1. 1

    Dat is natuurlijk ook bezijden het punt. De grote vraag is, hoe zorg je dat Gadaffi ophoudt met Misrata naar de steentijd bombarderen? Hoe zorg je dat het geweld stopt? In de praktijk komt dit neer op hoe zorgen we dat het Libische volk er in slaagt het Gadaffi regime definitief omver te werpen?

    Dat hierbij de grenzen van het VN mandaat worden opgezocht, snap ik wel.
    Wat ik niet zo goed snap is de nadruk op het procedurele aspect in de discussie; je kan er ook voor pleiten dat er een nieuwe resolutie moet komen. Of je zegt dat je het sturen van militaire adviseurs een slecht idee vindt uit het oogpunt van het oplossen van het conflict.

    Of anders gezegd: de missie is het beschermen van de burgerbevolking. Het sturen van militair adviseurs is een middel. Met de tot nu toe ingezette middelen is slechts beperkt succes bereikt in het bereiken van het uiteindelijke doel. Niet zo gek dus dat er gezocht wordt naar andere middelen om het doel te bereiken. Dat is opzichzelf geen mission creep (wel escalatie van middelen). Mission creep is het pas als je de doelen gaat verleggen.

  2. 2

    De Britten willen het ook veel te netjes doen. Vroeger in de goede (k)oude tijd gaf je de betreffende militairen gewoon betaald verlof en regelde je een vakantie naar Laos voor ze. Wat ze daar dan als toerist precies deden was hun eigen verantwoordelijkheid, als ze maar wel de vooraf gegeven reisadviezen opvolgden. Of je maakte ze gewoon tijdelijk diplomaat.