Het Grote Sargasso Verkiezingscafé

Ergens tussen de stembureaus, de lokale partijprogramma’s en de kandidaten die plots overal op lantaarnpalen verschijnen, staat vandaag ons popup politieke café, een plek waar iedereen die de gemeenteraadsverkiezingen volgt even kan aanschuiven. Een houten vloer die plakt, een toog met krassen van jarenlange discussies, en een barvrouw die al lang geleden is gestopt met neutraal blijven, en een tyfushekel heeft aan de PVV, FvD, BBB, JA21 en elke lokale kloon daarvan. Welkom in het Grote Sargasso Verkiezingscafé! Aan de bar zit de doorgewinterde lokale politiekvolger. Hij kent alle lijsttrekkers bij naam en kan je feilloos uitleggen waarom de nummer drie van een obscure partij in feite de sleutel tot de coalitie is. Twee krukken verder zit iemand die vooral is gekomen voor het bier en af en toe opkijkt van zijn telefoon om te vragen of "die ene partij nou links of rechts was". Aan een tafeltje bij het raam wordt druk gefluisterd. Daar zitten de mensen die elke poster analyseren alsof het een geopolitiek document is. Waarom kijkt deze kandidaat net iets te zelfverzekerd? Waarom is die slogan zo leeg dat hij bijna filosofisch wordt? En wie heeft bedacht dat een foto bij een speeltuin vertrouwen wekt? En waarom dacht die partij dat dit grappig was? In de hoek zit de cynicus. Die bestelt niets meer, omdat hij toch al heeft afgerekend met het systeem. Volgens hem verandert er niets, tenzij het erger wordt. Toch luistert hij aandachtig mee en mengt zich net iets te vaak in gesprekken om zijn eigen theorie te onderbouwen. Het is altijd een man. Af en toe zwaait de deur open. Iemand komt binnen met breaking news van een lokale rel. Een vergeten declaratie, een tweet uit 2012 die ineens weer relevant is, of een kandidaat die per ongeluk eerlijk antwoord gaf. Het geroezemoes zwelt aan, glazen worden bijgevuld, en binnen vijf minuten heeft iedereen een mening. En dan is er nog de groep bij de lange tafel. Dat zijn de mensen die wél gaan stemmen en ook nog proberen uit te leggen waarom. Ze hebben het over beleid, over buurten, over wat er concreet verandert als die ene partij het nét wel of nét niet haalt. Het gesprek is rommelig, soms vermoeiend, en af en toe verrassend scherp. Dit topic is die lange tafel. Schuif aan. Vertel wat je ziet in jouw gemeente. Deel die bizarre flyer die vanochtend op de mat viel. Leg uit waarom je twijfelt, of juist niet. Of gooi er een observatie in die nergens past en toch precies raak is. De barvrouw kijkt toe, poetst een glas en denkt er het hare van. Zoals altijd. Welkom. Bestellen is niet nodig. Meepraten wel.

Door: Foto: Aleksandr Popov on Unsplash

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.