Iedere man zou Kakhiel moeten volgen. Niet omdat de grappen er altijd even goed zijn, maar omdat de site inmiddels onbedoeld een behoorlijk overtuigend dossier heeft opgebouwd ter ondersteuning van de uitspraak: "niet alle mannen, maar wel altijd een man".
Wie Kakhiel via Instagram of de website volgt, krijgt met grote regelmaat screenshots voorgeschoteld van mislukte dates, WhatsApp-gesprekken en andersoortige DM’s. Zodra het over daten, seks of relaties gaat, is het patroon meestal hetzelfde: een vrouw zegt nee, reageert niet, toont weinig belangstelling of stelt een grens, en ergens aan de andere kant van het scherm besluit een man dat dit vooral het begin van een onderhandeling is, of erger, een scheldpartij. Zelfs de chats van Wordfeud en Marktplaats zijn niet veilig.
Natuurlijk is Kakhiel geen wetenschappelijke steekproef. Niemand stuurt screenshots in van de man die een “nee” krijgt, “jammer, fijne avond” zegt en daarna gewoon verdergaat met zijn leven. De site selecteert op ontsporing, want ontsporing is grappiger dan normaal gedrag.
Maar zelfs met die forse selectievertekening blijft één ding moeilijk over het hoofd te zien: als mensen in deze gesprekken ontsporen, zijn het opvallend vaak mannen, zeker als het om relaties en seks gaat. Vrouwen kunnen uiteraard ook stalken, manipuleren, schelden, grenzen negeren of zich volkomen krankzinnig gedragen. Alleen zie je die verhalen bij Kakhiel bijna nooit. Bij mannen lijkt er een bijna eindeloze voorraad varianten te bestaan op hetzelfde scenario: afwijzing wordt niet geaccepteerd, belangstelling wordt opgeëist en een grens wordt behandeld als iets waar nog overheen gegaan kan worden. Dat verschil is geen bewijs voor een exacte verhouding tussen mannen en vrouwen, maar het is wel opvallend genoeg om niet voortdurend weg te kunnen poetsen met “vrouwen doen dit ook”.
Juist daarom is Kakhiel leerzaam. Niet als statistiek, wel als spiegel. Je ziet er eindeloos veel varianten op gedrag dat mannen zelf als een beetje ongemakkelijk, knullig of vasthoudend kunnen beschouwen, terwijl het vanaf de andere kant behoorlijk bedreigend kan voelen. Nog een berichtje sturen. Nog even uitleggen waarom zij het verkeerd begrepen heeft. Toch haar Instagram opzoeken. Boos worden als ze niet reageert. Een belediging sturen zodra duidelijk wordt wat je zoekt er niet in zit.
Voor mannen is dat misschien wel de nuttigste functie van Kakhiel: niet lachen om die ene totaal gestoorde kerel, maar af en toe herkennen hoe klein de afstand kan zijn tussen “ik probeer het nog één keer” en gedrag waar iemand anders zich onveilig door voelt.
Dus volg Kakhiel. Lach vooral. Maar lees af en toe ook alsof jij degene bent die die berichten ontvangt. Want “niet alle mannen” klopt natuurlijk. Alleen zou het helpen als wat meer mannen konden herkennen wanneer een andere man bezig is precies het probleem te worden waar die toevoeging 'maar wel altijd een man' terecht op doelt.
