CDA en VVD bewijzen Von der Dunks gelijk

Thomas von der Dunk mocht de Arondéuslezing “Het nieuwe taboe op de oorlog” niet uitspreken van de provincie Noord-Holland. Dat wordt geweten aan de PVV, meer in het bijzonder aan zijn afgevaardigde Hero Brinkman. Nadat hij van CDA en VVD had gehoord dat de spreker de PVV zou gaan bekritiseren zei hij: “Als jullie deze antisemiet Von der Dunk een podium geven om zich tegen de PVV af te zetten, zal ik hem niet alleen in het debat bij de enkels afzagen, maar dan is het misschien ook de laatste Willem Arondéus Lezing geweest”. Kennelijk durfden de vertegenwoordigers van de regeringspartijen, die afhankelijk zijn van de gedoogsteun van Brinkman c.s., de lezing toen niet meer te gedogen. Het commentaar van Brinkman wordt breed uitgemeten in de pers. Zeker nu zijn partij deze week in Den Haag ook nog eens in het nieuws was vanwege het verbieden van anti-PVV leuzen in een demonstratie van trampersoneel. De Partij voor de vrijheid van alleen de eigen meningsuiting valt door de mand. Maar aan CDA en VVD wordt niets meer gevraagd. En als je het verhaal van Von der Dunk leest zijn het juist déze partijen die door de mand vallen.

“Het nieuwe taboe op de oorlog” gaat in feite over de regeringspartijen die zich niet krachtig genoeg verzetten tegen standpunten van de PVV die de democratie en de rechtstaat ondermijnen. Sinds de Tweede Wereldoorlog hebben we niet meer zoiets gezien, betoogt Von der Dunk. Openlijke discriminatie van een deel van de ingezetenen van Nederland, de hetze tegen de rechterlijke macht, een ondemocratische, financiëel niet openbaar controleerbare partij, de ‘fact-free-politics’, het complotdenken, dat alles staat haaks op de democratische gedachte en de principes van de rechtstaat. Het politiek opportunisme en het gemak waarmee een deel van de maatschappelijke elite zich “onder druk van een agressief populisme” hieraan aanpast is verontrustend.

“De angst de roep van het Gesundes Volksempfinden te missen en anderhalf miljoen kiezers te ‘demoni­seren’ – zoals de standaardreactie van de PVV bij elke kritiek op haar doen en laten luidt – heeft inmiddels bij de regeringscoalitie tot een grootschalig wegkijken geleid als er weer eens discutabele, of zelfs ronduit schunnige uitspraken worden gedaan.”

Von der Dunk bekritiseert niet zozeer de PVV, maar het CDA en de VVD. Het feit dat deze partijen de doorslag gaven om de lezing af te gelasten onderstreept zijn stelling. De geweigerde spreker zegt in de NRC (22-4) dat op deze manier de Arondéuslezing voorgoed is besmet.

Het doet mij denken aan de beperking van de uitingsvrijheid door een andere CDA-politicus, toevallig ook met de naam Brinkman. Eelco Brinkman, in 1985 minister voor Cultuur weigerde de P.C.Hooftprijs (toen nog staatsprijs) toe te kennen aan Hugo Brand Corstius vanwege diens onheuse bejegening van partijgenoot Ruding in zijn column in De Volkskrant. Ook al ging de prijs dat jaar niet door, het daarop volgende jaar werd hij ontdaan van het predicaat staats- alsnog aan Stoker (het pseudoniem van BC) uitgereikt.
De provincie Noord-Holland kan uit politiek opportunisme en schijterigheid volgend jaar misschien een podium voor het vrije woord sluiten. Maar verder kan iedereen nu toch van Von der Dunks lezing kennis nemen en wordt er veel meer over geschreven dan wanneer de lezing zou zijn gehouden. Laten we hopen dat zijn alarmbellen worden gehoord.

  1. 1

    Bij een patser als Hero Brinkman moeten we overigens dat ‘bij de enkels afzagen’ letterlijk nemen. Figuurlijk is hij daartoe in een debat niet in staat. Grote bek, maar verder geen inhoud, laat staan argumenten.

  2. 2

    Wilders wordt strafrechtelijk vervolgd om zijn mening. Dat is wel wat anders dan dat Von der Dunk door de provincie niet de gelegenheid wordt geboden om een anti-PVV verhaal af te steken. Zijn verhaal is integraal gepubliceerd in dagbladen, zonder dat hij daarvoor strafrechtelijk wordt vervolgd.

    Vind het ook niet zo gek. De PVV is een grote partij in Noord-Holland. Je nodigt niet een spreker uit die voluit fulmineert tegen zijn gastheer. De andere partijen in de staten zouden ook niet hebben geaccepteerd dat een spreker hun partij zo rucksichtslos op de korrel neemt.

  3. 4

    @2 Het CDA en de VVD die dit besluit hebben genomen wisten eerder al wat Von der Dunk ging zeggen. Pas nadat de PVV serieus ging klagen bedachten ze zich.

  4. 5

    @4: ja, als de PVV de gastheer is, is dat niet zo gek, maar ik dacht dat de Arondéuslezing door Provinciale Staten georganiseerd werd.

    Verder past dit natuurlijk mooi in de nieuwe politieke correctheid, dat over bepaalde groepen niet meer gezegd mag worden, wat velen denken.

  5. 6

    “Verder past dit natuurlijk mooi in de nieuwe politieke correctheid, dat over bepaalde groepen niet meer gezegd mag worden, wat velen denken”
    In dat geval is er in wezen dus niets verandert, behalve dan dat niet alleen rechts meer last heeft van taboes.

  6. 7

    @6: dat zie ik iets anders. Er was vroeger helemaal geen taboe, volgens mij, maar rechts was gewoon bang om met voorbeelden uit het verleden geconfronteerd te worden, en legde zichzelf daarom beperkingen op in wat ze over andere groepen in de samenleving riepen. Met het uitsterven van de groep, die die periode bewust mee heeft gemaakt, nemen de pogingen toe om anderen het taboe op te leggen, dat alle vergelijkingen met dat verleden niet mogen. Dat zal overigens mislukken, omdat het verzet daartegen toe neemt. Als een uitspraak van iemand vergeleken wordt met een uitspraak van een vroegere fascist, leidt dat niet automatisch naar genocide.

    Als we het rechtse discours op dat gebied zouden blijven volgen, wordt het binnenkort nog gevaarlijk om een plaatsje op de vrijmarkt op koninginnendag te claimen, door een stuk stoep af te tapen en daar ‘bezet’ in te schrijven, vanwege de associatie, die dat woord met een duister verleden op roept…

  7. 9

    #2 “De andere partijen in de staten zouden ook niet hebben geaccepteerd dat een spreker hun partij zo rucksichtslos op de korrel neemt.”
    Beste Jeroen, dit is de kern van de democratie: dat partijen elkaar de maat nemen, scherpe debatten voeren en zo de gunst van de kiezers proberen te winnen.