Malcolm Lowry is 50 jaar geleden gestorven.

lowry1.jpg 1957. Vandaag deze dag, en waar dondert het onweer weer over en weer, verliet Malcolm Lowry ons. Hij ligt ergens op een onooglijk kerkhofke te rotten, in een nog onooglijker dorpke, met maar één pub waar hij gebanned was, en voor de nietbekenden met deze meneer: hij was de grootste schrijverdronkaard die geleefd heeft tussen pakweg Guinnesstan en Mescalina. Bloody British, meetorsend all the wit and shame and classlessness de parvenue eigen. Een ongetemde, een wildebras, een hopeloos schandalig romanticus. Ouwerwetse allowance van papa plantage-eigenaar dus afdronk en herstart liep vlotjes, geschapen met een klein pietje zoals geen enkele ex nalaat te vermelden, en al snel een Grand Tour die hem leerde dat het leven ter lange vaart niet ècht die verhoopte romantiek in zich droeg. Dan maar schrijven, en leven. Hard hard hard leven. Maar genoeg over deze idioot wilde, het gaat om zijn boek, hèt boek! Het meesterwerk der werken, Under The Volcano.
Zeventig jaar geleden beginnen schrijven, zestig jaar geleden gepubliceerd.

Het is een veels te intieme blik in een paar gevreesde labyrinten, meticuleus en bezeten uitgehouwen voor ieder die het lef heeft een boek te lezen wat geen boek maar een afgevuurde kogel is, een hollowpoint, van hetzelfde kaliber als Apocalypse Now! met eenzelfde Colonel Kurtz als Consul Firmin, een oorlog van de ziel – maar met een uiterst opvallend kenmerk tenmidden van de spleen, de tristesse, het sarcasme, en good ol’ verdriet: en staat geen lètter cynisme in. Dat is des te merkwaardiger, omdat er in het wild geschoten wordt op alles wat voelt, op elk personage dat uit liefde handelt, of uit begrip, alles wordt ongenadig neergesabeld in de destructieve heldhaftigheid die de Drinker een alibi van schuld verschaft om verder te blijven drinken. Net zoals Apocalypse Now! niet over oorlog gaat draait dit meesterwerk niet om alcoholisme – het is dat wat zich openbaart aan het einde van elke rechte lijn, consequent genomen en afgelegd en aan het eind daarvan het begin zien, maar onherroepelijk onbereikbaar, een eeuwige rust in onvrede. Maar met tien jaar arbeid, een echtscheiding, een brand en uiteraard sloten en sloten naargeestige mix van ethanol en methanol heeft Malcolm met deze diamant in boekvorm een uniek medelevend meesterwerk geschapen, en dichterbij dat moment waar alle ongrijpbaars samenvalt, heb ik geen enkel kunstwerk ooit geweten.
Schenk uzelf een tequilla in, de eerste zomerdag van uw vakantie, sla voor het gemak het eerste hoofdstuk over en lees dat op het laatst, en laat een wervelstorm van o zo waarachtige symbolen uw hersens en hart verbinden vanbinnen, en slurp die wonderlijkste stapel woorden in één dag naar binnen, en wordt wakker in het besef dat je die in iemands hoofd, en bij uitbreiding, in de universeel sterfelijke ziel hebt doorgebracht. He brings you as close as you can get. Volcano.

¡No se puede vivir sin amar!

klik voor vergroting

  1. 1

    ¿ LE GUSTA ESTA JARDÍN ?

