1. 1

    Wat is er aan de hand in ons land? Jongeren zijn aan de drank. Op school zijn de leerlingen bewapend. Ouderen worden beroofd. Auto’s worden in brand gestoken. Nu ook meer ouderen voor de rechter.
    Hoera, een onderzoek en ja hoor, volgens de eene deskundige zijn deze ouderen geestelijk gestoord en volgens de andere is hun pensioen te laag. Voor zulke gemeenplaatsen hoef je niet deskundig te zijn. Maar kunnen zij beantwoorden hoe het komt dat er voor 1940 nauwelijks ouderen voor de rechter kwamen, ook als hun inkomen (er bestond nog geen eens aow) te veel was om dood te gaan en te weinig om van te leven. Is er een explosieve stijging van geestelijk gestoorde ouderen? Kom nou! Moet men niet eens wat verder kijken dan de tv-neus lang is. Vragen genoeg. Zo lijken de laatste jaren de normen en waarden in Nederland aan constante verandering onderhevig, waar moet je je nog aan houden? En mogen ouderen dan niet net zo in vertwijfeling komen over wat recht en krom is als jongeren? Laten we naar de oorzaken zoeken bij zowel jongeren als ouderen en net zo goed de ‘tussenleeftijden’. Het is nu ieder voor zich en God voor ons allen, maar tegelijk is er geen God meer, dus blijft ikke,ike en de rest kan stikke? Of is het dat we zo omkomen in de rechten, maar geen plichten meer hebben? Of dat de staat overal voor moet zorgen en wij onszelf helpen in afwachting daarvan zonder ons om medemens, god of gebod te bekommeren? Of moeten er straks ook nog ‘granny-nanny’s’ op tv komen om te leren hoe we met lastige ouderen moeten omgaan, of om te leren dat we met ze moeten (mogen) omgaan?
    Wat was er eerst: een gestoorde samenleving of een gestoorde mens. Wie het weet mag het zeggen.

  2. 2

    @1: Op je vraag hoe het komt dat voor 1940 etc. er nauwelijks ouderen voor de rechter kwamen: misschin heeft het ermee te maken dat ouderen in die tijd nog massaal bij hun kinderen woonden en wat meer aanspraak hadden. Er was meer sociale cohesie, de verzuiling garandeerde bijeenkomsten met gelijkgestemden etc.

    Het mooie is dat je schrijft: “Zo lijken de laatste jaren de normen en waarden in Nederland aan constante verandering onderhevig”. Dat klinkt nogal paradoxaal. Normen en waarden veranderen nu eenmaal niet in een paar jaren tijd, maar zijn tegelijkertijd wel aan constante verandering onderhevig. De enige conclusie die ik daaruit kan trekken is dat het veranderen van de zeden (o tempora, o mores) als onwenselijk wordt ervaren en moeilijker bij te benen is op hogere leeftijd.

    Vergeet ook niet dat de ouderen van 1940 andere ouderen waren dan die van nu. Niet alleen qua opvattingen over moraal, maar ook qua gezondheid. Er zijn nu simpelweg ook meer ouderen, dus een zekere mate van stijging onder ouderen houdt daarmee verband.

    Overigens mogen wat mij betreft ouderen net zo vertwijfeld zijn als jongeren, maar ze mogen net zo min misdaden begaan.

  3. 5

    Voor 1940 woonden meeste jongeren lang thuis. En wat de oudjes betreft,
    veranderingen die hun omstandigheden verbeterden zoals sociale voorzieningen, beter arbeidstijden, betere huisvesting enz. konden ze best aan. Het ging ons ouderen juist te langzaam. Die verbeteringen waren geen geschenk uit de hemel of geschonken door ‘het systeem’. Er is hard en lang voor geknokt en mensen hebben heel wat afgezien voordat het zover was. Ze waren wel een geschenk aan onze kinderen, die hoefden er (gelukkig) niet meer voor te knokken.
    Het grootste deel van de ouderen heeft geen probleem met al de verbeteringen. Wij wilden ook niet meer terug naar de tijd voor 1940 van en duffe en autoritaire maatschappij. Wij wisten hoe belangrijk vrijheid was, maar ook hoe belangrijk het was om voor elkaar op te komen.
    Maar zeker de laatste 20 jaar is wat we vandaag absoluut wel moeten doen morgen verboden en wat gisteren slecht was is morgen goed. Dat kan op zich, er is voortschrijdend inzicht, maar als het vervolgens weer terugverandert wordt het gejojo.
    Het is zoals je vandaag moet stoppen voor het rode licht op risico van een boete, dat morgen door de vingers zien om te kijken of het verkeer beter doorstroomt en als dat niet lukt overmorgen dreigen met gevangenisstraf. Van dat soort gejojo raken trouwens niet alleen ouderen in de war. Het verpest de samenleving. Ouderen durfden lange tijd in heel wat buurten niet meer op straat te lopen en in hun tijd was duidelijk of de politie daar wat aan kon doen. Als ze kwamen gebeurde er wat (niet dat ze altijd kwamen). Maar dat ging over: er moest begrip komen en vooral geen straf, want misschien begrepen wij degenen die mensen op straat lastig vielen niet. Zodat die niet meer snapten dat die 23 ouderen dat lastig vallen niet zo leuk vonden. Nu moet er weer lik op stuk komen. Er wordt wat afge-experimenteerd met de samenleving, maar je kunt niet met alles zomaar experimenteren en dan denken dat je de klok weer kunt terugzetten. Intussen is er in de mentaliteit wat veranderd en die oudjes? Daaraan is kennelijk een steekje los gaan zitten.