geschatte schade ligt volgens de VN rond de 70 miljard, een druppel op een gloeiende plaat. Wederopbouw als ritueel Wederopbouw in Gaza is een terugkerend ritueel, alleen was de schaal van vernietiging dit keer anders. Er wordt gebombardeerd, verwoest, ontheemd. Daarna volgt een donorconferentie, beloftes, miljarden. Er wordt gebouwd, maar als het (bijna) af is begint de cyclus opnieuw en bombardeert Israël het plat. En de internationale gemeenschap roept foei, doet een plas en verder blijft alles zoals het was. En organiseert een nieuwe donorconferentie. Ook nu zal er niets veranderen. Wie serieus gelooft in duurzame wederopbouw, moet ook de politieke condities veranderen die die verwoesting mogelijk maken. Zonder opheffing van blokkades, zonder bewegingsvrijheid, zonder soevereine zeggenschap over grenzen, luchtruim en zee, blijft wederopbouw een tijdelijke lapmiddel. Je kunt een stad 'herbouwen', terwijl de voorwaarden voor de volgende vernietiging intact blijven. Vastgoedfantasieën op puin Alsof het geheel nog cynischer moest worden, circuleren inmiddels plannen om Gaza te herontwikkelen als grootschalig vastgoedproject. Ideeën over luxe kuststroken, investeringszones en een hertekende skyline worden gepresenteerd als pragmatische toekomstvisie. In die logica verandert verwoesting in een kans, onteigening in herbestemming. De oorspronkelijke bewoners verdwijnen uit het beeld, gereduceerd tot demografische variabele. Ze mogen in ieder geval niet meepraten over hun eigen toekomst. Dit soort plannen veronderstelt impliciet dat de huidige bevolking tijdelijk is, verplaatsbaar, ondergeschikt aan kapitaal en geopolitieke strategie. Het past in een bredere trend waarin bezet gebied wordt behandeld als ontwikkelruimte. Eerst militaire dominantie, daarna economische herinrichting. Wie spreekt over rendement, waardeontwikkeling en investeringszekerheid, spreekt zelden over terugkeerrecht of zelfbeschikking. Onderaannemer van een genocide De combinatie van de fysieke vernietiging en speculatieve herontwikkeling roept een fundamentele vraag op. Wordt hier een territorium voorbereid op een andere demografische en economische orde? Wanneer een samenleving eerst onleefbaar wordt gemaakt en vervolgens wordt hertekend als investeringsproject, verschuift het debat van veiligheid naar structurele verdringing. De ‘vredesraad’ presenteert zich als redder van Gaza. In de praktijk wordt zij de financiële onderaannemer van de door Israël gepleegde misdaden, die onverminderd doorgaan. Het geld verzacht misschien voor sommigen de gevolgen, maar ondertussen creëren de herontwikkeling en bulldozers de realiteit. Dat is geen vredesproces. Dat is een genocide in slow motion, nu mede gefinancierd door de vredesraad.
Een paar oude rockers, die in de jaren 90 eens samen wat liedjes hadden geschreven, besluiten na een jaar of 30 ze alsnog op te nemen en uit te brengen. Puik plan, zeg ik! Als de rest van het materiaal net zo mooi is als Before the Morning Comes, hadden ze ons ook niet zo lang hoeven laten wachten. Maar beter laat dan nooit, enzo.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Grote kranten zijn bijna overal in het bezit van een relatief klein aantal rijke mensen. Welke invloed oefenen zij uit op personeelsbeleid en berichtgeving als deze bijvoorbeeld onwelgevallig is voor hun klasse?
Wordt het niet tijd voor (bijv.) een stewardship owned dagblad/krant of iets met een collectief model?
Ik ben abonnee van best wat kranten en nieuwsbladen omdat ik denk dat goede journalistiek de beste bescherming biedt tegen democratisch verval. Maar ik zou graag bijdragen aan een krant waar leden (lezers) en journalisten samen volledig in controle zijn over de bedrijfsvoering. In plaats van een paar veel te machtige Belgen, laat staan Jeff Bezos.
LONGREAD - We weten inmiddels wel dat onze politieke instituties gedomineerd worden door de echt kapitaalkrachtigen en de mensen en regimes met macht. We zien ieder dag dat de economie (en meer nog dan ooit ook de digitale) gedomineerd wordt door dezelfde groepen. In de week dat dat ING bekend maakt een winst van zes miljard euro bij te kunnen schrijven en ASML een recordwinst van bijna tien miljard meldt, haalt het nieuwe kabinet zes en een half miljard weg bij sociale zekerheid en maar liefst tien miljard bij de zorg. Dat krijg je als dat vermaledijde ‘Links’ buitenspel wordt gezet. Goed, dan hebben we direct antwoord op de vraag waarmee deze tekst opent. Nee dus. We kunnen niet buiten ‘Links’.
Want we hebben als individu zo goed als geen mogelijkheden om op landelijk niveau beleid of instituties te beïnvloeden. Daar heb je dus collectieve macht voor nodig. Vroeger had ‘Links’ die macht. Nu beleven wij de nadagen van de neoliberale zinsbegoocheling. Van burger naar consument, van mens van vlees en bloed en wellicht nog een ziel, naar een vinkje in een spreadsheet. En van patiënt naar kostenpost, van vluchteling naar lastpost. Van solidariteit naar haat en nijd.
