Arnoud

Het precieze aantal moslims in Nederland is onbekend, constateerde de redactie van GeenCommentaar.nl gisteren al aan de hand van beantwoording van kamervragen:

Het aantal moslims in Nederland is slechts bij benadering vast te stellen, aangezien in Nederland geen overheidsregistraties naar religieuze achtergronden wordt bijgehouden.

Wellicht net zo interessant als het aantal moslims in Nederland, is de wijze waarop ze hun religie beleven. Want Nederland geldt als in hoge mate geseculariseerd, volgens het Sociaal Cultureel Planbureau: Het kerklidmaatschap is er in verhouding laag, de aanhang voor geloofswaarheden is er gering. Blijft deze situatie ongewijzigd bestaan, of zal een behoefte aan zingeving zich op den duur sterker gaan manifesteren?

En daaraan gekoppeld natuurlijk de vraag: hoe snel gaan moslims seculariseren?

In 2000 schreef het Sociaal Cultureel Planbureau over secularisatie in Nederland. Daarbij deed het ook een poging om de gevoeligheid voor de secularisering bij de Nederlandse islam vast te stellen. De aanhang voor de kerkgenootschappen, inclusief de islam, is in het rapport ´Secularisatie in de jaren negentig´ geprognosticeerd tot 2010. En welk beeld levert dit op?

Een onduidelijk beeld:

De islam in Nederland is weliswaar niet immuun voor secularisering, maar voorzover nu kan worden uitgemaakt verkeert de ontwikkeling nog in een beginstadium. Als het alleen om de jongere islamieten gaat, is de neiging om de islam te verlaten misschien groter dan men verwachten zou.

Op 11 september presenteert het Comité van ex-moslims zijn manifest. Daarnaast is het ook gelijk de boekpresentatie van Ehsan Jami, de afvallige moslim die een neusje voor publiciteit heeft. De spoedcursus ‘Hoe wordt ik bekende allochtoon‘ heeft hij met goed gevolg afgelegd. Zijn eindexamen valt samen met de zesjarige herdenking van de aanslagen op New York en Washington D.C., waar hij naar eigen zeggen bij heeft staan te juichen.

Een sexy verhaal is het natuurlijk wel: een totale ommezwaai van gelovig moslim (ook al zijn zijn ouders het naar verluidt allang niet meer) naar afvallige moslim en strijder voor de vrijheid van meningsuiting (lees: ik scheld het liefst moslims uit). De vraag die echter totaal uit beeld is verdwenen is in hoeverre het niet langer geloven in de islam nu echt een groot maatschappelijk probleem is in Nederland. Dit lijkt me vrij moeilijk vast te stellen, aangezien er helemaal geen betrouwbare cijfers zijn over hoeveel moslims er überhaupt in Nederland aanwezig zijn.

In beantwoording op schriftelijke vragen van D66 geeft Minister Vogelaar van Integratie aan dat het aantal moslims in Nederland door het Centraal Bureau voor de Statistiek niet betrouwbaar aan te geven is:

Het aantal moslims in Nederland is slechts bij benadering vast te stellen, aangezien in Nederland geen overheidsregistraties naar religieuze achtergronden wordt bijgehouden. De overheid hanteert de schattingenmethode van het CBS voor het aantal moslims. Tot 2004 heeft het CBS cijfers gepubliceerd voor het aantal moslims in Nederland. De meest recente cijfers hebben betrekking op 1 januari 2004 (944.000). Deze methode is gebaseerd op de aantallen allochtonen naar herkomstgroepering, waarna gekeken wordt naar het aandeel moslims in de herkomstlanden zelf.

Uitzondering op deze methode vormen Suriname, Marokko en Turkije. Voor deze landen zijn de aandelen moslims overgenomen uit het onderzoek ?Sociale positie en voorzieningengebruik van allochtonen? (SPVA). In dit onderzoek is onder andere de godsdienstige richting van de ondervraagde vastgesteld.