Closing Time | Fairground Attraction

Eind jaren ’80 had de band Fairground Attraction met Perfect hun enige hit in Nederland. Ik vond het wel een lekker liedje maar besteedde er verder geen aandacht aan. Tot ik het album First In A Million Kisses een paar jaar later in mijn schoot geworpen kreeg. Wow.

Er staat geen enkel nummer op dat ik niet mooi vind en dat is een unicum. Het is folk, het is jazzy, soms sleept het en soms zweept het en godsammelazerus wát een stem heeft zangeres Eddi Reader. Luister maar eens naar Whispers (ik zing zachtjes mee na het ophalen van de link), zo hoog heb ik nog nooit iemand horen zingen zonder dat ik het ergerlijk vond. Klein en loepzuiver.

Falling Backwards vind ik extra leuk omdat het me doet denken aan mijn eigen relatie, waarvoor de kiem (heul heul) lang geleden is gelegd. En het zit muzikaal ook erg goed in elkaar. Zoals het hele album trouwens. Gewoon lekker gaan luisteren dus.

  1. 1

    Ik was ze al weer helemaal vergeten! Bedankt. Overigens is hun enige hit in Nederland maar slapjes vergeleken bij de rest. Mooie dichtregels ook (moon on the rain).

    Of deze: Your heart is a fire
    And his love is an ember. Potverdorie, bedenk het maar!

  2. 3

    @1: Superstisious nonsense just a fairground attraction! Ja ook een van mijn favorieten, kort maar krachtig. Ze kan ook zo mooi emotie overbrengen. Op de melodie van Moon On The Rain heb ik ooit eens een Nederlandse text geschreven.

  3. 4

    @3

    Dat is dus twee maal raak. De emotie ligt al besloten in de tekst(en) en ze is iemand die het kan brengen. Mooi hoor. Maar door dat onbeduidende hitje heb ik nooit aandacht aan ze besteedt.