1. 1

    Als ‘ja-stemmer’ (omdat net als bij de VN en Cohen -zie elders op dit log- een nee tegen samenwerking geen echte optie is, ondanks de haken en ogen van de voorgestelde grondwet; de nee heeft die samenwerking wel degelijk geblokkeerd) ben ik al erg lang erg ontevreden. Wat doet de regering aan aanpassing van de grondwet, wat wil Europa nu doen, wat bedoelt Merkel met haar wens de grondwet toch in te voeren? Kortom, waar is de overheid die het -ondanks een meerderheid, die niet per defenitie gelijk heeft- opneemt voor Europa? De grondwet zoals hij voorlag is verworpen, en dat democratische besluit respecteer ik, maar waar is het alternatief?
    Vragen vragen vragen. Maar niemand geeft antwoord.

  2. 2

    Als “nee-stemmer’ ben ik al erg lang erg ontevreden. Het volk heeft het idee afgewezen. Er is zelfs een enquette geweest om de motivatie van nee-stemmen te verhelderen. En daarna bleef t stil, erg stil.

    Nu zie je dat onze buren verder willen en terecht. Maar in de tussentijd is er in NL niet echt spraken geweest van debat of uitkristallisatie van het Nederlandse standpunt. Wat alleen maar kan leiden tot een overhaast besluit (achter de feiten en de buren aanlopen) met hooguit wat cosmetische aanpassingen om de verkoopbaarheid van dit beleid van-de-weg-van-minste-weerstand in te kleden. Ik hou mijn hart vast.

  3. 3

    @1 Het ging niet om (verdere) samenwerking, maar om het “saneren” van de regelgeving. En het is geen grondwet maar grondwettelijk verdrag.

    I.h.a. tegen de “nee”-stemmers: Eerst op een hele rare, onderbuik-gedreven manier “nee” stemmen, en nu zeiken dat je niks hoort. Ik geef die politici groot gelijk dat ze hun kaken stijf op elkaar houden. Bovendien: “de kiezer” gaf ik de afgelopen verkiezingen geen reet om wat er buiten de landsgrenzen gebeurde. Luisteren ze een keer naar het volk, is het wéér niet goed.

    My guess: er komt een nieuw voorstel waar hét controversiele punt (Turkije) uit is en iedereen is het er ineens mee eens is. Zie ook column van Plasterk in Buitenhof.

    Ik moet toegeven: dan heeft die “nee”, die “for all the wrong reasons” was, toch een beetje zin gehad.

  4. 4

    @3: Ik heb ook “nee” gestemd. Mijn reden was dat ik vond dat de grondwet onbestuurbaar zou worden. Bij een verandering moest namelijk een meerderheid van ALLE parlementen individueel van ALLE landen ook voor zijn.

    Dat vond ik onacceptabel. Dat nu allerlei politici met mijn nee-stem aan de haal gaan doen mij beseffen dat ik toen een grote fout heb gemaakt.

  5. 5

    @3 Naar mijn mening doe je de Nee-stemming te makkelijk af als raar en onderbuik-gedreven. Ik denk dat denhaags dat standpunt idd gaat omarmen om het nee te omzeilen. Zelf ben ik sindsdien lid vd nieuwsbrief “nederland in europa” met vandaag een samenvatting vd meningen rondom turkije. Daar wordt je niet warm van want het is echt een samenvatting van alle meningen (zonder stemmenweging) en zonder interactie met de politiek. Voor mij is Turkije maar een randeffect en zal weglaten van turkije zeker niet leiden tot mijn ja-stem.

  6. 6

    @5: Feit is wel dat de grondwet is misbruikt door figuren als Wilders die er een onderbuik-festijn van hebben gemaakt.

    Ik betwijfel of de grondwet was afgewezen als dat niet was gebeurt.

    Als ik het zo zag hebben de meeste mensen de grondwet toch om de verkeerde redenen afgeschoten.

  7. 7

    @4&5 ik denk dat het overgrote deel van de nee-stemmers geen flauw benul had waar dat grondwettelijk verdrag nou écht over ging. Het was vooral een uiting van Calimero-frustratie en recalcitrant gedrag tegen de Nederlandse regering.

  8. 8

    Op vragen als ‘Vindt u dat u voldoende geïnformeerd wordt door de overheid over [vul in naar eigen voorkeur]?’ wordt over het algemeen door 8 van de 10 Nederlanders nee geantwoord.

  9. 9

    @7: natuurlijk is het voor een deel recalcitrant gedrag, of in ieder geval een uiting van ongenoegen over de functie en uitbreiding van de EU. Tegelijkertijd denk ik dat dat ten dele voorkomen had kunnen worden als er vanuit de politiek een inhoudelijke discussie was gevoerd over het grondwettelijk verdrag, in plaats van dat ministers zeiden dat bij een ‘nee’ het licht wel uit zou vallen en er oorlog zou ontstaan.

