Je afvragen of De Correspondent (het post-nrc-project van Rob Wijnberg) zal slagen, is volkomen overbodig. Natuurlijk zal het slagen. Rob Wijnberg heeft het immers bedacht. “I'm glad I grew up when I did cos your parents were too perfect at parenting – all that baby Mozart and Dan Zanes songs; you're just so sincere and interested in things! There's a confidence in you guys that's horrifying.” Aldus Ben Stiller als Roger Greenberg in ‘Greenberg’ (2010). Dat gevoel heb ik altijd als ik Rob Wijnberg zie praten. En toen ik ‘m in z’n promofilmpje voor De Correspondent zag, had ik dat gevoel weer. Het begint met wat van Wijnbergs stokpaardjes over het nieuws. Puur tekst met een muziekje. Vervolgens lezen we in wit op zwart: “De bedenker”. We zien Rob Wijnberg praten. Zonder hem te horen. Die gebaren, die houding, de vanzelfsprekendheid waarmee hij de dingen zegt die hij zegt. Gewend als hij is dat iedereen naar hem luistert en dat iedereen hem serieus neemt. Niks in hem dat lijkt te twijfelen.
Ze verwierven wereldfaam met hun minimalistische cover van Gotye, maakten een professionele clip, deden Radiohead’s Karma Police.
Bovenstaande video (slecht belicht, huiskamerplanten) heeft in vier maanden bijna 11 miljoen kijkers gescoord. Kan het zijn dat we hier met de beste coverband van dit decennium te maken hebben?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In het kader van de Boekenweek schreven we vorige week dat lezen ook kijken is. Lezen kan ook met het oor. De Boekenweek is nog niet voorbij of het volgende CPNB-evenement staat alweer in de steigers. Over vier weken barst de Week van het Luisterboek los.
“Oh oor, o hoor”, om met de dichter Lucebert te spreken. Wie schampert over mensen die met oorplugjes aan hun i-phones gekluisterd zitten, moet er eens bij stilstaan dat ze wellicht verdiept zijn in een luisterboek.
Bij beeldende kunst en literatuur leggen we zelden het oor te luisteren. Daarom besteedde Kunst op Zondag al eens aandacht aan het oog. Lucebert had ook wat over het oog te dichten: “het oog lijkt een hefboom voor hoger en hoger / maar meer zien dan men ziet ziet men nooit”.
Dat is achterhaald. Men ziet veel meer dan men kijkt. Tegelijkertijd luistert men veel minder dan men hoort.
Een nadere beschouwing van het oor.
Saskia Griepink werkt al een paar jaar aan een oorproject. Geen oor is hetzelfde, zegt ze, ook niet van één dezelfde persoon. Een linker en een rechter oor, tegen elkaar aangehangen krijgen een vlinderachtige vorm maar het oor afzonderlijk heeft ook iets embryonaals. En zoveel oren, zoveel verhalen daarover. Nu verzamelt ze oren, maakt er afdrukken van en ze schildert ze. Het proces is te volgen op haar weblog en van half juli tot en met half september 2013 is haar werk te zien in Huize Keijze te Denekamp (Overijssel).
Vorige week is met de nodige bombarie de nieuwe serie Charlie begonnen. Halina Reijn speelt hierin een nogal gespleten verpleegster met een stevige medicijnverslaving. Ik heb nu twee afleveringen gezien en op zich is de serie oké. Een beetje jammer is dat het een exacte kopie is (maar dan echt exact) van de Amerikaanse HBO-serie Nurse Jackie.
Ik ben gek op series en zal ook deze volgen. Ik vind het een ideale manier van tv-kijken. Meestal wacht ik totdat een serie op dvd verschijnt (kuch) om ‘m dan in kort tijdsbestek te kijken, zodat je goed in het verhaal komt. De laatste tijd is het echter zoeken naar goede series. Daarom tijd voor wat tips en laat ik dat nou eens in de vorm doen van een ouderwetsch Sargasso-lijstje.