Dan heb je de verkiezingen, de campagnes, de anticiperende gehoorzaamheid van media die ook voortgedreven worden door het opportunisme om mee te gaan met de rechtse golf. En daar hebben we opeens een frisse Rob Jetten, die zich onderscheidt met een positieve vibe waar ook progressieve en verbinding zoekende linkse kiezers door worden verleid. En wat blijkt? De neoliberale agenda van de VVD wordt gewoon voortgezet. Het gaat wellicht ietsjes groener worden, en onderwijs ontspringt de dans, maar dat is het dan wel. De rijken worden ontzien en worden rijker. De armen worden armer. Niet zo gek, als ‘Links’ op de reservebank moet blijven zitten.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Over smaak valt niet te twisten. Maar: metal-opera’s zijn vet. Geen kwestie van smaak, gewoon, feit. Ahum, hoe dan ook: wij in Nederland hebben Ayreon, die jullie natuurlijk kennen, maar onze oosterburen hebben Avantasia. Ook leuk, luister zelf!
In de documentaireserie ‘Ruben langs de Zuid-Chinese Zee’ reist Ruben Terlou door landen die te maken hebben met de Chinese claims op de zee. China hecht er een groot belang aan voor een ongestoorde doorvaart van schepen met Chinese producten richting Europa. De Chinese kustwacht eist overal de ruimte op ten koste van Filipijnse en Vietnamese vissers die van hun visgronden worden verdreven. De Chinese dreiging is een terugkerend onderwerp in de gesprekken die Terlou voert. Zijn gesprekspartners reageren in de meeste gevallen nogal voorzichtig en vermijden het de grootmacht bij de naam te noemen.
In Vietnam spreekt Terlou met de organisator van een conferentie over de actuele toestand in het gebied. Terlou verbaast zich over de omfloerste verwijzingen naar de dreiging die van buurland China uitgaat. Daarop krijgt hij een geschiedenislesje dat veel verklaart. Vietnam heeft als voormalige kolonie in de vorige eeuw oorlogsgeweld moeten incasseren van Japan, Frankrijk, de Verenigde Staten en China. Wij willen geen oorlog meer, zegt Terlou’s Vietnamese gesprekspartner. Wij willen vrede en welvaart. Dat lijkt geheel in de lijn van de nieuwe Vietnamese leider To Lam, die naar verwachting de balans zal zoeken tussen China en de VS.
Filipijnen
De Filipijnen zijn vooral in de ban van hun eigen leiders. Binnenkort komt in Den Haag hun voormalige president Rodrigo Duterte voor de rechters van het Internationaal Strafhof (ICC). Duterte is vorig jaar in Manilla gearresteerd en overgebracht naar de gevangenis in Den haag. Hij wordt verdacht van misdaden tegen de menselijkheid, namelijk moord en poging tot moord in het kader van de ‘oorlog tegen drugs’. De poging van zijn advocaten om hem ongeschikt te verklaren voor het volgen van een proces wegens ‘cognitieve stoornissen’ mislukte. Duterte is geschikt om ICC-procedures te ondergaan, verklaarden de rechters vorige maand. In eigen land ligt Dutertes dochter Sara onder vuur. Zij is vicepresident onder de nieuwe president Marcos jr. Tegen haar is een ‘impeachment’ procedure gestart door de oppositiegroep Akbayan. De aanklachten gaan over misbruik van belastinggeld, corruptie, omkoping en bedreiging van Marcos jr. en anderen. Daarnaast wordt ze ook beschuldigd van betrokkenheid bij de buitengerechtelijke moordpartijen van haar vader. Sara wijst alle aanklachten van de hand als onbewezen politieke intimidatie.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
QUOTE - Altijd fijn als prominente Bosnisch-Servische prominente politici een vuurtje opstoken in de regio:
After insulting Bosniaks during the election campaign, Dodik used his speech to describe Muslim Bosniaks from Sarajevo as enemies and “balijas” – a highly derogatory term – and call for the independence of Republika Srpska from Bosnia and Herzegovina.
Dat is immers nog nooit misgegaan daar. En gelukkig zijn er geen gruwelijkheden die nog vers in het geheugen zitten, waardoor dat soort haatzaaierij en groepsbelediging nog vruchtbaardere aarde heeft dan hier in West-Europa. En het is niet alsof er impliciet gedreigd wordt met geweld.
Ach ja, weer eens wat metacore voor de afwisseling. Dit is van Motionless in White, een Amerikaans gezelschap dat al sinds 2004 aan de weg timmert. Het is niet helemaal mijn genre binnen het brede spectrum van de metalmuziek, maar die afwisseling tussen cleane en vuige vocalen, dat blijf ik ook in deze stijl toch wel erg prettig vinden.
Déjà vu: Het is weer carnaval. Daar is de griep weer. Kabinetten gaan, kabijetten komen. Er is een dolfijn aangespoeld.
Het Onyx Collective en zangeres/celliste Kelsey Lu vragen zich af: de geschiedenis herhaalt zich, maar waar en wanneer?
“Where or When” is een jazzstandard uit de musical Babes in Arms van Rodgers en Hart uit 1937.
Meer dan 2.000 Britten hebben gediend in de Israëlische strijdkrachten (IDF) tijdens de genocide in Gaza, zo blijkt. De informatie is verkregen door Declassified via een Wob-verzoek (Wet openbaarheid van bestuur) dat advocaat Elad Man van de NGO Hatzlacha bij de IDF heeft ingediend. De gegevens tonen het aantal mensen met een dubbele of meervoudige nationaliteit die in maart 2025 in de IDF dienden. Het laat zien dat 1.686 Brits-Israëliërs en nog eens 383 mensen met de Britse, Israëlische en een andere nationaliteit in de IDF dienden tijdens de vernietiging van Gaza.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.