Stiptheidsactie

Hoofd verzuipt in papier. SP actielogo bureaucratie brigadesStiptheidsactie:
1. vertragingsactie d.m.v. het letterlijk opvolgen van de voorschriften => modelactie
2. Er wordt niet meer gedaan dan het vereiste minimum…..
3. bij wijze van staking uw werk doen zoals het moet

Blijft een bijzonder fenomeen. Actie voeren door je aan de regels te houden. Op het moment dat dit middel gebruikt wordt en het is zichtbaar dat het werk duidelijk anders wordt uitgevoerd, mag je eigenlijk alle werknemers met terugwerkende kracht ontslaan vanwege het niet voldoen aan de functie-eisen. Vervolgens moet je alle managers ontslaan die ervoor gezorgd hebben dat die onwerkbare regels überhaupt tot stand zijn gekomen.
Maar ach, dan kan je vrijwel alle bedrijven en instellingen wel sluiten. Loop er eens binnen en trek een willekeurige kast open. Mappen vol met instructies die nooit iemand gebruikt.
Illusion of control heet dat. Eigenlijk is het opstellen van al die regeltjes gewoon een verkapt werkgelegenheidsproject van organisaties voor mensen die nergens anders productief in te zetten zijn. Het doel en het middel zijn dan allang omgewisseld.

Voorbeelden iemand?

  1. 4

    Elke keer dat het NS-personeel aankondigt stiptheidsacties te gaan houden, verzucht heel forensend Nederland: ‘Hehe, eindelijk!’

    ~ GBA.

  2. 5

    Grote commerciële organisaties hebben interne regels. Dat heet een kwaliteitssysteem. Inderdaad is het zo volgen van al die regels het bedrijf niet altijd ten goede komt. Er zijn nu eenmaal veel uitzonderingssituaties en grijze gebieden waarbij het individu er verstandig aan doet om zijn eigen intuïtie in te brengen. Sorry zeggen kan altijd nog.

    Wat veelal ontbreekt is de rationale achter de regels. Organisaties zijn zo omvangrijk dat het niet voor iedereen duidelijk is waarom iets moet. Een bredere blik op deze materie kan er ook voor zorgen dat nutteloze instructies kritisch tegen het licht worden gehouden. Iets wat mijn inziens te weinig gebeurt.

    In het huidige kwaliteitsdenken werkt men tegenwoordig met het CMMI model. Hierbij krijgt een organisatie een level dat aangeeft in hoeverre het kwaliteitssysteem wordt nageleefd. Het is natuurlijk de bedoeling een zo hoog mogelijk niveau te halen. In India opereren de IT-organisaties op het hoogste niveau (level 5).

    En dan nu de uitsmijter. CMMI-level 1 staat voor Initial. Dit betekent dat succes afhankelijk is van de individuele kwaliteiten en de inzet van werknemers. De bedoeling is om de processen in een organisatie hier niet meer afhankelijk te laten zijn. Hierdoor worden ze herhaalbaar en meetbaar, onafhankelijk van de werknemers. Kennis gaat niet verloren en men kan leren van elkaar.

    Regels zijn geen onzin. Maar moeten met het doel voor ogen worden toegepast.

    En nee, ik ben geen QA-meneer. En zeker geen -mevrouw.

  3. 6

    @ALO: Vandaar mijn opmerking “doel en middel worden door elkaar gehaald”.

    Noemen van CMMI is wel erg ICT-centrisch gedacht hoor ;-)
    (Denk Six Sigma, EFQM, etc..)

  4. 7

    “Grote commerciële organisaties hebben interne regels. Dat heet een kwaliteitssysteem.”

    beetje kort door de bocht; de meeste regels zijn geen onderdeel van het kwaliteitssysteem (de meeste organisaties hebben er zelfs geen)

  5. 8

    Aha, ik dacht wel dat je kenner was. Iets in min achterhoofd zegt me dat je als organisatie-adviseur werkt. Maar ik kan dat mis hebben.

    En CMMI is niet alleen voor ICT. CMM was wel primair voor software-ontwikkeling bedacht.

  6. 9

    Ja, kwaliteitssystemen, daar moest ik ook meteen aan denken. Ik heb de tijd nog meegemaakt dat die in de mode kwamen. En dat ze, overal waar ze werden ingevoerd, leidden tot een explosie van het aantal regels, procedures en formaliteiten. Die vervolgens door iedereen werden omzeild, omdat ze onwerkbaar waren. De mens als productiemiddel, leek het uitgangspunt; verschillen tussen individuen moesten verdwijnen. Terwijl diezelfde mensen vaak juist om hun individuele kwaliteiten waren aangenomen, en gekozen werden door opdrachtgevers. Ik heb het niet meer gevolgd de laatste jaren, maar ik ben benieuwd of die CMMI modellen werkbaarder zijn. Ik heb mijn twijfels.

