Digitale vernielzucht

ACHTERGROND - Digitale vernielzucht, ofwel cybervandalisme, staat nog in de kinderschoenen. Maar hoe lang nog?

Malware kan je webcam aan en uit zetten, dat hebben we geleerd van Landelijk officier van justitie Cybercrime Lodewijk van Zwieten. Hij gaf een tijdje terug alle Nederlanders het advies om de ingebouwde webcam af te plakken. Een goed advies, zo bleek later, want naast criminelen maken ook overheden handig gebruik van webcams. Het gebruik maken van bestaande infrastructuur is een stuk voordeliger dan investeren in nog meer cameratoezicht en drones.

Ook gewone computergebruikers kunnen hun webcam overigens op afstand aan en uit zetten, bijvoorbeeld met Splashtop CamCam (verkrijgbaar in iTunes). Wanneer je er in slaagt de webcam van een andere computer te hacken, kan je met wat extra software meteen zien wat iemand doet, maar ook denkt.

Langzaam maar zeker wekt dit alles de indruk dat er een permanente strijd wordt gevoerd om de macht en dat die machtsstrijd zich heeft verplaatst naar je internetaansluiting. De nieuwste mogelijkheden zijn in dat opzicht weinig constructief. AutomatiseringGids kwam met het alarmerende bericht dat het niet lang meer duurt voordat malware ook je computer op afstand kan vernietigen. Dmitri Alperovitch, CTO van systeembeveiligingsbedrijf CrowdStrike gaf tijdens de RSA Conference in San Francisco ter plekke een demo, waar hij de temperatuur van een met malware geïnfecteerde Mac flink liet oplopen. Voor deze vorm van kaping volstond software die de kloksnelheid van de processor opvoerde en de koelventilator uitschakelde. Met malware kan je de gebruiker van een computer bestelen, chanteren, bespioneren en uitschakelen, maar nu dus ook dwars zitten door zijn spullen op afstand te stuk te maken.

Cybervandalisme is het verstoren of belemmeren van de werking van een systeem of netwerk, of het vernielen van gegevens die daarin opgeslagen of doorgegeven worden, aldus een definitie van ICT-jurist Arnoud Engelfriet. Dat klinkt nogal technisch voor ‘iets stuk maken, gewoon omdat het kan’. Cybervandalisme is nog geen gebruikelijke term in ons land: Twitter slaat – net als Google – vooral aan op het Engelstalige equivalent ‘cybervandalism’. Digitale vernielzucht staat blijkbaar nog in de kinderschoenen, in tegenstelling tot digitaal pesten, al liggen beide activiteiten dicht bij elkaar. Een bushokje kwetsbaarder dan een onbeveiligde router ergens in een straat? Ik heb moeite dat te geloven.

Dit artikel verscheen eerder op The Connected World.

  1. 1

    Wat een onzinnig tendentieus artikel dat alles op alles zet om grotendeels ten onrechte de indruk te wekken dat er sprake zou zijn van een trend waarin malware “steeds meer kan”. Dat terwijl de trend juist is dat malware steeds minder mogelijkheden heeft doordat computers steeds beter beveiligd zijn. Het lijkt wellicht anders omdat we steeds meer met computers doen, steeds meer computers hebben en computers steeds meer mogelijkheden hebben, maar je privacy zit een stuk veiliger op je computer van vandaag de dag dan in de beginjaren van het publiek beschikbare internet medio jaren ’90.

  2. 2

    Het privacy debat klinkt meer en meer als het oude softdrugs debat waarbij men dingen roept over steeds krachtigere wiet om de trein rijdende te houden, een pas op de plaats en een goede reflectie is wat het nodig heeft. Niet alleen vanwege de toon, maar ook om eens goed na te denken over het bereik van alles, want hoeveel mensen is nu echt bezig met online privacy behalve stukkenschrijvers? en hoeveel van die mensen doet echt iets?