Robert-Jan

1 Artikelen
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

De verkiezingen van 2010 met een lange aanloop

Je zou het tunnelvisie kunnen noemen, maar is er nou niemand bezig met de verkiezingen van 2010? Je zou het haast denken, als je de paniek om je heen ziet bij het groter worden van de SP en het CDA, het kleiner worden van de PvdA, GroenLinks en de VVD. Alsof het CDA het eeuwig zal uithouden met zijn electoraat.

Ook wordt niet gekeken naar de partij-overstijgende statistieken: PvdA en GL en SP (42+9+8=59) kunnen in de peilingen nog steeds op een zetelwinst rekenen van 7 zetels (33+26+7=66) (politieke barometer 13/11) en het CDA wordt niet groter door stemmen te jatten van links, maar van de VVD, een partij die zich al helemaal heeft vastgepind op het vice-premierschap. Al met al kun je zeggen dat twee ontwikkelingen aantonen dat Nederland een enorme ruk naar links maakt (van VVD naar CDA en van PvdA naar SP), maar wel met een enorme kloof -dankzij Maxime ?Karl Rove? Verhagen en Rita ?metermaid? Verdonk- tussen centrumrechts aan de ene kant en radicaal links aan de andere kant.

Denk eens aan de verkiezingen van 2010. De SP heeft na de aanstaande verkiezingen 25 zetels gekregen, de PvdA heeft er 35 en GroenLinks 6. Het CDA moet wel regeren in een Lubbers III-achtig kabinet met CDA en PvdA en misschien CU of GL, want CDA-VVD-CU is een te kleine en te weinig stabiele coalitie (schommelt tussen 75 en 78), een die ongetwijfeld wel op gedoogsteun van de hoek-Wilders zou kunnen rekenen, maar wel een fanatieke oppositie tegenover zich kan vinden die bij het minste geringste het Museumplein zal bezetten en zelfs Balkenende krijgt er genoeg van. Marijnissen ziet zichzelf nog wel vier jaar wachten, kan zich bij een CDA-PvdA-kabinet presenteren als de ?enige echte grote linkse partij? en ziet ook wel graag een CDA-PvdA-kabinet (liever nog dan een PvdA-CDA-kabinet, dat ongetwijfeld op lange termijn verlies zal betekenen voor de SP).