De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Guilhem Desq bewijst met wat moderne elektronische hulpmiddelen dat je op een middeleeuws instrument behoorlijk kunt rocken.
Hoe zullen we dit genre eens noemen? Medieval metal? Alhoewel, gooi er een trombone tegenaan en het gaat richting klezmer.
Hij zoekt nog kleine geldschieters voor zijn aankomende album, trouwens.
Het is merkwaardig dat We Barbarians nooit is doorgebroken, want ze maken ongecompliceerde gitaarrock met een kraakhelder geluid.
Je zou toch zeggen dat daar een markt voor is. Nu alleen die ene hit nog.
De Canadese (Leslie) Feist timmert alweer bijna twintig jaar weg, meestal solo, maar soms ook in bandverband. Hierboven een poppy deuntje dat geurt naar de jaren tachtig.
Cabaret Nocturne is een van de aliassen van de Belgische producer Raphael De Sauvage. In deze gedaante heeft hij ergens een oude synthesizer uit de tijd van New Order gevonden. Daar doet hij leuke dingen mee.
Habib Koité is een superster in Mali. Zijn stijl houdt het midden tussen de zware klanken van de Malinese blues en Senegalese muziek, die iets opgewekter van toon is.
The feel-good video of the summer noemde lifestyle blog Jezebel deze clip van Miss Eaves. En daar valt wel wat voor te zeggen.
Zo, dat is een lekker potje uptempo swing/rockabilly met een vleugje r&b-ritme dat Ivy Levan hierboven brengt. Van dit multitalent (singer/songwriter, actrice, fotomodel) zouden we nog wel eens vaker kunnen gaan horen. Er is een vervolgclipje, en nog een.
LONGREAD, OPINIE, RECENSIE - Hell, wat was het mooi! Graspop Metal Meeting, in het Vlaamse Dessel, net over de Nederlandse grens (maar toch vier uur treinen vanwege de abominabele OV-verbindingen met ‘over de grens’ – je moet er wat voor over hebben). Een metalfestival met 135.000 bezoekers, waar zowel (grote) namen uit de hardrock van de jaren zeventig tot de metalbands van nu spelen. Vier jaar geleden schreef ik een serie stukjes naar aanleiding van het briljante festival Metaldays in Slovenië.* Graspop 2017 is een goede gelegenheid voor een vervolg.
De muziek
Die is toch het belangrijkst. Ik heb eerder geageerd tegen festivals met heel veel podia en bands, waar je de hele dag heen en weer aan het rennen bent om alles te zien wat je wil zien. Graspop valt ook in die categorie. Deze keer heb ik dan ook gedacht: “fuck it, ik ga gewoon selectief zijn en accepteren dat ik een hoop dingen niet ga zien, die ik eigenlijk wel tof vind”.
Zo miste ik onder andere Rammstein, hoe gaaf show en muziek ook zijn, Alestorm, die ik hier nog uitbundig prees, en Amorphis en In Flames, van wie het oude werk geweldig is (maar die ik al vrij vaak live heb gezien). Deze keer ging ik voor bands die ik nog nooit eerder had gezien, en dat viel vooral in de categorie ‘oude meuk’.
Wie ‘elektronische gospel’ zegt, zegt natuurlijk Depeche Mode. Bij Pitchfork klaagde de recensent over ‘Delta Machine’ (2013) dat het net een verzameling ongebruikt materiaal van ‘Songs of Faith and Devotion’ was.
Laat ik dat nou toevallig hun beste album vinden. Mij hoor je dus niet klagen.
In 2008 brachten Brian Eno (ja, daar is ‘ie weer) en David Byrne het Album Everything That Happens Will Happen Today uit. Dit elektronische gospelfunknummer werd als gratis download weggegeven.
This groove is out of fashion
These beats are 20 years old..
Dat moge zo zijn, maar het zet de heupen niet minder in beweging.
In 1990 brachten Brian Eno en John Cale de plaat Wrong Way Up uit. Het nummer ‘Spinning Away’ werd tien jaar later nog eens in een coverversie gebruikt voor de film The Beach, met Leonardo DiCaprio en Tilda Swinton in de hoofdrollen.
Frank Sinatra? Wat moet die in Closing Time? Niets, behalve de uitvinder van de trampoline introduceren.
Larry Griswold ontwikkelde samen met George Nissen de trampoline. Griswold werd beroemder met zijn gymnastische act “The Diving Fool”.
Vertelt u uw kindertjes dat ze dit niet in de tuin moeten nadoen?