  7. 10

    ALO: Nou, sinds ik werk waar ik werk heb ik al twee kwaliteitsmodellen voorbij zien komen en geen ervan was dat CMMI-model. Wat ik er van weet, is dat er zo’n beetje meer modellen zijn dan dat er bedrijven zijn om ze toe te passen…

    …en intussen zitten er hier drie personen te werken aan een ‘kwaliteitssysteem’ waar verder nog nooit iemand naar heeft gekeken. Niemand. Ooit. Drie op een afdeling van 76 man. Één van drie is ook nog eens een zwaar overbetaalde consultant. 4% van het personeelsbestand is bezig met het maken van procesbeschrijvingen en overzichten die alleen zij zelf snappen.

    Maar ja, ’t moet, want anders komen we de volgende (zelf opgelegde) audit niet door…

  8. 12

    Zeg, zo ernstig was dit stukje nou ook weer niet bedoeld.
    Voor je het weet verzanden we in een discussie over de kwaliteit van de diverse kwaliteitssystemen. Waarmee jullie dan wel gelijk mijn punt ondersteunen.

  9. 14

    @ Steeph: Maar het gaat hiet dan ook over een van dé problemen van deze tijd: modern management en de enorme lading aan systemen, regels en trucs die daar bijhoort. De wereld gaat er nog eens aan ten onder….

  10. 16

    @Oplawaai: Of de wereld er aan ten onder gaat, vraag ik me af. Kafka schreef er ook al lang geleden over en we leven nog steeds.
    Het is voornamelijk veel werkverschaffing. Bezigheidstherapie. Mag best, maar geef het dan niet van die dure namen.

  11. 17

    Misschien niet een voorbeeld, maar vond het altijd wel een grappig voorbeeld: Er was lange tijd een bedrijf die te zien was vanuit de intercity utrecht – a’dam die buiten op hun naambord (formaat groot) een kleinere bord met daarop “ISO 9001 gecertificeerd” hadden geplakt die was vastgemaakt met gaffatape.

  12. 18

    Mijn twee centen:
    Als het goed is, zijn beschreven processen geënt op de praktijk. Processen beschrijven is best handig om te borgen, voor verandermanagement of leuke speeltjes om audits aan op te hangen, maar van weinig toegevoegde waarde voor de mensen in de uitvoering. Die laatste groep heeft die processen immers al geïnternaliseerd?

    Stiptheidsacties komen (volgens mij) dan ook vaak neer op een beetje “slacken” en een symbolische schop omhoog naar het management..

  13. 19

    hmm onduidelijk verhaal van mezelf.. ik ben het eigenlijk wel met je eens steeph..

    veel rompslomp bestaat alleen op papier

  14. 20

    Kweenie stiptheidsacties kunnen ook aanpassingen van werk binnen de regels zijn. Hier heb je bv. regels dat een inschrijving verzorgen maximaal 2 weken mag duren. Het kan ook in 2 dagen en duurt zelden langer dan 1 week. Bij een stiptheidsactie doe je er gewoon opzettelijk precies de regulair maximale 2 weken over. Zo zie ik dat meer.

  15. 21

    Legal Plunder, dat is het… Overheden, bedrijven et al maken zich daar schuldig aan imho. Regels bedenken om een werkgelegenheid te verschaffen. Zie de WFT. Docters van Leeuwen heeft een compleet nieuwe zorgplicht bedacht die er voor zorgt dat je minimaal 3x per jaar een examen mag doen a 300 e per keer. Puur om je vergunning te behouden. Daarnaast allerlei registers waar je moet worden ingeschreven. Dus het wordt kostbaar en praktisch bijzonder lastig om daar mee bezig te zijn i.p.v met uitoefening van je vak.

    @ Oplawaai

    De mens als productiemiddel, leek het uitgangspunt; verschillen tussen individuen moesten verdwijnen. Terwijl diezelfde mensen vaak juist om hun individuele kwaliteiten waren aangenomen, en gekozen werden door opdrachtgevers.

    Dat klinkt me bekent in de oren… Game Theory…

  16. 22

    Nou ben ik zelf een notoire tegenhetsysteemaanschopper. Als het over QA gaat kijkt iedereen maar mij of ik soms nog een cynische opmerking heb. Meestal houd ik mijn mond maar niet altijd. Staan op eksterogen is op zich grappig maar je moet de maat weten. (ben het ironieteken ook kwijt).

