Het verhuiscircus, deel 23

Er is weer nieuws van het front van het gevecht om de vergaderplaats van het Europees Parlement. Een nieuw rapport laat zien dat 91% % van de Europarlementariërs en medewerkers van de maandelijkse Straatsburg-vergadering af wil. Eigenlijk zijn de kosten zelf (180 miljoen euro per jaar, 19 miljoen ton CO2) nog niet eens het grootste probleem. Het is de democratie die er onder lijdt,  zo valt te lezen.

Straatsburg is duur en slecht bereikbaar. Bekend is dat veel media het zich niet kunnen veroorloven om naar Straatsburg te komen, wat de journalistieke controle verzwakt. Maar ook het parlementaire werk lijdt onder de verhuizingen. Het rapport staat bol van ergernissen: “Na een week Straatsburg ben ik kapot (…) Velen klagen over allergieën, problemen met de stoelgang, stress”, zegt een medewerker. “Ik heb een klote tijd (…) Je verliest een halve dag om er te komen, een halve dag om weer terug te gaan”, zegt een ander.

Europarlementariërs hebben last van de reputatieschade door het verhuiscircus. Burgers weten vaak niets van hun werk, behalve dat er onnodig gereisd en geld verkwist wordt .  “Het hangt als een albatros om je nek”, zegt een langzittend parlementslid. Was Straatsburg eerst een symbool van verzoening, het is nu een symbool van verspilling en daarmee een enorm obstakel in de verantwoording van het EP naar de Europese burger.

Maar het meest ondemocratische is natuurlijk het feit dat Europarlementariërs niet eens zelf mogen beslissen hoe en waar ze hun werk doen. Het zijn de lidstaten die unaniem moeten instemmen met de verdragswijziging die het schrappen van de Straatsburg-zetel vereist. En Frankrijk blijft onvermurwbaar, terwijl er best een goed alternatief te vinden is: Je kunt een universiteit of ander instituut in Straatsburg huisvesten, je zou er Europese toppen kunnen houden.

Het is de dictatuur van de minderheid, waar in dit geval geen rapport of campagne wat aan kan doen.

  1. 2

    @1 En Frankrijk blijft onvermurwbaar, …

    C’est la douce France meneer spees.
    En dat zal niet gauw veranderen.

    Als Straatsburg verdwijnt is Frankrijk iets belangrijks kwijt. En de Eurobank zetelt in Duitsland. Wat zit dan in Frankrijk? La grande France met lege handen? Kom nou!

  2. 3

    Misschien moeten de lidstaten er aan te pas komen om de zitplaats op te heffen, maar hebben de Europarlementariërs niet zelf hun agenda in de hand? Je kan toch ook gewoon met het EP besluiten om geen belangrijke onderwerpen of stemmingen op de agenda te zetten op de zittingsdagen in Straatsburg? En dan met zijn allen op de Fransen na op die zittingsdagen niet op komen dagen (het lijkt me dat je ook zonder het geld voor die dagen wel rond komt als EP-lid), zodat het EP alleen maar op papier bijeen komt in Straatsburg. Misschien is er wel zoiets als een quorum benodigd en zijn de zittingsdagen met alleen de Fransen zelfs helemaal niet geldig, dan wordt Straatsburg nog meer een papieren zitting.

    Dat vergt allemaal misschien een beetje discipline/samenwerking/zelfopoffering, maar als het 90% van de parlementariërs zo hoog zit, moet je er ook wat voor over hebben.

  3. 4

    @Bismarck

    Helaas, was het maar zo makkelijk. Het Europees Parlement moet twaalf keer per jaar “in zitting” zijn in Straatsburg. (Staat in het EU-verdrag.) Juist in die zittingssessies worden alle zaken plenair afgestemd. Er zijn amper zittingsdagen in Brussel, daar hebben we vooral fractie- en commissievergaderingen.

    Simpelweg niet komen opdagen in Straatsburg is geen optie: Dan mis je echt alle belangrijke stemmingen.

    Maar hopelijk zorgt dit onderzoek ervoor dat de discussie tussen de landen (en Europarlementariërs) weer op de agenda komt.

  4. 5

    @4: Zijn er ook regels die verbieden het aantal zittingsdagen in Brussel op te voeren? Het lijkt me sterk dat (91% van) de EP-leden de zittingen in Straatsburg helemaal niet kunnen saboteren/boycotten.

  5. 6

    @5 Lastig. De agenda zit vaak (in Brussel en in Straatsburg) propvol, maar ik weet niks van regels die het aantal zittingsdagen in Brussel vaststellen. Maar volgens het EU-verdrag zijn de zittingsdagen standaard in Straatsburg.

    Maar er is weinig animo om Straatsburg echt te boycotten, daar zijn de weken simpelweg te belangrijk voor.

  6. 8

    Zomaar een brainwave: vervang dat weekje Straatsburg in een weekje aanschuiven in het nationale parlement, iedere europarlementariër terug naar zijn/haar thuisland. Mogen ze daar vertellen over wat er in Brussel speelt. Weet nog niet of ze dan ook mee mogen stemmen. Maar gewoon een stukje structurele terugkoppeling om die geborneerde navelstaarders in Londen, Den Haag en Bratislava even wakker te schudden.

    maar goed, zomaar een brainwave dus.

  7. 10

    Auw! 1 Hoofdredacteur-burgerjournalist met het hart op de goede Europlek doet voorstel waar een continent niet op kon komen…

    Ik ga het aan mijn Europarlementariër doorspelen.

  8. 11

    Het effent gelijk de weg voor “Brussels European District” (~ Washington DC) … en dus door de noodzakelijke splitsing van BHV voor een Belgische staatshervorming die daarna de gemeenschappen afschaft en drie gewesten (N/F/D) overhoudt, jawel. Pil voor de Franstaligen, eventueel te betalen met Sint-Genesius-Rode maar aan Beersel en Linkebeek wordt niet geraakt.

    ALS DE EU DE CRISIS IN GRIEKENLAND KAN BETALEN DAN TOCH OOK DE MALVERSATIES IN HET BELGISCHE DENKEN.

  9. 12

    @Carlos…Je kunt ook het EP afschaffen en als Staten onderling 1x per maand samenkomen op een geschikte “conferentielocatie” in diverse landen.

    Kunnen ze met z’n allen gezellig 1 weekje ouwehoeren over allerlei onzinnige belangen en daarna 3 weken lang de “geborneerde navelstaarders in Londen, Den Haag en Bratislava wakker schudden”.

    Want er bestaat nu eenmaal geen noodzaak & behoefte voor een EP vanuit de burgerbevolking van Europa. Het EP is slechts een werkverschaffingsproject voor uitgerangeerde politici.

  10. 13

    @11: België moet gewoon ontfederaliseren (en om te beginnen stoppen met die mickey mouse kieskringen van ze), maar dat is een heel andere discussie.

    @12: Zoiets is er al, de Europese Raad en juist die zou moeten worden afgeschaft, zodat het EP ook iets te zeggen heeft. Er is juist veel noodzaak en behoefte aan een democratisch gekozen EU-orgaan, want de EU-burgers zijn het blijkbaar spuugzat hoe in de EU nu de zaakjes bedisseld worden door de nationale regeringsleiders.