    En door het falen van die communicatie zitten we nu met 26 EU-commissarissen (waarvan er één de portefeuille “meertaligheid” heeft) en 785 parlementsleden die zich op het moment vervelen.

  10. 11

    @10, dat is natuurlijk een beetje flauw. Als je het gelezen had, zou je zien dat de fractievoorzitter van de liberale fractie, Graham Watson, zegt dat het parlement zich verveelt. Daarbij zijn de getallen 26 en 785 natuurlijk niet afhankelijk van de mening van Elsevier-redacteuren. Maar goed, als je BNR een betere bron vind, daar staat het bericht ook.

  11. 12

    Er staat overigens helemaal niets over Turkije in de grondwet, dus dat kan ook niet verwijderd worden.

    @Spuyt: als ik me niet vergis gold die parlementsregel alleen wanneer de EU haar invloed op nieuwe beleidsterreinen wilde uitbreiden, en zelfs dan konden parlementen alleen een “gele kaart” geven en zelfs daarvoor was volgens mij een aantal protesterende parlementen nodig. Ik vrees dus dat je om een verkeerde reden nee hebt gestemd.

    Het is trouwens ook onzin dat er alleen vanwege “onderbuik”-gevoelens tegen is gestemd. Als ik me goed herinner was de belangrijkste reden om tegen te stemmen gebrek aan informatie, daarna kwam “niet willen dat Nederland invloed afstaat aan EU”, daarna “tegenstem tegen het kabinet” en daarna een heel scala van redenen van “te liberaal” tot “Nederland betaalt te veel aan de EU”. Het is dus ook heel moeilijk een eenduidige reden te geven waarom mensen tegen de grondwet waren.

  12. 13

    @11 “Froegah” las ik Elsevier nog wel eens onder het mom van “lees niet alles wat je gelooft”. Redelijk scherp, goed geschreven. tegenwoordig denk ik: “waar gaat dit over?!?” Maar bedankt voor de BNR tip, dus. 785 man is ook wel erg veel.

  13. 14

    @12: een gebrek aan informatie zal natuurlijk niet de reden zijn om tegen te stemmen, maar meer de omstandigheid, die ruimte gaf aan discussiëren over onderwerpen die niet relevant waren voor het grondwettelijk verdrag in se. In dat opzicht kun je het dus juist wel beschouwen als onderbuiksgevoelens.

  14. 15

    @12 LOL Je zegt: “het waren geen onderbuikgevoelens, maar…” en alles wat na die “maar” kwam, beschouw ik als onderbuikgevoelens omdat ze niet over de inhoud van het verdrag maar een of ander ander sentiment gaan. Dat geldt misschien niet voor “niet willen dat Nederland invloed afstaat aan EU”, maar zelfs dat sentiment kwam meer door wat er de afgelopen jaren gebeurt is, dan wat het verdrag zou betekenen.

  15. 16

    Het afname van invloed-agrument is natuurlijk wel degelijk te maken over de grondwet. Datzelfde geldt voor het “te liberaal” argument. “Gebrek aan informatie” slaat inderdaad niet op de grondwet zelf, behalve dat je natuurlijk kunt beargumenteren dat het een veel te uitgebreid en ingewikkeld verdrag was (ik betwijfel ten zeerste of veel politici het uberhaupt hebben begrepen). Het “Nederland betaalt te veel” argument heeft niets met de grondwet te maken, behalve het feit dat je je best mag afvragen of je meer invloed moet geven aan een instelling waarvan je vindt dat deze niet goed functioneerd.
    Alleen de stemmen tegen het kabinet beschouw ik als echte onderbuikgevoelens,die niets met de grondwet of Europa te maken hebben.

    Overigens kun je je natuurlijk net zo goed afvragen hoeveel voorstemmers zich dooe onjuiste argumenten of onderbuikgevoelens hebben laten leiden.

  16. 17

    @16 hoe geld wel te linken valt met de grondwet:

    Door de grondwet wordt de macht geconcentreert op een beperkter aantal functies. (op zich goed ivm bestuurbaarheid). In EU geldt nog altijd dat (politieke) functionarissen streven naar zoveel mogelijk geld voor hun eigen land/electoraat. (immers t EU-lid wordt je tegenwoordig om wat de EU voor je kan betekenen mn in subsidieregelingen zoals die van ierland/spanje/portugal, en niet omgekeerd). Dus totdat daar betere afspaken (objectief+meetbaar) over zijn is verdere concentratie niet verstandig sterker het is een noodzakelijke voorwaarde.