    Mijn baas is ook zo een dwarsligger. Maar hij werd naar India gestuurd om op onze vestiging daar te kijken. Hij kwam terug met het idee dat wij de slag op software-ontwikkeling gaan verliezen als wij ons niet gaan aanpassen. Dit heeft niets met lonen te maken, die worden toch wel gelijk getrokken op den duur. Kwaliteit en snelheid, daar gaat het om.

    Ik weet het niet zeker, maar volgens mij is het zo dat net zo als ISO-9000 sinds de 2e helft van de 80-jaren van de vorige eeuw verplicht werd voor bedrijven die aan Europese overheden willen leveren, wordt (of is) CMMI level 3 verplicht.

    En hoewel ik een van de grotere critisasters ben van regeltjes en 1 van de handige omzeilers onder het uitslaken van de kreet: ‘ik doe het op mijn manier’, zou ik niet willen werken bij een organisatie die niet in het bezit is van een QA-systeem. Die gaan namelijk ten onder. Ze drijven op de kennis in de mensen en niet in de organisatie. Dat is gedoemd te verdwijnen.

    Ik had een schrap in de auto. Zo rond 1988 moet dat geweest zijn. Ik werd door de lease-maatschappij naar een erkende uitdeuker gestuurd. Ik wist niet wat ik zag. Schoon, netjes, net als de mevrouw achter de balie die mij hielp en die mij de sleuteltjes gaf van de vervangende auto die ze voor mij geregeld was. In die tijd nog heel bijzonder. Net als de kopie van het ISO-9000 certificaat aan de muur. Toen ik de auto weer kwam ophalen en ik naar de reparatie keek bleek dat ze daar nog niet aan hadden gedaan. 5 minuten en een streek met een kwast later reed ik gierend van de lach weer naar huis.

  17. 23

    @Bismarck: Deze stiptheidsactie van de douane duurt maar 1 dag. Dat effect zien we dus niet.
    Wat niet weg neemt dat het wel een valide punt is. Of dat zo ook werkelijk gebeurd bij die acties weet ik eigenlijk niet.

  18. 25

    Eind zeventiger jaren werkte ik bij een onderdeel van Defensie. Tijdens een grote ambtenarenactie vroeg de directeur aan de voorzitter van de Dienstcommissie (zeg maar: OR) of bij ons bedrijf ook werd meegedaan aan de voorgenomen stiptheidsactie. Mijn collega antwoordde: “We hebben het besproken, maar de meesten waren bang dat ze dan harder moesten gaan werken!”. Het gezicht van de directeur was werkelijk goud waard…

  19. 26

    O ja, en wat betreft kwaliteitssystemen: in mijn lab-tijd ben ik er zeer nauw mee bezig geweest, was zelfs 10 jaar lang kwaliteitscoördinator en ik verzeker je: het is heel goed mogelijk een systeem te hebben dat alle ruimte laat voor afwijkingen en flexibliteit. Als je dat maar vastlegt en later kijkt of er een structurele oorzaak was waarom je moest afwijken. En daar weer je voordeel mee doet. Bij ons werd het systeem door alle medewerkers als ontzettend zinvol ervaren (geen gezeik over mogelijk onjuiste resultaten).
    Maar een systeem om het certificaat is volstrekt zinloos.

  20. 28

    In dit verband las ik eerder in de krant dat de verzamelde bakkers vol trots meldden dat dat 49% van de broodheren zich aan de hygiëne-protocollen hielden. Dat betekent dus dat een krappe meerderheid schimmelbrood levert?
    Opvallen feitje in datzelfde nieuws: ruim 75% had zijn documetnen goed op orde en wist van de inhoud.
    Ook hier weer: ze weten wel hoe het moet maar ze doen het niet.
    Ik raad u aan van het ‘broodje-gezond’ alleeen de groene waren tot u te nemen en het brood weg te mikken.

  21. 29

    ISO certificering, dat houdt toch in dat organisaties met veel inspanning in staat zijn om eens per jaar op een vantevoren vastgesteld meetpunt de hele organisatie conform niet dagelijkse regels te laten functioneren?

  22. 30

    ISO, wat KIWA (Rijswijk) aangaat zeker niet…kommaneukers zijn het en je moet ze nog ruim, op door henzelf bepaalde frequentie van audits, betalen ook.

  23. 31

    kiwa is een drama.
    Te gek voor woorden wat je moet doen voordat je een zelf bedacht ding goedgekeurd krijgt.
    in duitslans priimaalle papieren, nee de hele riedel moet hier nog een keer.
    Iso ? tering dat heeft veel manuren training en diplomaatjes opgeleverd.
    Nietszeggende info over een bedrijf: procesgarantie;
    heb ik ook als ik poep.
    Dan laat ik de HAACCP normen maar even waar ze liggen
    weg in ieder geval bij het weg-restaurant.