Van spinnenweb naar visgraat

COLUMN - De gemeente moet hier geld besparen om ’t daar te kunnen uitgeven, en kampend met zowel een coronacrisis als met instortende kademuren en brakke bruggen zijn prioriteiten nodig. Allemaal begrijpelijk. Vandaar dat ik liever constructief meedenk dan te boos te worden na het lezen van de plannen om te bezuinigen op het aanvullend openbaar vervoer (AOV) in de stad.

Voor de gezonde lezer: het AOV is bedoeld voor ouderen (75-plussers) en voor mensen met een fysieke beperking. Wie zoals ik een Canta heeft, valt daar niet onder: met die Canta kan ik goeddeels mijn eigen vervoer regelen. Deze bezuiniging gaat ook niet over rolstoeltaxi’s, daar is weer een iets andere regeling voor.

Wie onder de 75 is, heeft een speciaal pasje (plus bijbehorende keuring) nodig om er een beroep op te mogen doen. Het AOV komt neer op taxi-achtig vervoer voor de prijs van een ov-ritje. Wie hulp nodig heeft bij het in- en uitstappen, moet zelf iemand meenemen en ook voor hem of haar betalen. Ritjes zijn maximaal 25 km, maar de meeste mensen reizen kortere trajecten. Ze gaan naar de markt, naar familie in een andere wijk, en doen dat vaak maar eens per week.

Alleen al vanwege de vergrijzing zullen, zonder tegenmaatregelen, steeds meer mensen in aanmerking komen voor het AOV; de oplossing die de gemeente kiest, is om gaandeweg het aantal kilometers af te bouwen dat iemand zo jaarlijks mag reizen; ook gaat de eigen bijdrage omhoog.

Maar er zijn andere oplossingen te bedenken. Juist vanwege de vergrijzing – maar ook omdat de stad minder auto’s wil – is een inclusief ov noodzaak. Maar het openbaar vervoer wordt al jarenlang juist minder bereikbaar, en minder toegankelijk. Voor veel ouderen zijn de grotere afstanden tussen tram- en bushalte sinds de ov-herziening van 2018, toen de stad omschakelde van een spinnenweb- naar een visgraatmodel, een grote hindernis. Ook moet je sindsdien meestal meer overstappen, wat een flinke last kan zijn. Zorg dat de haltes weer wat dichter bij elkaar komen.

Zorg ook dat de plateaus van de tramhaltes niet meer zo’n barrière zijn: de afgelopen jaren zijn die zeker een decimeter opgehoogd, wat veel gehannes veroorzaakt – ook voor mensen met kinder- of boodschappenwagentjes. Geen wonder dat je zelden mensen met een rollator of rolstoel in de tram aantreft: je komt er bekant niet in, al was het maar omdat je eerst de horde van de tramheuvel moet zien te nemen.

Met een scootmobiel kun je al helemaal niet in het openbaar vervoer – dat maakt dat iedereen die alleen mondjesmaat kan lopen, niets heeft aan het openbaar vervoer: wil je daarin, dan moet je je scoot thuislaten, maar zonder die scoot is de halte weer geheid te ver. Gevangen tussen Scylla en Charybdis.

Waarom zorgen we niet voor beter begaanbare, bereikbare en toegankelijke haltes? De gemeente fixeert zich op het rollend materieel zelf, de bus, tram en metro, maar de infrastructuur eromheen is zeker zo belangrijk. En die aanpassen is veel goedkoper. Vooral: het aanvullend ov beperk je pas nadat je het algemeen ov toegankelijk hebt gemaakt.

  1. 1

    “Zorg ook dat de plateaus van de tramhaltes niet meer zo’n barrière zijn: de afgelopen jaren zijn die zeker een decimeter opgehoogd” De plateaus zijn niet zozeer opgehoogd, de rest van de stad is verzakt. Net als het onderhouden van kademuren heeft onderhoud van infrastructuur een hele lage prioriteit in Amsterdam, voor een progressief bestuur is het nu eenmaal veel sexyer om je geld uit te geven aan een nieuwe bibliotheek en multiculturele festivals.

    Ouderen zijn geen interessante doelgroep voor de partijen in het stadsbestuur, de jonge forens wil juist minder haltes en daarmee kortere rittijden. Die AOV busjes zijn maar hinderlijk voor hun bakfietsen dus die worden in de agenda Autoluw zo veel mogelijk gecancelled.

    Er is een gerede kans dat het OV in het nieuwe normaal sowieso een veel minder prominente rol gaat spelen, hierin investeren wordt dan nog minder interessant. Beter kunnen ze van de Coronasteun juist extra AOV regelen de bejaarden worden dan ook echt gebracht naar waar ze heen willen, i.p.v drie straten verderop, en je kan weer een paar werkelozen nuttig werk laten doen. Op de langere duur wordt dit werk toch overgenomen door chaufeurloze Uber achtige diensten dus dan is het probleem opgelost.

  2. 2

    ” De gemeente moet hier geld besparen om ’t daar te kunnen uitgeven”
    En niet te vergeten: De gemeente moet netto heel veel geld besparen vanwege de extra taken die ze erbij gekregen heeft van de staat, zonder dat daarvoor een equivalente zak geld van de staat naar de gemeente verhuisde. De gevolgen daarvan doen zich al gelden; Gemeentes moeten tegen heug en meug fuseren.

  3. 3

    @1 “voor een progressief bestuur is het nu eenmaal veel sexyer om je geld uit te geven aan een nieuwe bibliotheek en multiculturele festivals”

    En voor het gemak maar even alle infrastructurele miskleunen van Geert Dales (VVD) onder het tapijt vegen. Hij heeft de miljarden kostende Noord-Zuid lijn er met valse voorstellingen van zaken doorheen gedrukt. Het is zijn verdienste dat zeer vervuilende cruise schepen het hele IJ moeten afvaren naar een passengers terminal waardoor er geen bruggen naar Noord aangelegd kunnen worden.
    En dan hebben we nog de miljoenen kostende container terminal in de westhaven, die de eerste drie jaar maar één schip heeft gelost en na meer dan 20 jaar nog steeds niet rendeert.

    Volgens @1 ligt het aan linkse voorzieningen en niet aan de enorme kosten overschrijding van de Noord Zuid lijn dat de kades en bruggen in de stad jarenlang niet konden worden onderhouden.
    Die bibliotheek heeft 75 miljoen gekost. De door de VVD opzettelijk te rooskleurig voorgestelde bouwkosten van 1,5 miljard van de NZ lijn zijn met minstens 1,6 miljard euro overschreden.

    In de plannen destijds zou de lijn gaan renderen met het becijferde aantal van 200.000 reizigers per dag. Op het moment vervoert de lijn dagelijks nog geen 100.000 reizigers.

  4. 5

    @3: Drie minuten tijdwinst, tussen CS en de Zuidas. Daar moest het allemaal voor gedaan worden. Die hele NZ-lijn was een grote stelpost. Langs de lijn zijn de bewoners van de verzakkende panden voor een habbekrats uitgekocht, zodat met die panden ook lekker gespeculeerd kan worden. En zo verder, en zo meer.
    En dat allemaal zonder de dictie van Philip Bloemendal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren