Kunst op Zondag | verkent Colorfield Performance

Deze zomer is Park Lingezegen (tussen Arnhem en Elst) het toneel van The Colorfield Performance 2021. Tijdens de duur van dit landartproject werken honderden kunstenaars ter plaatse, in de openlucht aan een kunstwerk. In totaal worden 500 panelen beschilderd. Dagelijks werken steeds zes kunstenaars op de locatie in Elst. Begin september zijn alle 500 kunstwerken klaar. Je kunt er vanaf nu dagelijks (gratis) naar toe om de schilders te ontmoeten en hun werken te bekijken.  Wat is The Colorfield Performance? The Colorfield Performance is een kunstproject in de openlucht waarbij 500 panelen van 1,22 x 1,22 meter in een driehoek staan opgesteld. De panelen worden beschilderd door een kleine 500 kunstenaars uit binnen- en buitenland. De initiatiefnemer en coördinator van dit project is vormgever Dirk Hakze. Dit landartproject zag in 1992 het levenslicht tijdens Oerol op Terschelling. Daarna heeft Hakze The Colorfield Performance georganiseerd op Schiermonnikoog en in 2018 in de Friese Elfstedenstad Sloten. Een ander schilderevenement dat uit zijn brein is ontsproten is ‘The Colors of Music’. Hiervan heeft Hakze al vijf edities georganiseerd in onder andere Noordwijk, Arnhem en op Ameland. In Sloten hebben wij tijdens de editie Leeuwarden (Friesland) culturele hoofdstad van Europa (2018) voor het eerst kennis gemaakt met The Colorfield Performance. https://www.youtube.com/watch?v=MDuVSqAoB7w Tropische dag in Elst Op de eerste tropische dag van deze jonge zomer, rijden we naar Elst (Gelderland). Als we dichter bij het park komen, zien we fietsers dezelfde kant op gaan. Bij de ingang staan de namen van de kunstenaars die vandaag aanwezig zijn, op een lijst. Tijdens ons bezoek zijn dat Carlo Grift (Amsterdam), Arien de Groot en Peter de Vis van Atelier Vier B uit het Drentse Peize, schrijver, dichter en schilder Stien Breedveld (Alteveer,) Paul van Ingen (Arnhem). Paul Peters uit Elst heeft een thuiswedstrijd.  [caption id="attachment_330881" align="alignnone" width="500"] Colorfield Performance Arien de Groot aan het werk © foto Wilma Lankhorst[/caption] Verschillende kunstenaars komen op meerdere dagen naar Park Lingezegen. Zij maken iedere keer een nieuw kunstwerk. De namen en dagen waarop de schilders op het festivalterrein aanwezig zijn, vind je in dit overzicht.  [caption id="attachment_330882" align="alignnone" width="500"] Colorfield Performance Peter de Vis aan het werk © foto Wilma Lankhorst[/caption] Dagkunst op Colorfield Performance Het artistieke echtpaar Arien de Groot en Peter de Vis is met hun camper uit Drenthe naar Elst gekomen. Naast eigen werk, geven ze thuis workshops. Vandaag zijn ze zelf aan het werk in de buitenlucht. Omdat de zon fel schijnt, worden de werkplekken voorzien van een schaduwdoek. Arien heeft zich voor haar werk laten stimuleren door het zwembad in Museum Voorlinden. Na haar bezoek aan dit museum voor moderne kunst heeft Arien een serie zwembad-schilderijen gemaakt. Thuis heeft ze al de nodige voorbereidingen getroffen voor een ontwerpidee om haar paneel in één dag te voltooien. Ook Peter heeft thuis al het een en ander gedaan. Hij heeft ‘zijn’ paneel op een tafel voor zich liggen. Naast hen zijn Stien, de twee Paul’s en Carlos ook ijverig aan het werk. De drie basisvoorwaarden waar elke artiest zich aan moet houden zijn: allemaal hetzelfde formaat gebruiken, geen zwarte verf gebruiken en het kunstwerk moet in één dag klaar zijn. [caption id="attachment_330883" align="alignnone" width="500"] Colorfield Performance land art sfeerbeeld 2 © foto Wilma Lankhorst[/caption] Kleurrijk veld in Elst Iedere dag krijgt het landartproject in Elst meer kleur. De variatie aan werk, thema’s en stijlen is groot. Mede hierdoor is het erg leuk om langs de panelen de lopen. Soms gaan bezoekers spontaan met elkaar het gesprek aan over een doek. Weer anderen lopen met een fotocamera of smartphone rond en klikken herinneringen voor thuis. Op de achterkant van een paneel staat de naam van de kunstenaar en de titel van zijn of haar werk. Met enige regelmaat ontdek ik een dikke rode punt. Dat is het teken dat het werk al is verkocht. Alleen moet de nieuwe eigenaar wachten tot 1 oktober 2021 voordat hij zijn werk op kan halen. De afspraak is dat alle werken blijven staan tot het einde van het evenement. [caption id="attachment_330884" align="alignnone" width="500"] Colorfield Performance land art sfeerbeeld 3 © foto Wilma Lankhorst[/caption] Je kunt The Colorfield Performance 2021 t/m 1 oktober 2021 dagelijks bezoeken in Park Lingezegen bij Elst/Nijmegen. Vanaf half tien ’s ochtends tot twee uur vóór zonsondergang zijn er kunstenaars aan het werk en kun je een gesprek met hen aanknopen. Op maandag en dinsdag wordt er niet geschilderd. Het veld met de 500 panelen is ook op die dagen gewoon open voor bezichtiging. Begin september is het totale kunstwerk af en kun je het in zijn geheel te bewonderen. Hier vind je alle informatie als je dit kunstevenement. [caption id="attachment_330885" align="alignnone" width="340"] Colorfield Performance infobord © foto Wilma Lankhorst[/caption] Covid-19 In Park Lingezegen is een goede publieksregulering mogelijk. De bezoekers kunnen verspreid over de gehele dag komen kijken. Bovendien is het zeer onwaarschijnlijk dat men te dicht bij elkaar komt door de uitgestrektheid van het terrein. De panelen zelf staan 2 tot 3 meter uit elkaar. © foto’s Wilma Lankhorst. © gebruik van de afbeeldingen met dank aan The Colorfield Performance en de genoemde kunstenaars.

