KRAS | Doctorandus Dinopymel

Persoonlijk ken ik Doctorandus Dinopymel alleen van naam, vanwege de column die hij al meer dan dertig jaar heeft in ... (en nu niet allemaal meteen Elsevier roepen, want er zijn heus wel meer media waar je dezer dagen als jichtige testosterongehandicapte je keutel kwijt kunt). Enfin, al heb ik hem nooit ontmoet, ik meen hem dus toch een beetje te kennen en verheug me altijd op zijn voorspelbare column wanneer er iets gebeurd is dat hem ontrieft. Enfin, er was dus een links meisje dat van zich afgebeten had. De doctorandus hapte naar adem. Hij wilde een inhoudelijk repliek schrijven over hoe bedreigend het meisje was voor zijn vertrouwde wereld, maar zijn gedachten bleven steeds hangen bij het woord 'meisje' en daar had zijn brein andere associaties bij. Dat kon je zien aan zijn stukkie. Het is natuurlijk niet helemaal netjes, maar ik lag onder de tafel van het lachen bij het onbeholpen vertoon van geile verontwaardiging.

Door: Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten
Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022 copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Geen bal op tv | Een man en zijn verzameling

, door

COLUMN - De man verzamelde pennen. Hij had er al meer dan honderdduizend. Zijn vader was ermee begonnen. En hij was ermee door gegaan. Valerio gaf hem vier pennen, die hij allemaal nog niet had. De belangrijkste pen was een pen in de vorm van een bloem met roze blaadjes. Ik herkende de pen. Dit was dezelfde pen waarmee Remco Campert de standen en uitslagen van de Scrabble-wedstrijdjes noteert die hij met zijn geliefde speelt.

Ik schatte de man iets jonger dan Remco Campert. ‘U woont eigenlijk in een etuit’, zei Valerio. ‘Ja, zo zou je het kunnen zeggen’, zei de man. Waar je ook keek, hingen pennen. Aan de muur en aan het plafond. In elke kamer en elke gang. Overal pennen. En al die pennen kregen ook nog een plekje in de digitale database. Op een oud computertje beschreef en nummerde de man elke pen. Alle meer dan honderdduizend.

‘Elke pen heeft een verhaal’, zei hij glunderend toen Valerio hem vroeg wat er zo bijzonder was aan zijn verzameling. Hij liet een veer zien met een pennenpunt. Gemaakt door een zesjarig meisje. ‘Dat is toch ongelooflijk!’, zie hij, met een twinkeling in zijn ogen. Het hield hem vitaal, deze verzameling.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Quote du Jour

Quote du Jour | Progressieve burger

, door

De progressieve burger kan de komende vier jaar weer verder gaan met teleurgesteld raken in de partij waar hij of zij op gestemd heeft. Tenzij het die partij lukt geen deel uit maken van de coalitie die gesloten moet worden om het land te besturen. Want wie geen compromissen sluit, maar toekijkt, kan bij progressief Nederland rekenen op grote winst bij de volgende verkiezingen.

Micha Wertheim hekelt in Vrij Nederland de gewoonte van progressieve kiezers om overal half lege glazen te zien.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Lange arm

, door

Toch knap van Ome Recep. Een maand geleden of zo waren de hackers van Putin de grootste bedreiging voor de Nederlandse democratie, maar met een razendslimme inhaalmanoeuvre heeft de lange arm van Ankara de pole position veroverd. Inmiddels is het ophangen van Erdoganposters al zo’n bedreiging voor de openbare orde dat burgemeester Aboutaleb ze uit een etalage in Rotterdam-Zuid liet ratsen.

De posters in kwestie zijn koddig. Op de ene poseert Recep met een protserig, van Asterix gejat schild. Op de andere zit hij met maatje Vladimir gewichtig te wezen. Het schertsbeeld van een in klatergoud gehulde dictatuur werkt bij mij alleen maar op de lachspieren, vooral vanwege de wanhoop die eruit spreekt. Jammer dat er geen sexshop zat naast het verlopen wedkantoortje waar de posters hingen. Dat zou het treurige beeld afgemaakt hebben.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Seksuele intimidatie

, door

Het zal wel weer aan mij liggen, maar ik heb moeite om het ontbreken van de VVD-handtekening onder het stembusakkoord tegen seksueel ongewenst gedrag (“sorry, we zijn elders druk”) los te zien van de nieuwe rel bij het Groningse studentencorps Vindicat. Doe. Normaal. blijkt daar te betekenen dat je vrouwelijke leden consequent voor slet verslijt. Geintje. Moet kunnen.

De boodschap: red jezelf, reken niet op ons. Bij het corps red je het niet, noch als vrouw, noch als man, wanneer je blijkt niet zelfstandig overeind te kunnen blijven. Het is een harde leerschool voor een leven vol geintjes. Maar de vraag is of je de samenleving bewust volgens dat principe moet willen inrichten.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Quote du Jour

Quote du Jour | Dromende slaven

, door

“That’s what America is about, a land of dreams and opportunity. There were other immigrants who came here in the bottom of slave ships, worked even longer, even harder for less. But they too had a dream that one day their sons, daughters, grandsons, granddaughters, great-grandsons, great-granddaughters might pursue prosperity and happiness in this land.”