Wat is jouw top tien van beste series? Graag ‘naam-seizoen’ in de comments (en lekker veel youtubeclips). Hier is mijn top tien (met maar één Nederlandse serie). Van 10 naar 1…
Heimat
Over het veranderende Duitsland van na de Tweede Wereldoorlog. Jaren geleden hield de VPRO een marathon, waarin de eerste twee delen in één ruk werden uitgezonden. Fantastische tv. Vooral het tweede deel heeft grote indruk op me gemaakt. Dat speelt zich af in de jaren zestig en begin jaren zeventig, te midden van de studentenrevolte. De hoofdpersonen lijken echter meer bezig met hun kunst en met elkaar. Mooi gefilmd, lekker sloom verhaal.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Echte kunst wordt uit lijden geboren. Dat blijkt maar weer.
INTERVIEW - Het veelbesproken boek “Arabieren kijken” van Hassnae Bouazza is bedoeld als ‘kijkje in de gemiddelde Arabische woonkamer (en soms slaapkamer),’ zegt de schrijfster. Slaagt zij daarin?
Arabieren kijken van Hassnae Bouazza is een verfrissend en geslaagd boek. Een boek waarin de Arabische wereld weer een menselijk gezicht krijgt; dat laat zien dat Arabieren méér zijn dan ééndimensionale vlaggenverbranders, vrouwenonderdrukkers en geboren straatrovers.
Dat een boek met een dergelijk voor de hand liggende boodschap ‘verfrissend’ kan worden genoemd is natuurlijk veelzeggend. Een gezonde kijk op Arabieren hebben we blijkbaar al lang niet meer. Gezien de reële problemen met Islamitisch terrorisme en Marokkaanse veelplegers (die we voor het gemak maar even collectief onder de Arabieren scharen) is dat ook weer niet helemaal onbegrijpelijk. Niettemin kijken we wel degelijk – mede dankzij onze nationale media – met een overdreven verwrongen blik naar de Arabische wereld, net als naar hen die daaruit afkomstig zijn.
Arabieren kijken biedt hieraan een welkom tegenwicht. Zo bestaat een groot deel van het boek uit een beschrijving van Arabische populaire cultuur, waaronder films, muziek en soaps. Vooral deze hoofdstukken zijn effectief. Om George Orwell te parafraseren: Iemand die soaps kijkt is geen terrorist, maar overduidelijk een medemens, gelijk aan jezelf, waar je niet graag een drone op afstuurt.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
In het Klankenbos in het Blegische Neerpelt, alwaar je onder andere met “Het oor van Noach” kunt horen hoe het riviertje de Dommel klinkt.
Filmpje bij Kunst op Zondag van 24 maart 2013.
Kun je een gebouw niet horen, dan breng je het zelf aan het klinken. David Byrne (ex-Talking Heads) gaf mensen de gelegenheid om met een orgel een ruimte hoorbaar te maken. In dit filpmpje legt hij uit hoe dat werkt.
Filmpje bij Kunst op Zondag van 24 maart 2013
Filmpje bij Kunst op Zondag van 24 maart 2013
De “Listening Post” van Mark Hansen en Ben Rubin verzamelt in real time teksten uit chatrooms en internetforums. De teksten worden voorgelzen ofgezongen door een stemsynthezizer en tegelijke op tweehonderd kleine beeldschermen vertoond.
Filmpje bij Kunst op Zondag van 24 maart 2013.
Wat doe je als automerk wanneer je je nieuwe lijn onder de aandacht wilt brengen voor een fractie van de reclamekosten?
Je geeft de legendarische Beck Hansen de vrije hand om in een interactieve totaalbelevenis zijn herinterpretatie van Bowie’s Sound & Vision gestalte te geven!
Slimme zet, want Bowie is met zijn nieuwe plaat en expositie in het Victoria and Albert Museum ineens weer hartstikke hip.
Guerillamarketing in optima forma. Soms houd ik stiekem een klein beetje van het grootkapitaal. Dit is zo’n moment.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.