Dit is een gastbijdrage van Philip Ebels: hij is journalist in Brussel en schrijft over Brussel, België en Europa. Wedden? Wedden dat Balkenende de nieuwe baan van EU-voorzitter in de wacht sleept? In dat geval win je vier keer je inzet terug. Of toch Tony Blair? Die odds zijn slechter: minder dan twee tegen één. De bookies in het Verenigd Koninkrijk en Ierland, bekend om hun weddenschappen op politieke benoemingen en verkiezingen, zetten de heren op respectievelijk nummer twee en één. In Brussel doen ze dat ook. Daar is de speculatie in alle hevigheid losgebarsten sinds de Ieren begin deze maand het verdrag van Lissabon goedkeurden. Dat verdrag voorziet de creatie van een permanente voorzitter van de Europese raad (de vergadering van regeringsleiders en staatshoofden en hoogste beslissingsorgaan) met een termijn van tweeëneenhalf jaar, in plaats van de huidige, die om de zes maanden rouleert. De beslissing zou eigenlijk eind deze maand al moeten vallen. Maar dat lijkt opeens onhaalbaar nu de president van Tsjechië het verdrag weigert te tekenen (zie Dans, EU, dans!). Verwacht wordt nu op de eerstvolgende top in december met een naam te kunnen komen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Ik heb iets tegen zinloos vrije vierkante meters. Eigenaren van voormalige of toekomstige kantoorpanden zouden behalve een parkeerhal, standaard een keuken en een douche moeten inbouwen, zodat studenten en andere woningzoekenden er in kunnen wonen tegen een laag huurtarief. De sociale woningmarkt in de grote steden moet op de schop: tien jaar wachten voor een doorzonflat in Slotervaart in Amsterdam is ridicuul. Startersleningen voor kopers worden steeds gunstiger, dus laten we hopen dat er een beetje beweging in de woningmarkt komt. Maar wanneer? Het gesprek van 7 oktober jl. in NOVA tussen Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie, en kraakster Maartje was typisch. Slob bluft als hij beweert dat zijn familie op keurige wijze in Amsterdam een woning heeft gevonden. Dat lukt in de meeste gevallen helemaal niet.
Tot zover mijn zorg over de woningnood. Maar dan. Een groep opzichtige krakers. Fossielen uit de oudheid, met de vermaarde dreads als doornenkroon, megafoon als toorts. Ik heb het niet over dat deel van de krakers dat de beste bedoelingen heeft. Genoeg initiatieven kunnen leiden tot levendige culturele broedplaatsen en vreedzame communes. Woongroepen in ecoboerderij die hun eigen bonen doppen: waarom niet, als een gebouw anders toch maar leeg staat? Ik heb het over een ‘harde kern’, de barricadeklauteraars, de megafoonblazers, de kretenblaffers, het leger dat anti tot pro heeft verheven. Wat is nu werkelijk jullie punt? Loop niet te zeiken, dóe iets.
Ja, ze brullen tegen de vrije jongens met stropdassen. Een leusje schreeuwen tegen de rijkerds of de Tweede Kamer. Ik ben onder de indruk. De harde kern extremisten is net zo narrowminded als het volk van de vastgoed-dikkenekken met een roze das en een hummer. Wat de boer niet kent, dat vreet-ie niet.
Betonmolen
Ooit zat ik in een band. We belandden meermaals in een kraakpand. Het blikje Coca Cola dat een van onze muzikanten dronk, werd bijna uit de handen geslagen: Amerikaans imperialisme! De ogen achter de bivakmutsen van het Animal Liberation Front keken ons vrolijk aan vanaf een poster. Mijn pantalon met vouw werd met argusogen door Fons bekeken. Fons had geen achternaam, wel een hoody met een onbeduidende politieke boodschap. Bij deze krakers was een band die een liedje met een refrein speelde een doodzonde. De zaal liep leeg. De zaal liep vol zodra een laptop weer geluiden maakte als van een betonmolen. Er liep vaak een hond rond. Aan het eind van de nacht liep die hond er nog steeds, zijn poten bebloed door de scherven van de flesjes biobier.
Vandaag en morgen kiezen de inwoners van Botswana een nieuwe president en parlement. De uitslag staat al vast: de regerende partij houdt de meerderheid in de volksvertegenwoordiging en zal de huidige president herkiezen. Niet omdat de verkiezingen op grote schaal gemanipuleerd zijn (al zijn er wel wat zorgen), maar omdat de krap een miljoen kiezers van een van de stabielste landen van Afrika tevreden zijn over de leiding.
Tot op zekere hoogte dan. De economie heeft een zware klap gekregen van de kredietcrisis, waardoor de vraag naar diamanten gekelderd is. Bijna de helft van de economie is ervan afhankelijk. De onvrede is groot, maar dat geldt ook voor het besef dat de regerende Botswana Democratic Party de vraag naar diamanten niet zelf omhoog kan stuwen.
Hoewel de oppositie niet echt een vuist kan maken tegen de BDP, kunnen de verkiezingen best nog spannend worden. Er is namelijk mot binnen de BDP en dat speelt de oppositie in de kaart. President Ian Khama heeft ruzie met secretaris generaal Gomolemo Motswaledi, omdat hij autoritair zou zijn. Toen Khama Motswaledi schorste en de rechtbank hem gelijk gaf, stond onmiddellijk de tot dan toe volkomen onbekende Ndaba Gaolathe om te roepen dat dit zomaar niet ging. De lokale pers doet vrijelijk verslag van de schermutselingen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Ik kon deze reden onmogelijk eerder noemen en ik zal woensdagavond in de gemeenteraad uitleggen waarom.”
Burgemeester van Tilburg Ruud Vreeman houdt de spanning erin waarom hij de gemeenteraad verkeerd inlichtte over kostenoverschrijdingen van het ‘Adje-theater’. Vooralsnog is alleen duidelijk dat hij meende het belang van de gemeente zelf beter te kunnen inschatten dan de raad.
“Wij hebben recht op een woning, maar hun kankerlijers pakken het af!” (Een kraker op Radio 1)
Het begon allemaal relatief rustig gister, de vergadering van de Tweede Kamer over het kraakverbod. De antikraakwet werd echter aangenomen, waarna Gerdi Verbeet de krakers als een soort uitsmijter de deur van de Tweede Kamer wees. Heel dom natuurlijk. Had de krakers binnen even hun frustraties laten wegspoelen. “We zijn nette mensen. We komen hier niks vernielen, maar willen wel onze teleurstelling uiten”, aldus een van hen tegen de Telegraaf. Niet veel later lazen we het op Twitter: “Rellen op het Plein, krakers en politie!” Tijd dus voor een nostalgische terugblik op de oude kraakbeweging in 153 posters uit het voormalig, door krakers opgerichte, Staatsarchief. Wat we hier precies zien? Geen flauw idee!
Wie heeft er schuld aan de huidige situatie van de DSB?
