Het algoritme van alles

Een complex idee als de chaostheorie laat zich niet zo makkelijk uitleggen. Ja, we weten dat een situatie van relatieve orde na verloop van tijd ontaardt in wanorde, onvoorspelbaar en ogenschijnlijk zonder enige sturing. En het feit dat kleine voorvallen grote gevolgen kunnen hebben, weten we ook. Maar hoe hangen die samen? Zijn chaos en orde wel twee tegenovergestelde zaken, net zoals zwart en wit (het antwoord is nee)?

Op mijn nachtkastje liggen momenteel twee klassiekers uit de jaren negentig, die ik zo’n beetje om en om lees. De eerste is Darwin’s Dangerous Idea van Daniel Dennett. De filosoof stelt hierin dat evolutie in feite niet veel meer is dan een algoritmisch proces, een programma waarin een paar regels met veel geduld en over zeer lange tijd worden uitgevoerd. Het resultaat is dat uit praktisch niets enorme complexiteit voortkomt.

Het tweede boek is Chaos: the making of a new science. Deze wetenschapsauteur toont hierin hoe de chaostheorie de wetenschappelijke wereld een compleet nieuwe richting heeft uitgeduwd. Hoe een grootheden als Turing en Mandelbrot het Newtoniaanse wereldbeeld kapot hebben geslagen. Een prachtig boek, maar pittig.

Toen kwam ik onderstaande documentaire tegen van de BBC. De makers hebben zich overduidelijk laten inspireren door bovenstaande auteurs, maar ik moet zeggen, dat hebben ze fantastisch gedaan. De docu duurt een uur en dat is geen verloren tijd.

  1. 3

    dit is must-see stuff.

    Een paar aandachtspuntjes:
    * the illusion of the clockwork universe
    * de gasten die het al een beetje doorhadden werden afgeserveerd vanwege sexuele geaardheid, of omdat ze het lef hadden bestaande axioma’s/dogma’s te betwijfelen.

    Mandelbrot z’n fractals, waar chaos en orde elkaar ontmoeten zijn niet alleen zomaar leuke psychedelische plaatjes, de zelfde ‘chaotische’ mathematiek wordt in fotobewerkingsprogramma’s toegepast om verloopjes te maken, al die filters toe te passen, name it.

    Toevallig(?) doet het een beetje zieltogende ‘vlog’ (videoblog) Rocketboom aan de vooravond van een beloofde herstart aan herhalingen, en konden we van de week nog eens genieten van Amanda’s versie van ‘chaos’.
    http://www.rocketboom.com/chaos/
    In 3 minuten een soort samenvatting van deze docu, wat niet wil zeggen dat je daarmee die docu wel kan overslaan.

    Ooit heb ik een webpagina in elkaar geknutseld die eigenlijk bedoeld was als een ‘creationisten-rant’, maar waar veel van dezelfde topics aan bod komen.
    Ik ben nog wel zo ijdel daar de aandacht voor te vragen. (flash-alert)

    Op het laatst komen nog de evolutionaire eigenschappen van computer-gegenereerde 3D-figuurtjes ter sprake (in de docu), ik kan nog een dergelijk verhaal vertellen over een vergelijkbare ‘AI’ in het tijdperk dat videospelletjes nog bestonden uit dingen als ‘Pong’ en voorbehouden waren aan speelhallen.

    Maar ik hoop dat de discussie over deze prachtige docu nog niet uitgebloed is tussen alle trivialiteiten als economische crises door, en dan kom ik daar nog wel ’s op terug.

  2. 5

    Yo!
    complexiteit is ook niet meer dan een perceptie.
    Je moet het ook niet zo moeilijk maken als het uiteindelijk heel …*

    *
    simpel
    … ‘basic’, mwah komt in de buurt, hoe noem je dat in Nederland,
    … ‘basaal’ misschien bijna, maar is weer zo’n kakkerswoord,
    … 010001000010 etc., snap ik al niet.

    eenvoud is nog niet zo simpel.
    ;o)