Closing Time | Ziggy Stardust
In een compilatie van David Bowie-covers mag deze gouwe ouwe van Nina Hagen uiteraard niet ontbreken.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
In een compilatie van David Bowie-covers mag deze gouwe ouwe van Nina Hagen uiteraard niet ontbreken.
Aurora is een Noorse singer-songwriter, die hier een ingetogen versie van Bowie’s Life on Mars weggeeft.
Beter goed gecovered dan slecht bedacht, moeten ze van Eva y Los Covernicolas gedacht hebben. Daar zijn wij van Sargasso het helemaal mee eens.
Huiswerkopdracht: verzamel alle film- en clipassociaties in dit clipje ;-)
Binnenkort is het alweer twee jaar geleden dat David Bowie overleed, en daarom tellen we in dit theater af met een zestal Bowie-covers.
Als je als glamrocker wordt geëerd door Motörhead heb je sowieso iets goed gedaan natuurlijk.
Zijn wij niet allen ‘pretenders’? En zo nee, worden we toch verkeerd begrepen?
Was het maar ‘wees lief voor elkaar’.
Schaamteloos poppy, zo mag je bovenstaand nummer van The Asteroids Galaxy Tour (uit Denemarken) wel noemen. Maar ze weten wel precies wanneer ze de blazerssectie moeten inzetten.
Het zou zomaar kunnen dat u dit nieuwe jaar (waarvoor ik u van harte het allerbeste wens) wil beginnen met het goede voornemen het wat rustiger aan te doen met de drank. De Düsseldorfse punkband Die Toten Hosen adviseerde al op hun album “Auswärtsspiel” om daar nog even over na te denken. Het clipje werd in 2002 terecht bekroond.
Eén van de pleziertjes om aan Sargasso te werken zijn de reacties waar je wat mee kan. Trollen sla ik over. Dus toen bij deze Closing Time een reacteur verwees naar Dupree’s Paradise en bij deze Closing Time iemand riep: Frank Zappa kijkt over zijn schouder mee, inspireerde dat tot de Closing Time van vandaag.
Die laatste reactie moet wel slaan op Ruth Underwood, percussioniste bij Zappa’s Mothers of Invention. Helaas geen live opname en geluidskwaliteit magertjes, maar hier introduceert Zappa haar (op 2 min. 49) met: “Ladies and gentlemen, watch Ruth. All through this film, Ruth has been thinkin’, what can I possibly do that will amaze everyone.”
Van het ene percussiestukje naar het andere. Hier zagen en hoorden we een stukje beginnen met ‘vocale percussie’. Dat doet we denken aan Barbara Hannigan. Een sopraan die een bijna popster-achtige divastatus heeft in de moderne serieuze muziek. Inmiddels maakt ze ook naam als dirigent. Vandaag laten we zien dat ze zang, dirigeren en theater moeiteloos beheerst.
U ziet en hoort ‘Mysteries of the Macabre’ van de in 2006 overleden componist György Ligeti. Mysteries of the Macabre is een door Ligeti gearrangeerd stuk van drie aria’s uit zijn opera Le Grand Macabre.
Vooruit, nog maar een keer oude dooswerk van het Vienna Art Orchestra. Nu met werk van de onvolprezen Charles Mingus.
Het origineel kwam van het album ‘Let My Children Hear Music’(1972) en is hier te beluisteren.
Gisteren sloten we af met solo percussie. Vandaag begint de afsluiter ook met een percussie solo. En alsof we de afgelopen week nog niet genoeg ‘komt allen tezamen’ hebben gehad bemoeit The Vienna Art Orechstra zich er vervolgens mee. Van de cd Artistry in rhythm: A European suite het heerlijke Graffiti in Stockholm.