Heroes

Heroes titlescreenNu Lost met winterstop is, moeten popcultuurvreters als ondergetekende zijn betere SF tv-heil ergens anders zoeken. Hoopvol wenden wij dan onze blik naar Japan (een nieuwe Ghost in the Shell serie of opvolger van Serial Experiments Lain laat nog op zich wachten), naar de Denen (The Kingdom 3?) om dan uiteindelijk toch weer uit te komen bij de Verenigde Staten. Daar schieten de nieuwe series, de weg vrijgemaakt door het succes van Lost en 24, als paddestoelen uit de grond. Uiteraard leidt dat tot een groot aantal slappe aftreksels waarvan een hoop de Nederlandse televisie nooit zullen bereiken.

Dat zal niet het geval zijn voor de nieuwe hit ‘Heroes’, waarvan NBC afgelopen maandag de tiende aflevering uitzond. De serie behandelt het wel en wee van een groep ‘normale’ mensen die in de eerste aflevering merken dat ze onvoorziene superkrachten ontwikkelen zoals het kunnen vliegen, teleportatie, telekinese etc. Al snel komen ze erachter dat ze een rol gaan spelen in het afwenden van een groot gevaar en het redden van de mensheid.

Een superheldenverhaal dus met menselijke proporties. Het geniaalste aspect van de serie is dat deze de opzet heeft van een (amerikaanse) superheldenstrip in de zin dat er met ‘story arcs’ gewerkt wordt die meerdere afleveringen overspannen. Dat de serie schatplichtig is aan de comiccultuur blijkt hierbuiten ook uit het feit dat er na iedere aflevering een korte comic online verschijnt waarin achtergrondverhalen worden uitgediept. Binnen de afleveringen zelf wordt er ook bijzonder vaak verwezen wordt naar comic cliche’s. Vet Pomo dude!

Hoewel ik het idee achter de serie erg zie zitten en de productie van een hoog niveau is (de juiste special effects op de juiste plek, mooie cinematografie) vond ik het acteerwerk en met name de dialogen in de eerste drie afleveringen licht storend. Ook de bombastische voice-over die een aantal vroege afleveringen inleidde kwam nogal lachwekkend over. Wat de makers siert is dat de serie hierin duidelijk een opgaande lijn laten zien, de laatste paar episodes waren een duidelijke verbetering.

De serie werd erg goed ontvangen en de premiere was de best bekeken en gewaardeerde in tijden voor NBC. Uiteraard moeten we nog even wachten tot de serie naar Nederland komt. Thank god for bittorrent!

Voor degenen die toevallig meekijken, of mee gaan kijken na dit stukje gelezen te hebben: De ‘hero’ die wat mij betreft de show steelt is de slecht Engels sprekende buitenlander Hiro, wat een geweldig personage!

  1. 1

    Dit (overigens briljante) story line idee is een rechtstreekse rip van een comic serie van een paar jaar terug.. ik ben de naam kwijt en helaas ook de schrijver, maar ik kom er wel op…

    Een komeet stort neer op aarde en een vijftigtal kinderen krijgt daarna vreemde krachten, in een wereld waarin verder geen superhelden voorkomen. De ontwikkeling in de karakters is geweldig. Sommige doen goede dingen met hun krachten, andere slechte, etc.

  2. 8

    De combinatie van de twee is waar het om gaat. Een goed uitgewerkt 13-in-een-dozijn-verhaal kan vermakelijk zijn, echter een origineel verhaal dat goed is uitgewerk slaat in als een bom. Denk aan de Matrix (1e film), de Ender Saga, en de uplift serie van David Brin. Nu heb ik het niet zo op comics, dus moet ik het doen met sf-boeken :-)

  3. 9

    Matrix was helemaal niet origineel, meer een best-of-sf, en het uitgangspunt van de Ender serie (aanval aliens) in principe ook niet. Wel uiteraard dat kind-generaals worden gebruikt om ons te verdedigen. Maar het is de uitwerking in de vorm van de battle room en de psychologie van kinderen die het zo goed maakt.

  4. 11

    Het verhaal is het universum. En dat was in al mijn voorbeelden wel degelijk uniek.

    De opzet van Heroes lijkt me een beetje een variatie op het thema “Er valt iets uit de lucht en er gebeuren gekke dingen”.

  5. 12

    Nou, intertextualiteit is toch wel een kenmerk van een aantal van de echt succesvolle series van de laatste paar jaar. Denk aan de X-files die in latere seizoen steeds vaker zijn eigen cult-status op de hak nam en heen en weer verwees naar andere series als Twin Peaks en the Outer Limits. Ook bij bijvoorbeeld de Soprano’s zijn de personages zich expliciet bewust van hun thematische voorlopers als the godfather en goodfellas.

    Het postmodernisme zegt inderdaad dat de tijd van grote (en nieuwe) verhalen voorbij is en dat we als consument onze eigen verhalen creeeren, onder andere met behulp van intertextualiteit. Series als Lost en nu dus ook Heroes spelen op deze behoefte in door te experimenteren met cross-media (zie mijn post over The Lost Experience) en het betrekken van de kijkers. Dit alles is vet pomo, dude.

  6. 13

    De eerste paar afleveringen met genoegen gevolgd. Het beloofde een leuke serie te worden maar helaas weer moeten afhaken na 6 of 7 afl. Er moest weer voor de grote gemene deler worden gekozen dus een hoop gelul over romantische verwikkelen etc. Ik wil gvd gewoon superhelden in aktie zien! Niet dat zouteloze soapgedoe wat in elke serie onderhand de bovenhand heeft.
    De enige serie die ik momenteel met plezier kan volgen is “the wire”. 4de seizoen is net afgelopen dus uren kijkplezier voor degenen die’m nog niet kennen.

  7. 14

    riget 3 gaat er helaas nooit komen, Trier wildde niet verder zonder de hoofdrolspeler. Weet iemand of de amerikaanse bewerking de moeite is? (zal wel niet).

    “Dexter” is ook wel tof, als ik op de eerste twee afleveringen af mag gaan. Gaat over een forensisch bloedspetterspecialist die seriemoordenaars volgt en ze vervolgens vermoord. Een soort snorkel-eter-eter, dus.