    Heb het boek helaas niet online gevonden (anders dan “Ulysses”), en ik ga m’n favoriete pagina’s (294! / 309-314 / 346 / 361-362 / 217-222) hier niet overtikken. Maar desondanks ’n aperitiefje, om aan te geven dat het behalve ’n all-time classic ook ’n heel *leuk* boek is, met inderdaad Joyceaanse speelsheid :

    ’ – Hullo-hullo-look-who-comes-hullo-my-little-snake-in-the-grass-my-little-anguish-in-herba – ‘ the Consul at this moment greeted Mr Quincey’s cat, momentarily forgetting its owner again as the grey, meditative animal, with a tail so long it trailed on the ground, came stalking through the zinnias : he stooped, patting his thighs – ‘hello-pussy-my-little-Priapusspuss, my-little-Oedipusspusspuss’, and the cat, recognizing a friend and uttering a cry of plesure, wound through the fence and rubbed against the Consul’s legs, purring. ‘My little Xicotancatl.’ The Consul stood up. He gave two short whistles while below him the cat’s ears twirled. ‘She thinks I’m a tree with a bird in it’, he added.

    Malcolm Lowry “Under The Volcano” (Penguin Modern Classics, 1962 edition, p. 138)

  2. 4

    dank, s’Z, en inderdaad: ik vind niks online.
    Andere discussie maar soit: we moeten toch echt alle teksten, en zeker de wereldliteratuur, eens staatsgewijs met een zak duiten voor de rechthebbenden gaan sponsoren, zoals dat heet.
    Geef hen, 50 jaar na dato, een spie uit de UNESCOtaart die vanf nu gevoed wordt door nationale regeringen, en plemp alles aub online.
    Geen gezeik, de lezer rijk.

  3. 9

    vooropgesteld ik ken het boek niet, maar als ik lees over de schrijver lijkt het boek me al niets. Voorals als exen schrijven quote geschapen met een klein pietje zoals geen enkele ex nalaat te vermelden, unquote schrijven ze meestal vele frustratie’s van ze af. Vind ik wel toevallig altijd :) En is het waarschijnlijk herkenbaar voor mannen

  4. 10

    effe een tip de eeuwige bron van Ayn Rand al in 1943 geschreven door een vrouw, dus over een fantasie man, maar dan wel een echte! gaat niet over hoe die geschapen is maar hoe die die mentaal is, en dat is nog steeds erg sexy.

  5. 13

    @#9 : neen, niet dit boek. ’n Kleine “Ulysses”, weliswaar zonder de stem van Molly (Yvonne is geen Molly).

    @#10 : hmm, “I would give the greatest sunset in the world for one sight of New York’s skyline, the sky over New York and the will of man made visible. What other religion do we need? I feel that if a war came to threaten this, I would throw myself into space, over the city, and protect these buildings with my body.” ?

  6. 17

    Muy Gra’Z, S’naz, at #5

    en je heb natuurlijk nog ons aller G. Reve – met een ontluisterend gedoe omtrent de volksschrijver in Habitat van een Vlaamse aanbidder. Las wat stukjes in Humo.
    En toen ging ik rusten.
    Ik moet nog een logo ontwerpen en goedgekeurd krijgen, morgen.

  7. 18

    The Fountainhead, ooit gekocht voor een kwartje (volgens mij heb ik daar een mooi en uitgebreid verslag van gedaan, hier op Sargasso), is overigens wel echt een geweldig boek, misschien zelfs wel mijn lievelingsboek … ondanks het feit dat Ayn Rand zelf Atlas Shrugged beter vond. Dat kind had geen smaak, denk ik dank ook vaak. Heel vaak, zelfs. Echt … héél vaak.

  8. 20

    De verfilming, met de ongeëvenaarde Gary Cooper als Howard Roark, heb ik helaas nog nooit gezien, ondanks het feit dat ik de geweldige zender Film 4 hier (gratis) ontvang. ’t Is inderdaad een politiek boek, Snaporaz, dus zal het ongetwijfeld een politiek beladen film zijn.

  9. 21

    @#17 t’ruste. Qua Reve / Humo : tja. Qua wijn : “De taal der liefde” (complete editie incl. correspondentie met Carmiggelt) is anders wel heel goede reclame voor dure bourgogne ;-)

  10. 22

    Politiek mag (van “Das Leben der Anderen” tot any old freestyle), maar schematisch… De quotes in de wiki over AR maken me niet nieuwsgierig naar een literair stilist, to say the least, en de herinnering aan de film evenmin. So little time, so much to read !

  11. 23

    Nog ivm de originele post : onthutsende beelden in uw links, C’t !! Wist dat het penibel was, maar toch. Enne : hoofdstuk 7 dus he. En die blz. 294 in de Penguin (vooraan hoofdstuk 10, kort voor het stuk met de vele tussentiteltjes). Slaunté !

  12. 25

    “De quotes in de wiki over AR maken me niet nieuwsgierig naar een literair stilist, to say the least”

    Dat geldt ook voor Hermans en Reve, eikels, zijn het. Echter, als u liever Heleen van Royen en Kluun leest, staat u dat natuurlijk volkomen vrij.

  13. 26

    Waard om te vermelden: Finney deed geweldige Firmin!

    Opmerkelijk dat Cachot twee van mijn favo film/boek-combi’s noemt. Zou de man toch smaak hebben?

    Jammer dat The Human Stain zo beroerd verfilmd is.

  14. 28

    Snaporaz #23
    U doelt op de graven en hun abominabele toestand? Onthutsend, u noemt het woord. Ik had ook verwacht dat er meer zou te doen zijn rond dit monument van een 50ste verjaardag. Misschien in de weekendbijlages. Hallo De Morgen, De Standaard? Noteert u even?
    – of bedoelde je mijn kliktekening? Dat was het minste wat ik kon doen. Ook al weer zulk een gigantisch project waar nu een mecenas-uitgever mag voor opstaan en die met fijn gevoel voor timing en beloning Crachàt de opdracht geeft een geïllustreerde Volcano te maken.

  15. 29

    Ik had vroeger een editie met als voorwoord een lange brief van Lowry aan uitgever Jonathan Cape, waarin Lowry het boek verdedigt. Zou deze brief dolgraag weer lezen – weet iemand hem toevallig online te vinden?

  16. 30

    #26.
    Als ‘nette heer’ mij met het hebben van smaak wil opzadelen, da’s voor eigen rekening – ik vind het een beetje vrijpostig om er van uit te gaan dat je het hebt, maar allà. Wat meer zorgen baart is het verslappen van diens standpunten… Het risico om Geoffrey Firmin aan de boezem te drukken… gevaarlijk. Hij stond bijvoorbeeld aan de kant van de communisten, anarchisten, en het ergste van alles: SOCIALISTEN ten tijde van de Spaanse Burgeroorlog.
    Dat is niet echt UITBANNEN…
    Het kan natuurlijk zijn dat zijn politieke visie, of liever het volkomen gebrek eraan, niet gelijk loopt met zijn culturele, maar dat zie je vaker bij de minderbedeelden van hart en ziel.
    Maar, humanist als ik ben, stemt het me blij: er is nog hoop voor de persoon. Als ie de bouwsteentjes van het bewustzijn nu nog netjes op elkaar gestapeld krijgt?…
    Niet te snel, één voor één, beginnen bij het begin, …

  17. 31

    @Crachat,

    Vulkanen met kegels als scherpe ganzenveerpennen, een bron van dikke hete inkt waarmee het existentiele seismogram wordt opgetekend?

  18. 32

    U doelt op de graven en hun abominabele toestand? Onthutsend, u noemt het woord.

    Waarom komt het mij zo idyllisch over, zo liggend tussen de glooiende heuvels van Blighty met zo af en toe een reveller die langskomt om een pot bier over je heen te gooien? Je kunt het slechter treffen.

  19. 33

    Voorbijganger: als je geboeid bent door Lowry, ben je haast verplicht ‘persued by furies’ te lezen. Het draagt jammer genoeg wel, zoals in zovele Britse biografieën, een ondertoon van afkeer voor het subject in zich, maar de research is …machtig.