Ben Carson legt uit dat ook de slaven naar Amerika kwamen in de hoop op een betere toekomst voor hun kinderen. Niet iedereen deelt die visie op de geschiedenis.

Foto: Women''s march copyright ok. Gecheckt 18-10-2022

Sta stil bij Internationale Vrouwendag

, door

Vandaag is het Internationale Vrouwendag. Vandaag is het precies 95 jaar geleden waarop de eerste Internationale Vrouwendag werd gevierd. Inmiddels hebben wij, vrouwen, kiesrecht gekregen, hebben we recht op betaald werk, mogen we na ons huwelijk blijven werken en hebben we recht op abortus. En toch is het belangrijk dat er nog altijd wordt stilgestaan bij de Internationale Vrouwendag.

Toegegeven, in Nederland hebben vrouwen het relatief goed. Als je tenminste niet meetelt dat Nederland 16e staat (onder Burundi, Namibië en Zuid-Afrika) op de Global Gender Gap Index. Om maar iets te noemen. Maar om te zeggen dat een Vrouwendag niet nodig is, of zelfs begint over een Mannendag, dan mis je wat informatie.

Ik heb een tijd in Spanje gewoond, waar het in de nieuwsberichtgeving normaal is dat een man wordt “vermoord” en een vrouw “haar leven verliest” (alsof dat haar eigen schuld is). Het geweld binnen een relatie is daar enorm hoog en vrouwen worden niet zelden doodgeslagen door hun (ex-)partner. De (officiële) cijfers van dit jaar alleen al: 19 vrouwen zijn vermoord door hun partner. En dat is 1 land.

Ook in Nederland zijn de slachtoffers van (ex-)partnergeweld veelal vrouwelijk en als er doden vallen, dan zijn dat over het algemeen vrouwen. De cijfers: jaarlijks ongeveer 50 doden, waarvan 44% vrouwen, 28% kinderen, 28% mannen. Nog meer cijfers als het gaat om geweld tegen vrouwen: 1 op de 10 Nederlandse vrouwen is ooit in haar leven verkracht.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Twee vrouwen

, door

Er was een debat op televisie. Met politici. Ik besloot toch te kijken. Het waren allemaal mannen met dezelfde kleermaker. Twee vrouwen mochten meedoen. De politica werd online weggezet als een nerveus wicht, de interviewster als een agressieve bitch. Vrouwelijke solidariteit was er ook niet. De interviewster vroeg aan de politica meteen welke kerel ze het leukst vond.

In de nazit babbelde een stel stripfiguren onder leiding van Han Peekel er vrijblijvend op los. Ook mannen. Iemand hield een futiele peiling. De politica had het beroerd gedaan, zei de peiling. Ik dacht: dat krijg je ervan als je een debat probeert te framen als een hanengevecht. Dan wordt het een kippenhok.

Waan van de dag

Tweede Kamer stemt in met regulering wietteelt

, door

Maar zal het ook daadwerkelijk zover komen?

Madeleine van Toorenburg twitterde namens het CDA het volgende:

Vol overtuiging stemde het #CDA tegen de #wietwet. Wij doen niet mee aan de normalisering van wat geen ouder voor eigen kind zou wensen.

Maar *wat* wenst geen ouder zijn eigen kind toe? Een jointje in het algemeen? Een wietverslaving? Met het eerste heb ik totaal geen probleem om dat mijn kinderen “toe te wensen”, met het tweede natuurlijk wel, maar ik zie niet in hoe deze wet daar ook maar enige invloed op heeft. Er verandert namelijk aan de aanbodkant richting consumenten helemaal niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Eddy Van 3000 (cc)

Loslaten

, door

COLUMN - Al dat nadenken over de dood – we zijn nu zowat voor de tiende keer in een nationaal debat over euthanasie verzeild – heeft één mankement: de focus ligt op onze eigen dood, en hoe we die ons voorstellen. Welke plaats heeft lijden in onze maatschappij, wat denken we persoonlijk te kunnen dragen, vinden we dat iemand zijn eigen dood mag bespoedigen, en zo ja, onder welke voorwaarden?

Waar we minder over nadenken – laat staan publiekelijk over praten – is wat het betekent te moeten toezien dat iemand waarmee je innig verknocht bent, langzaam maar zeker naar de dood glijdt. De grenzen en contouren van je eigen dood bepalen geeft nog een zeker houvast, een gevoel van controle; maar zodra het een geliefde ander betreft, kun je alleen maar van de zijlijn toekijken en hem of haar ondertussen met handenvol liefde overstelpen.

Een paar weken geleden had ik een stel bij me op de bank zitten. Zij zou snel sterven wisten ze inmiddels, het was alleen nog niet duidelijk wanneer precies en hoe het pad daar naartoe eruit zou zien – laat staan hoe ze dat moest vormgeven. Wilde ze nog behandeld worden, hoe ingrijpend zou dat zijn, hoeveel tijd kon ze daar eigenlijk mee winnen, hoeveel gemedicaliseerde tijd verloor ze ermee, en vooral: hoe moest ze bepalen wanneer het tijd was voor euthanasie?

Vorige Volgende