Wat een mazzel heb ik weer. Dankzij die collega van Elders heb ik nu een leuke kamer op 3 km. van de universiteit. Het is klein, maar ik zit helemaal op mijzelf, boven een oude schuur. Een beetje triest vind ik wel dat het de kamer was van een jonge militair die jaren geleden in Afghanistan is gedood. Hij woonde er bij zijn opa en oma. De opa wilde niks meer met de kamer doen, maar die zit nu in een verpleeghuis, zo dement als een deur. En de oma wil graag iemand in de buurt die af en toe kan helpen met de vuilniscontainer buiten zetten en dat soort dingen. Nou, daar heb ik geen probleem mee. De huur is zo laag dat ik er best wat werk voor wil doen. Als ze maar niet verlangt dat ik elke avond met haar naar tv kijk. Maar ik geloof niet dat ik daar bang voor hoef te zijn, want ze gaat met de kippen op stok. Volgende week begint de introductieperiode van de universiteit. Als het in hemelsnaam maar geen ballengedoe wordt.
Joenee is keihard aan het blokken voor de toelatingstoets voor lucht- en ruimtevaart. Jammer dat ze net een puntje te kort kwam. Ik hoop zo voor haar dat ze het haalt. Ik heb haar gevraagd daarna nog een keer te komen logeren in Wageningen, zodat die rare buurjongen me gelooft als ik zeg dat ik lesbisch ben. Maar ze wist niet hoe druk haar introductieprogramma zou zijn. Daar heeft ze helemaal nog niet naar gekeken. Ze zit zo koortsachtig te werken dat ik er soms bang van word.