Quote du Jour – het “Plan Bush”
“There’s no transition and it’s not your country.”
Terwijl Den Baard persoonlijk onderzoekt of het geroemde Cubaanse gezondheidssysteem wel zo goed is, zit de grote bovenbuur ook niet stil. Condoleezzah Rice heeft voorwaar reeds voorwaardelijk een nieuwe Cubaas aangesteld: Caleb McCarry. Hoewel er in Amerika een steeds groter wordende groep mensen neigt naar op vakantie gaan en normale betrekkingen aanknopen met de Rode Duivel, blaast de admistratie, zoals ze eigelijk steeds heeft gedaan, warm en koud. ( > interessant artikel in The Nation, overigens!)
Stèl dat Roodbaard tòch voor de verkiezingen het loodje legt, dan hebben ze daar in ieder geval weer een keer wat anders om Latijns opgewonden rond te doen ipv steeds maar weer die woeste woestijnrovers van Olieland.
Het Belgische Indymedia is er alvast niet gerust op.
het Teveel
Quote du Jour – de “Meta-Free-Phor-All-A-Thon”
“We cower as you point your fingers telling us to support our troops. You and the smarmy pundits in your pocket — those who bathe in the moisture of your soiled and blood-soaked underwear — can take that noise and shove it.”
Sean Penn and Stephen Colbert goed op dreef.
Alles heb z’n prijs
Misschien hoorde u er van: sinds enkele jaren woedt er een strijd om een kind. De situatie is even hartverscheurend als grensoverschrijdend.
Bondig: een jonge vrouw laat zich bevruchten, om het kind af te staan – draagmoederschap.
Het kind wordt beloofd aan de natuurlijke vader/zaaddonor van de baby: Bart Philtjens. Na 7 maanden besluit de draagmoeder het kind te verkopen aan een Nederlands echtpaar. Dit omdat de natuurlijke vader en zijn (onvruchtbare) vrouw, niet langer geld aan de draagmoeder wensten te geven voor meer dan afgesproken – bovenop de 8000 euro die het kind moest kosten.
Kort daarop kregen zij van de draagmoeder te horen dat het kind tòch van haar echtgenoot was, èn nog wat later in een laatste mailtje dat het ‘vanwege al de miserie’ doodgeboren was.
Nadat ze het eerst had aangeboden aan een Limburgs homokoppel is het daarna dus verkocht aan het Nederlandse echtpaar.
De adoptie is door een Nederlandse rechter snel adoptief toegekend aan dat Nederlandse koppel.
“Ik ben Donna, uit Utrecht.”
Komt de aap uit de mouw: na jarenlang juridisch getouwtrek omtrent de DNA-analyses, blijkt Bart Philtjens de natuurlijke vader te zijn.
Wat al geweten was. Uiteraard. Door iedereen.
Op het Nederlandse gerecht na, die wellicht niet veel meer hebben kunnen doen dan naar juridische papieren kijken om hun oordeel te vellen.
En die laatste uitspraak mag u met enig sarcasme in mijn stem uitgesproken horen.
Want aan alles is gedacht behalve de natuurlijke vader, en de tragische held van dit verhaal, het meisje.