1. 3

    2.3.1 Zit je lekker op je werk met je collega’s naar de radio te luisteren, komt de Acta Gestapo binnenstormen en mept je radio aan gort…

  2. 4

    Ach we kunnen in elk geval reageren, hoe simpel je reactie of bijdrage ook is, bij een enorm aantal reacties zal de overheid toch moeten constateren dat er veel verzet is tegen de bemoeienis van bedrijven in het opstellen van deze wetgeving. Dus ik heb toch maar een documentje ingestuurd, wie weet hebben we zomaar ineens succes, immers SWIFT en de slimme meter is ook na overweldeigend protest aangepast.

  3. 5

    Geachte A.A.M Van der Meer,

    Niet kopieren
    =============
    Vanaf geboorte af aan imiteert en dupliceert de mens. Het is waarschijnlijk zelfs genetisch aangelegd via spiegel-neuronen die identieke hersenactiviteit oproepen bij de waarnemer tijdens het zien van een handeling. Een kind doet de mondbewegingen en klanken van de ouders na om zo te leren spreken. Op school en werk doen we handelingen en technieken na, om te leren schrijven, vaardigheden te vergaren en het leren toepassen van oplossingen die anderen reeds hebben gevonden. Culturele elementen zoals bijvoorbeeld zang, dans en kleding zijn de ultieme uiting van identiteit en imitatie binnen een bepaalde groep. De vraag roept zich dan ook op of leren en imitatie al aan de wortel lijnrecht tegenover het begrip intellectueel eigendom staat. Zoals het afkijken van een bepaalde techniek in de sport om de kunst te perfectioneren.

    Groot, groter, grootst
    ======================
    Ik, en velen met mij, zien ACTA vooral als middel van enkele grote productie-maatschappijen om haar afnemende grip op de markt krampachtig te behouden, in een nieuwe informatie-samenleving, waar kennis, gegevens en cultuur juist steeds eenvoudiger kunnen worden gedeeld en uitgewisseld.

    Waar vroeger een band, een festival of een filmmaker centraal stond, zijn nu ongeëvenaard grote corporaties ontstaan die, vooral eenzijdige producten met veel reclame naar voren schuiven. Waar copyright en patenten oorspronkelijk vooral waren bedoeld om voor een beperkte periode, tot een werk terug viel in het publieke domein, om de artiest of uitvinder in staat te stellen zijn investering terug te verdienen, zijn beide nu verworden tot melkkoe. Beide worden vooral ingezet om de omzet van het productie-apparaat, tot in lengte van dagen, zeker te stellen (google: mickey mouse copyright).

    In een gezonde markt zorgt natuurlijke concurrentie juist voor een toename aan innovatie en voor grotere inventiviteit van individuen. De grote producenten zien liever een aantal beperkte ingekaderde culturele vlakken als hip-hop, klassiek en bijvoorbeeld pop, waarbinnen zij optimaal kunnen functioneren. De producenten zijn zo groot en bepalend geworden, dat zij vergaande rechten met bijbehorende handhaving willen afdwingen van de samenleving. De vraag is of, en hoe lang wij zulke monoculturen in stand kunnen houden.

    Rip, mix and burn
    =================
    Nederland is wat betreft wetgeving altijd helder geweest. In persoonlijke en huislijke sfeer is een kopie toegestaan. Zodra het professioneel wordt en een bedrijf gaat verveelvoudigen, moeten vergoedingen worden voldaan en verantwoording worden afgelegd. Het is zaak om geen wereldvreemde situaties toe te staan, zoals in de USA, waar individuen de veronderstelde gederfde inkomsten moeten gaan vergoeden. Studenten en alleenstaande moeders waarvan miljoenen of duizende euro’s worden geclaimd, zelfs voor een bescheiden collectie mp3-bestanden, gekopieerd van een geleende CD van een kennis of collega.

    Zelfs de huidige wetgeving maakt het al lastig wanneer iemand een grappige re-mix maakt of een persiflage en deze via YouTube openbaar maakt. Nog lastiger wordt het voor wetgever en vooral voor de uitvoerende, als deze de persiflage op de markt wil brengen.

    Verdagelijk
    ===========
    In plaats van, via een nieuw verdrag, nog meer beperkende rechten toe te kennen aan enkele grote marktpartijen, is het misschien verstandiger om die partijen eens grondig te laten kijken naar mogelijkheden hoe zij zelf kunnen bijdragen aan de samenleving. Bijvoorbeeld door betaalbare, en vooral eenvoudig verkrijgbare licenties, of de vrijheid voor uitvoerenden en mix-artiesten, met participatie in winstmarges van die artiesten, voor het geval dat een mix een groot succes mocht worden. Vooral kleine partijen zijn de dupe van het nu al onoverzichtelijke woud aan regelgeving.

    Belangrijk, vermakelijk en informatief
    ======================================
    Laurence Lessig verwoord het uitermate goed in “open for business”,
    zijn TED-talk over regelgeving die creativiteit smoort
    http://www.ted.com/talks/larry_lessig_says_the_law_is_strangling_creativity.html

    Verder:
    – Mode-industrie innoveert en floreert juist zonder copyright!
    TED-talk, http://www.youtube.com/watch?v=zL2FOrx41N0

    – The Future of Publishing – created by DK (UK)
    http://www.youtube.com/watch?v=Weq_sHxghcg

    – Rip, a remix manifesto
    http://films.nfb.ca/rip-a-remix-manifesto/

    Al met al, een oproep om cultuur te beschermen en
    niet specifieke belangen van een beperkte groep te behartigen.

    Met vriendelijke groet
    GD.