Recensie: Good Night, and Good Luck

In de jaren vijftig van de vorige eeuw terroriseerde de Republikeinse senator Joseph McCarthy Amerika met zijn heksenjacht op communisten. Talloze mensen kregen zonder enige gefundeerde reden beroepsverboden en levens werden vernietigd. Dit hield pas op toen de paranoïde McCarthy zich niet meer grotendeels richtte op de Democraten, maar ook het eigen nest ging bevuilen.

Daarnaast speelden de (overwegend linkse) media ook een rol van betekenis. En daar gaat het in deze film over. Over hoe de journalist Edward R. Murrow (David Strathairn) samen met zijn team eerst een indirecte aanval op de praktijken van de senator uitvoert en later frontaal de confrontatie zoekt.

In de film komen diverse thema’s aan bod, zoals het dilemma van objectiviteit en de commerciële belangen die soms in strijd zijn met het verhaal dat je wilt brengen. Thema’s van alle tijden. Maar de meest duidelijke parallel wordt getrokken met het heden, waar Amerika weer af lijkt te glijden naar de dagen waar een beschuldiging al voldoende was voor ontslag en opsluiting zonder proces. De film is dan ook vooral te zien als een aanklacht aan het adres van de huidige Amerikaanse politiek en de lafheid van de huidige Amerikaanse pers.

Een mooi uitgangspunt voor een goede film zou je zeggen. Inderdaad. Acteur Clooney bewijst dat hij ook kan regisseren, want je waant je echt in de jaren 50. De acteurs doen hun werk goed en slepen je direct het verhaal in.

Maar gedurende de film bekroop me het gevoel dat ik iets miste, net dat beetje extra dat het een écht goede film zou maken. Kleine dingetjes, zoals een paar subplotjes die niet goed worden uitgewerkt en alles gaat nét iets te makkelijk. Ik verwachte tot drie seconden voor het einde een groot obstakel dat het behalen van het doel bijkans onmogelijk zou maken. McCarthy zou terugslaan. Dat dat niet gebeurt is misschien historisch gezien correcter, maar ontzegt de film de broodnodige spanning.

Mijn conclusie? Een aardige film, meer niet. Maar wel eentje die zoveel meer had kunnen zijn, als het verhaal iets verder was uitgediept…

  1. 1

    Op de een of andere manier kon deze film mij niet boeien… Ik had niet het idee dat het een strijd was om McCarthy te verslaan. 3 nieuwsprogramma’s en klaar…
    Terwijl het in het echt toch wel een gekkenhuis is geweest.

  2. 2

    Als je wikipedia er op naleest moet die McCarthy een vreselijke manipulator geweest zijn, dus dat had inderdaad niet gemakkelijk moeten lukken… Zag pas “Nixon”, waar Bob Hoskins als McCarthy een bijrol vervult. Dat was pas dirty politics als er ook maar een procent van die film waar is…