Door: Foto: Colorfields Performance sfeerbeeld van het landart project © foto WilmaLankhorst
Foto: Joan (cc)

Kunst op Zondag | Duizend

Een beetje kunst loopt in de duizenden…

Joseph Beuys7000 Eichen, 1982 – 1987.
Stadsbebossing in plaats van stadsbeheer, herbebossing van de wereld. Dat had Beuys in gedachten toen hij de stad Kassel 7000 eiken wilde schenken. Elke eik vergezeld door een basaltsteen. Start van het projekt in 1982 bij Documenta 7. De laatste eik werd in 1987 door zijn zoon geplant, Beuys was inmiddels op 23 januari 1986 overleden. Op deze foto de eerste en de laatste eik voor het Fridericianum museum in Kassel.
cc Flickr Wolfgang Staudt photostream documenta 12 Kassel Germany
Damien HirstA Thousand Years, sinds 1990.
Hirst, bekend van de schedel met duizenden diamanten of de duizenden vlindervleugeltjes, vindt zelf A Thouand Years zijn beste werk ooit.

Vliegen doen zich te goed aan een koeienkop en sterven een wisse dood in de vliegenvanger (de Insect-O-Cutor). Natuurlijk over leven en dood. Vanaf 2009 negen keer tentoongesteld.
cc Flickr Isabell Schulz photostream A Thousand Years

Jacqueline VerhaagenDuizend dagen, 1997.
Holle en bolle spiegels draaien rond in vijf trapezes,verdeeld over de twee vides in de centrale hal van een school. Ze tonen een voortdurend veranderend en vervormd beeld van de omringende ruimte en de toeschouwers. De spiegels projecteren het invallende licht naar de grijsblauwe achterwanden. Voor ieder seizoen is een andere choreografie ontworpen.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: James Lumb (cc)

Kunst op Zondag | De naald

Zoeken naar een naald in een hooiberg is een spreekwoord. Er is een groot verschil tussen spreekwoorden (historische context, taalkundig erfgoed?) en ‘wijsheden’ die de volksmond debiteert. Als de volksmond een beetje spitse kunst ‘de naald’ noemt, is er vaak sprake van een creatieve waarneming en een feitelijke onjuistheid.

Ruim twee weken geleden zocht de Italiaanse performancekunstenaar Sven Sachsalber in het Parijse museum Palais de Tokyo naar een naald in een hooiberg. Het moest een performance van 48 uur worden, hij vond de naald al in 18 uur tijd.

U ziet aan zijn techniek dat hij de naald vond door van het hooi ballen te kneden. Hooi is vrij makkelijk tot pakketjes samen te persen en daarmee behalve bouwmateriaal ook een aardige grondstof voor kunst.

In Amerika worden jaarlijks hooikunst wedstrijden gehouden. Na het oogsten van het graan kun je langs velden en wegen vaak carnavaleske beelden van stro zien. Ruim tien jaar geleden maakte de Amerikaanse kunstenaar Tom Otterness tijdens de Montana Bale Trail, de beeldengroep ‘Makin’ Hay’. De installatie is tot op heden nog regelmatig te zien.

Tom OtternessMakin’ Hay.
cc Flickr Texas Public Radio Hardberger Park Makin’ Hay

Michael Shaughnessy heeft zich gespecialiseerd in hooi en maakt er prachtige, abstracte installaties mee.
© Michael Shaughnessy Spring Cut