Closing Time | The Family Acid

https://www.youtube.com/watch?v=ANq4Pbua5S0 Toen in 1990 Barefoot and Pregnant van The Serenes uitkwam waren alle kenners het eens: deze band zou groot worden. Heel groot. Het liep anders. Paul Dokter en Theo de Jong, de oprichters, songschrijvers, zangers en gitaristen van de band, kregen al snel een flinke afkeer van vrijwel alles wat er van ze werd verwacht als aanvoerders van zo'n grote belofte. De eindeloze reeks optredens bijvoorbeeld, waar ze altijd weer diezelfde nummers moesten spelen, want de plaat moest ook in het buitenland gepromoot worden. Of de promopraatjes en interviews, die veel te veel over de muzikanten gingen in plaats van over de muziek. Ze wilden niet over zichzelf praten, want alleen de kunst doet ertoe, niet de kunstenaar. Een kleine flard van het ongemak dat dat opleverde is hier te zien, in een documentaire over de band van Omroep Friesland die ook in zijn geheel het bekijken waard is. Nog voor er een tweede plaat was stapte Paul Dokter eruit om terug te keren naar een weldadige anonimiteit. Theo de Jong volgde wat later, nadat hij eerst als enige bandleider nog een tweede The Serenes plaat had gemaakt, en daarna nog eentje onder de naam Simmer. Sindsdien waren en zo nu en dan speculaties over een reünie van de "Nederlandse Lennon en McCartney", zoals ze ooit – de horror – waren genoemd, maar er was nooit een aanwijzing dat die daar in in hadden. In 2020 overleed Paul Dokter, en daarmee waren ook die speculaties voorbij. En toen, vorig jaar, was er ineens Colour out of Space van The Family Acid, uitgebracht op het label van platenzaak Concerto. Paul Dokter en Theo de Jong bleken in de periode van 2014 tot 2019 samen aan nieuwe muziek te hebben gewerkt. De gitaren hadden ze niet afgezworen, maar het geluid wordt hier grotendeels bepaald door hun collectie analoge synthesizers. Toch is de sfeer van The Serenes onmiskenbaar aanwezig. Online is de muziek van The Family Acid vooralsnog niet te vinden, met uitzondering van deze ene video uit 2018. Die is destijds vrijwel onopgemerkt gebleven, al blijkt uit de reacties eronder dat een enkeling wel wist wie de makers waren. Wie meer Family Acid wil zal naar de (liefst lokale) platenboer moeten.  

Door:

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.