Quote du Jour | Wiki-expertise


 

[Angela Nagle’s] expertise on internet culture is seen, from the book’s opening statement of purpose, to be frequently based on the first page of a given Wikipedia entry.

Angela Nagles Kill All Normies (Zero Books, 2017) is in de era-Trump het go-to boek waarmee mensen trachten te begrijpen hoe allerlei obscure subculturen op het internet in elkaar steken. Van Gamergate tot 4Chan, van Kekistan tot Pepe the Frog; en de opkomst van de AltRight – wat is er toch aan de hand?

Nagle werd daarmee een autoriteit om de huidige machistische en racistische tegencultuur op internet te begrijpen. Ze putte voor haar boek uitvoerig uit de research voor haar dissertatie in 2015 over antifeministische en misogyne uitlatingen in de zogeheten ‘manosphere’.

Maar naar nu blijkt knipte-en-plakte ze ook lustig van Wikipedia.

Mike Harman wees daar begin mei al op, maar het balletje ging pas echt rollen toen Charles Davis er voor de Daily Beast eens even flink voor ging zitten. Op zijn eigen blog gaf Davis nog een flink aantal voorbeelden.

Supporters van Nagle vinden het allemaal maar gemierenneuk op de vierkante millimeter, en spreken van een loze ‘aanval’. Men kan het niet met argumenten aan, dus probeert men het zo. Wie Nagle’s boek al de plank vond misslaan, ziet in het stuk van Davis echter het bewijs dat Nagle gewoon slordig werk heeft geleverd.

  1. 1

    Wat er aan de hand is, is dat *iedereen* toegang heeft tot het Internet. Niet alleen academici en mensen die zorgvuldig over hun mening nadenken voordat ze die formuleren. En dat het verdomd moeilijk is, als je nu eenmaal ook vanaf het begin gevochten heb om anonimiteit op het Internet te bewaren (want anders kwam de grote boze overheid je halen!), voor de mensen die voor het eerst de wereld als podium hebben, *en* anoniem zijn, de ‘Kilroy was here’ neigingen te onderdrukken.

    Dat, en alleen maar dat, is er aan de hand. De meeste mensen leren na verloop van tijd om zich te beheersen. Sommigen niet. In Europa willen ze je dan laten oppakken. In de VS laten ze je liever je gang gaan. En iedereen probeert om je in een hokje te stoppen, net als vroeger op het schoolplein. Geen verdere duiding nodig.

  2. 2

    Ik begrijp dat het boek dus een aardige bundeling is van de openbare informatie rondom het fenomeen alt-right. Verder een beetje jammer om zo op eventueel plagiaat in te gaan. Het geeft uiteindelijk hele volksstammen munitie om de boodschap te negeren, omdat de boodschapper te diskredieteren valt. En ben ook eens eerlijk, iemand hier van Nagle gehoord voor de QdJ?

  3. 3

    @2

    Ik begrijp dat het boek dus een aardige bundeling is van de openbare informatie rondom het fenomeen alt-right.

    Waarschijnlijk wel, een handig compendium, maar ja: je bronnen en je informatie niet (of onvoldoende) accrediteren en daarmee (bedoeld of onbedoeld) doen alsof de informatie nieuw en van jou is… Dat is plagiaat. Verder is er natuurlijk altijd wel iets op te merken aan een boodschap die je niet bevalt. Plagiaat staat natuurlijk wel hoog op het lijstje van dingen die je serieus moet nemen. Maar Nagle (nee, ook nog nooit van gehoord) heeft natuurlijk ook de scheiding verkeerd in het haar zitten.

    Edit: hier ook een bespreking van het boek zelf.

  4. 4

    Ik vind het copy paste werk niet zo interessant, en dat het wat haastig op de markt is gebracht, en daardoor wat slordig is, ook niet. Ik denk ook, net als Nagle, dat de hysterische alt-right trol niet zoveel verschilt van de hysterische tumblrina. Beide zijn producten van een cultuur waarin je je als individu moet laten gelden, en waarin je punten kan scoren door in de slachtofferrol te kruipen. Ik ben het wel eens met de kritiek dat Angela Nagle te veel met het alt-right frame is meegegaan. Ik snap wel waarom dat zo is, Kill All Normies is geschreven in een tijd dat alt-right nog nauwelijks iets was. Het vormde zich onder haar neus. Nagle hield zich aanvankelijk bezig met men’s rights activists als Roosh V, en zag hoe racisme onderdeel werd van hun discours. De opkomst van alt-right is vanuit dat perspectief beschreven.

    Het probleem is dat het grotere historische plaatje daardoor buiten het zicht is gebleven. De connectie tussen misogynie, racisme en eigendomsrecht was misschien nieuw voor Roosh V, maar het heeft een lange geschiedenis in Amerika. Die geschiedenis verklaart waarom alt-right zo makkelijk aansluiting vond bij de Tea Party, een club die helemaal niets op heeft met de transgressies van het online riool, maar wel met het onderliggende conservatisme/libertarisme. Nagle onderkent die geschiedenis niet, ze heeft weinig oog voor het diepgewortelde conservatisme buiten haar academische en journalistieke bubbel. De wortel van alle online ellende komt daardoor, heel eenzijdig, bij linkse identiteitspolitiek te liggen.