Geen bal op tv | Lou Reed

COLUMN - Lou Reed is dood. In De Wereld Draait Door zaten Joost Zwagerman en Nico Dijkshoorn om dit verlies te duiden. Gelukkig zond Nederland 3 later op de avond Classic Albums: Transformer uit.

Lou Reed was een chagrijnige brompot. Dat weet iedereen. Je krijgt het ook altijd te horen als het over Lou Reed gaat. Dit stukje vormt daar inderdaad geen uitzondering op. Joost Zwagerman vertelde er gisteren in De Wereld Draait Door nog over. Hij kreeg de kans Lou Reed te interviewen toen deze in 2007 de Andy Warhol-tentoonstelling in het Post CS-gebouw opende. Hij en zijn collega-interviewers kregen te horen dat er vier taboes waren: The Velvet Underground, Andy Warhol, pop-art en politiek. Bracht je dat ter sprake, dan werd je de deur gewezen. 

Zwagerman zag door de wol geverfde interviewers na twee minuten als bange schooljongetjes weer naar buiten komen. Toen Zwagerman aan de beurt was, vroeg hij of Lou Reed wist dat Perfect Day op de crematie van Theo van Gogh werd gedraaid. Dat dit het favoriete nummer van Theo van Gogh was. Zwagerman werd er bijna uitgegooid omdat de moord op Van Gogh Lou Reed te veel aan politiek deed denken.

‘Kijk’, zei huisdichter Nico Dijkshoorn, de tweede gast die de dood van Lou Reed mocht duiden, ‘dit is precies waarom ik zo van Lou Reed hou.’ Waarna Dijkshoorn vertelde dat hij Lou Reed als lakmoesproef gebruikt. Elke keer als hij een voorstel krijgt, waarvan hij bij zichzelf afvraagt of hij het wel moet doen, vraagt Dijkshoorn zich af: ‘Wat zou Lou Reed doen?’ Zo werd hij een tijdje geleden gevraagd of hij wilde meedoen aan ‘Wie is de Mol’. Zou Lou Reed het hebben gedaan? Nee. Dan Nico ook niet. Kortom, een bruikbaar idee van Dijkshoorn. Wellicht leuk om er een app van te maken. What would Lou do?

Zwagerman & Dijkshoorn, voor al uw duidingen. U begrijpt: Lou Reed laten bezingen door een wandelende Wikipedia en een aardsromanticus die een gedicht declameert waarin hij zwelgt in zijn overbekende Titaantjes-nostalgie, daar schiet een mens niet zoveel mee op.  Gelukkig werd later op de avond “Classic Albums: Transformer” herhaald. Wat mij in mijn overtuiging sterkte dat alle grote artiesten eigenlijk de laatste decennia van hun levens in navolging van Johnny Cash hun favoriete nummers (van henzelf en van anderen) moeten opnemen. De akoestische versies van de nummers op Transformer, die Lou Reed hier speciaal voor de camera speelde, smaakten naar veel meer.

Transformer werd geproduceerd door Mick Ronson en David Bowie. Lou Reed liet zich begeleiden door sessiemuzikanten. Een van hen had nog nooit van “The Velvet Underground” gehoord toen hij werd gevraagd. En uitgerekend hij bleek verantwoordelijk voor het tweestemmige basloopje op “Walk on the Wild Side”: laag op de contrabas en een paar octaven hoger op de basgitaar. Niet omdat hij dat mooier vond, maar omdat hij door hetzelfde op twee verschillende manieren te spelen, twee keer zoveel geld kon verdienen. Kijk, dat soort informatie, daar doe je het voor.

Overigens kwam Lou Reed als een bijzonder beminnelijk mens naar voren. In plaats van zijn eigen rol op te hemelen, zien we hoe hij bewonderend geniet van Mick Ronsons strijkarrangement waarmee Perfect Day eindigt. ‘Isn’t that beautiful?’, vraagt hij. En tijdens de analyse van Satelite of Love prijst hij David Bowie’s falset de hemel in.

‘Het is een album’, zei Lou Reed over Transformer. ‘Met liedjes. Daarna ging het leven verder.’ Tot afgelopen zondag dan. Sweet guy.

  1. 1

    Typisch die reactie van Nico Dijkshoorn, heeft hij dat echt gezegd: wat zou Lou Reed doen? Waarom zou je iemand anders als maatstaf nemen voor je eigen mening? Doet me denken aan Miles Davis die dat niemendalletje ‘time after time’ opnam. http://www.youtube.com/watch?v=tTf_d30Anzk
    En zo alle critici vertwijfeld achterliet: die grote Miles met zo’n weggooipopliedje – wat hoort hij wat wij niet horen? En daarna werd het ineens wel goed gevonden.

  2. 2

    Ik heb uitzending gemist maar even opgestart en “Classic Albums: Transformer” bekeken. Ja, ja, op basis van jouw stukkie. En je hebt gelijk. Reed is een aimabel mens. Alsof hij nooit “on the wild side” geweest is. Hij lijkt zelfs af en toe op Cash als die kort voor zijn dood “Hurt” zingt.

    Goed getroffen stuk.
    En goed dat ik nog even gekeken heb, dank.

  3. 3

    Maar met ‘Het is een album’, zei Lou Reed over Transformer. ‘Met liedjes. Daarna ging het leven verder.’, daar had ie toch niet helemaal gelijk in. Het leven ging verder maar wel op een ander niveau.

  4. 5

    Ondertussen heeft ome Lau wel 71 jaren bereikt terwijl zijn destijds argeloze navolgers niet ouder werden dan gemiddeld 30
    Dat is nou het toppunt van cynisme

  5. 7

    @6: Nergens op gebaseerd? Ben zelf ook niet altijd even braaf geweest en nog steeds niet maar ben wel altijd van de smack en op 1 keer na van de crack afgebleven. Van mijn vrienden/kennisen die daar wel aanzaten zijn er 4 geen 30 geworden, 3 door een od en eentje is op zijn eerste afkickdag maar voor een trein gaan staan.

  6. 9

    @6 ik ging al naar lou reed concerten toen jij nog in de luiers lag. En wat betreft onderbuik en kennis van drugs: moet je bij het jellinek gestudeerd hebben om te zien dat sommige vrienden eraan onderdoor gingen?

  7. 11

    @9: Nogal aanmatigend,jij weet helemaal niet wanneer ik in de luiers lag.
    Dat mensen aan de drugs onderdoor gaan heeft niets met LR te maken,wel eens van eigen verantwoordelijkheid gehoord?

  8. 12

    @ 11. Nee klopt, ik weet ook helemaal niet wanneer jij in de luiers lag maar deed ik expres zodat jij je misschien bewust zou worden van je eigen aannames

  9. 14

    Drugsdood (gerelateerd) bij popsterren schijnt op de magische leeftijd van 27 te gebeuren (Hendrix, Joplin, Jones, Morrison, …). Ook wel de “Forever 27 Club” genaamd. Ttv Transformer was Lou Reed de 27 reeds gepasserd, dus bleef hij leven. ;-)