  20. 34

    MP: de vulkanen zijn gevuld met alle innuendo die ik kon bedenken :-)
    De consul zit op een van die vele symbolische plekken: een kermisrad (het hele boek speelt zich binnen de 24 uur van Allerzielen in Mexico af), waarin hij, stokstijf, al zijn bezittingen verlies, bij het ondersteboven zwaaien. Heerlijk: in dit boek mag je alle betekenissen zoeken: er zitten er nog veel meer dan je kan bevatten.

  21. 35

    Ik vind dat Je beter kan verven dan schrijven, ik kom er altijd maar met moeite doorheen, en dat ligt niet alleen aan het belgisch.

  22. 36

    @ Crasjat #30

    Best fluimpje, tussen je gescheld door maak je wat elementaire denkfouten.

    Iemand kan genieten van kunst en cultuur zonder zelf voorstander of liefhebber te zijn van de elementen die er in voorkomen.

    – als je Lolita leest hoef je geen pedo te zijn (werd Pnin trouwens maar verfilmd)
    – als je GnR draait hoef je geen voorstander van drugs of geweld te zijn
    – als je Psycho een leuke film vind betekent het niet dat je zelf de hele dag met een bijl door het huis sjokt (de meesten van ons dan ….)

    Kennelijk zit je in een benauwd denkbuis dat stelt dat iedere daad en gedachte van een persoon geheel gestuurd moeten zijn door diens wereldbeeld. Kennis nemen van, laat staan waardering hebben voor andere ideeën en zienswijzen is verboten.

    Get a life, zo kom je niet verder.

  23. 37

    Hangt ervan af, weerbarst – diegene die door deze over the top-barokke-volzinnen geraken, die kunnen ook Under The Volcano aan. In dit geval was het expres, meneer!
    Het is met opzet een weerbarstige tekst, zeg maar.

    Persoonlijk laaf ik me af en toe aan de complimentjes die ik krijg wanneer ik blijkbaar in één bondige zin een uitspraak doe.

  24. 38

    U heeft een punt, ‘nette heer’.
    Al zou ik persoonlijk als een pedo met een bijl doorheen mijn huis lopen wanneer ik GnR als voorbeeld van drugs of geweld zou gebruiken.
    Zou zo rondlopen wanneer ik GnR sowiso zou gebruiken.

    huh? Geeft ik ‘nette heer’ gelijk?
    Godwin called!
    antwoord: je hebt gelijk, Nette Heer, de SSer ging ook na de vermoeiende dagtaak in Auschwitz luisteren naar Bach.

    /thread closed.

  25. 42

    Cpt. iglo: hoe correct alweer niet: een pluim daarvoor.

    Cpt. Iglo mag zichzelf een tequila inschenken, de rest mag ‘m ook opdrinken.

    Soms is het zo heerlijk om redacteur van een weblog te zijn.

  26. 43

    Mijn boekenkast is vrijwel leeg, eenmaal gelezen dan weggegeven of in de prullenbak. Komen mensen bij me op bezoek en dan herken ik de blijk..”eenvoudige sukkel, leest niet”

    Boven genoemd boek staat daar dan in klein gezelschap te stralen!

  27. 44

    @larie Toneelspeler Louis Bouwmeester had rond 1900 enorm succes met “De Kroeg”. Raden wat hij speelde en hoe kreng van huishoudster werd weggejaagd. M.m….

  28. 48

    ‘Nette heer’ is langzaam volwassen aan het worden. Dat is de functie van Sargasso, daar geeft de Nederlandse staat ons geld voor: mensen die brullen ‘Alle socialisme dient gebannen!’ langzaam terug in de maatschappij brengen – en Sargasso is de eerste stap: lekker virtueel, ongevaarlijk, maar toch wat eigenwaarde schenken.

    It’s a rotten job, but someone’s gotta do it.