Kunst van het verzamelen

Verzamelen is geen kunst, het is meer een kwestie van bewaren en eventueel ordenen. Maar verzamelingen kunnen wel bijzonder zijn. De gekste dingen worden verzameld met de grootste verzamelwoede. Daar kennen we allemaal bijzondere voorbeelden van.

Ikzelf heb een aantal verzamelingen (oude kleine blikjes , oude geïllustreerde kinderboeken, houten drukletters, oude postkaarten etc). De verzameling waar ik het meeste plezier aan beleef, is een verzameling fruitstickertjes. Ik pluk in de groentewinkels, op de markt en in de supermarkt de kleine stickertjes van de appels, sinasappels, bananen en van het exotische fruit. Deze plak ik dan in een Moleskine notitieboekje. Nog nooit was het boodschappen doen zo leuk. Elke week kom ik nieuwe stickertjes tegen. Eigenlijk heel alledaags, maar let maar eens op: het zijn prachtige kleine logo’s en mooie kleurrijke drukwerkjes (zie onder).

Ik heb niet de intentie deze verzameling compleet te krijgen, bovendien categoriseer ik mijn verzameling niet eens. Ik plak de stickertjes in zonder te weten van welke fruitsoort ik ze geplukt heb, dat vind ik namelijk totaal niet interessant. Dan zou het verzamelen teveel een doel worden en kijk ik niet meer naar de kwaliteit. Ieder zijn meug, dat begrijp ik.

Er zijn echter mensen die verzamelen en hun verzameling op een hoger plan hebben gebracht. Mensen voor wie het verzamelen onderdeel is geworden van (kunst)projecten waarbij categoriseren en ordenen juist een grote rol speelt. De Amerikaanse kunstenares Lisa Congdon heeft in 2010 elke dag een (deel) van een van haar talloze verzamelingen laten zien op haar blog ‘a collection a day’. Haar collecties heeft ze op die manier gecategoriseerd en gebundeld in een boek.

De Brit Steve McPherson gaat te werk als een strandjutter. Hij heeft 15 jaar lang de stranden van Kent afgezworven en de plastic items verzameld die aangespoeld of achtergelaten waren. Hiermee heeft hij prachtige collages ‘Marine plastics’ gemaakt. Amerikaan Phil Bender maakt assemblages van zijn verzamelingen. Hij koopt spullen op die niemand meer wil waarmee hij het recente verleden documenteert.

Breng eens een bezoek aan het Museo Ettore Guatelli in Parma, Italië. Guatelli heeft in een boerderij meer dan 60.000 alledaagse objecten en gereedschappen verzameld en gecategoriseerd. Daarmee heeft hij de prachtigste composities en assemblages gemaakt.

Lisa Congdon – a collection a day

Steve McPherson – Marine Plastic

Phil Bender

Museo Ettore Guatelli

Reacties (9)

#1 Sjiek

Mooi artikel. Heb zelf een tijd snoeppapiertjes en wikkels van ijsjes verzameld die op straat te vinden zijn. Kurt Schwitters leeft voort.

  • Volgende discussie
#1.1 Ellen - Reactie op #1

Dat is ook een bijzondere verzameling. Heb je daar wat mee gedaan?

  • Volgende reactie op #1
#1.2 Sjiek - Reactie op #1.1

Yup. Ik heb er verschillende (niet vastgeplakte) collages van gemaakt en die op foto gezet (helaas niet digitaal beschikbaar) en van de ijscopapiertjes heb ik een collage gemaakt op hout. Die laatste hangt nog steeds (na 23 jaar) in mijn keuken.

#1.3 Ellen - Reactie op #1.2

Je verzameling klinkt als een interessante, zeker in collagevorm. Ik ga je link ook even bekijken, klinkt interessant. Dank je!

#1.4 Bullie - Reactie op #1
  • Vorige reactie op #1
#2 Bullie

Freud schaart verzamelwoede onder gesublimeerde driften uit de anale fase.

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#2.1 HansR - Reactie op #2

Ach ja, Freud. Grow up man!

#3 Sjiek

Een podcast over William (Bill) James Sidis over wie ik als tiener een artikel in Bress las. Op zijn 28ste schreef hij een boek met de titel Notes on the Collection of Transfers.

Ik heb het boek nooit gelezen maar het lijkt me wel fascinerend.

Nog fascinerender leek het idee dit soort spulletjes- en de geheimen die ze mogelijk herbergen – te verzamelen.

Graag meer van dit soort artikelen.

Junk nr 1.

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie