Sahara-Sahel: bewegingen en routes

Bonjour mon amis! La cartographie: parce que il doit! Le cartographe extraordinaire du Monde Diplomatique english version: Philippe Rekacewicz a fait une carte à la carte du Sahara-Sahel. Très d'actualité!!! Merveilleux, formidable et magnifique, n'est-ce pas mon amis? Nous du Sargasso aimons beaucoup cettes cartes géopolitiques avec les flèches vertes-marron et les icônes explosifs! Amusez vous avec la nouveau carte Sahara-Sahel: movements and routes. De Toulouse à Tombouctou à Rabat undsoweiter... update instantement: merci bien à reacteur vétérinaire HansR pour la link extradeluxe avec du information supplémentaire!

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bebossen Sahara zorgt voor verkoeling

paraguay chacoHet op grote schaal (her)bebossen van de Sahara, je zou het een vorm van paleonostaligisch futurisme kunnen noemen. De Sahara was immers ooit groener, maar of er ooit een ‘volwaardig bos’ heeft gestaan valt te betwijfelen. Komende maand publiceert de celbioloog Leonard Ornstein een wetenschappelijk artikel in Climate Journal waarin hij een plan voor bosaanplant in woestijngebieden in Afrika en Australië toelicht. Goed voor het klimaat, koolstofopslag, landbouw en armoedebestrijding zo wordt gesteld.

Grote ontzoutingsinstallaties moeten zeewater uit de onmringende oceanen bewerken zodat het via een stelsel van leidingen en pompen gebruikt kan worden voor irrigatie van de nieuwe aanplant. Bewatering via ondergrondse plastic slangen levert het minste verlies door verdamping op. Zijn simulatiemodel laat zien [kaartje] dat de aanwezigheid van bossen de gemiddelde temperatuur in de Sahara met wel 8°C kan laten dalen! Ook zal door evapotranspiratie de neerslag in de regio toenemen. Het prijskaartje: ‘2 trillion dollar’ per jaar, maar dan leg je met de nieuwe bossen ook wel alle antropogene CO2 uitstoot vast én het is even duur als de ingewikkelde ondergrondse CO2-opslag (CCS) zo betoogt Ornstein.

Ongelukkigerwijs noemt Ornstein Eucalyptus grandis als potentiële herbebosboom. Deze Australische snelgroeier kan prima worden toegepast waar hij thuishoort: Down Under. Maar voor Afrika kunnen toch beter inheemse Afrikaanse soorten gebruikt worden. In Niger is al aangetoond dat herbebossing van (extreem) droge gebieden kan. Het plan is niet nieuw, begin dit jaar kwam een drietal Engelsen al met het Sahara Forest Plan: een project waarin ook zonnecollectoren een rol spelen. Ansich is knutselen aan het aardse systeem: geo-engineering niet onomstreden. Onverwachte bijeffecten zouden wel eens negatieve gevolgen kunnen hebben voor mens natuur. Zo zijn de ijzerhoudende stofwolken die vanuit de Sahara neerdalen in de Atlantische Oceaan een belangrijke voedingsbron voor algen en plankton. En een natter klimaat in Afrika zou ook wel eens té bevordelijk kunnen zijn voor de bestaande spinkhanenpopulaties aldaar?

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour | Europe or Die Trying

“When the British Army patrol in similar conditions in Afghanistan, each soldier is supposed to drink fourteen litres of water during a day-long operation. These migrants walk in the desert for four days, sometimes with just a litre or two of water, so that they can keep the weight down.”
(BBC)

Verslaggever Paul Kenyon van het tv-programma Panorama heeft de route van Afrikaanse migranten getraceerd, die de Sahara doorkruisen in een tocht van vier dagen te voet. Ze zijn op weg naar Europa, zich onbewust van de huidige recessie en de vijandige ontvangst. Het is trouwens de vraag of het iets zou uitmaken voor hun beslissing als ze zich er wel van bewust waren geweest.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.