QdJ – Potter=Shakespeare+Verdi+Dickens

“Nobody since Dickens, and maybe not even he, could interweave hundreds of characters and dozens of plotlines in the exciting, emotionally satisfying way Rowling does.(..) it’s valuable the way watching a Shakespearean play or listening to a Verdi opera is valuable. Good art is always valuable because it teaches people about aesthetic beauty, proportion and organization, and because it offers insight into human nature.”

De Britse literatuurcriticus James Krasner slingert wat klassieke namen in de rondte om de Harry Potter-hype deskundologisch te kunnen duiden. Dat levert hem een ANP-plekkie op.

Zo goed als in mijn jeugd, met Pluk vdP., Oorlog zonder Vrienden, Mio mijn Mio en Joop Klepzeiker, zal het waarschijnlijk nooit meer worden. Maar zoveel kinderen kunnen geen ongelijk hebben en die Potterboeken zijn ongetwijfeld prima jugendleesvoeder. Edoch echter dat zoveel volwassenen zich ongegeneerd laven aan zulke kindersprookjes, valt daar niets over te discuzeuren door een literatuurcriticus? Ten minste zou bij wet kunnen worden vastgesteld dat iedere ouder die met Potterboeken op vakantie gaat en de meesterwerken verder laat verstoffen in de kast, nimmer meer mag jeremiëren over diepgangteloorgang bij de zappende en gamende jongeren.

  1. 5

    Ik vind het niet erg, zolang ze maar de Engelstalige exemplaren gebruiken. Daar kunnen vooral babyboomers nog wat van opsteken.

    Wilt u overigens een meesterwerkje?
    “The prince of nothing” – R. Scott Bakker.

  2. 7

    Volwassenen die Potter lezen verliezen sowieso ieder recht van spreken.

    Dat is best mogelijk, maar wat doe je dan met Telegraaf lezers, Sbs kijkers, Trosleden en voetbalsupporters? Allemaal veel erger dan Potter lezers. Als ik zie hoeveel bomen verschrikkelijk lege lectuur (prive, weekend, viva, linda) dagelijks uit de boekhandel bij mij op de hoek wordt gesleept kan ik niet anders concluderen dan dat het lezen van Harry Potter of iets anders met meer tekst dan plaatjes een enorme vooruitgang is voor het merendeel van de Nederlandse bevolking.

    Als de toegankelijke Potterreeks er in slaagt om kinderen en volwassenen tegen de trend in geïnteresseerd te krijgen in literatuur dan mag Rowling van mij een Nobelprijs krijgen want dat is nog niemand sinds de introductie van televisie voor de massa gelukt.

  3. 9

    Kent die James Krasner* de boeken van de godfather van Rowlings genre niet?

    @ Oersoep #5: reactie op Vera #2?

    ~ GBA.

    *Whoever that may be! Het alwetende Wikipedia kent em in ieder geval niet!

  4. 10

    “Nobody since Dickens, and maybe not even he, could interweave hundreds of characters and dozens of plotlines in the exciting, emotionally satisfying way Rowling does”

    Pardon? En Tolkien dan, om maar even in het genre te blijven?

    Ik weet niet hoe goed of slecht Rowling schrijft, ik heb haar werk niet gelezen, maar ik herinner me bijvoorbeeld Thea Beckman uit mijn jeugd. Misschien geen honderden personages (hoe zijn die trouwens geteld) maar wel boeiende, interessante, pakkende verhalen en stevig leesvoer.

    Hoe dan ook, ik gun Rowling haar succes best, hoor. Ieder zijn ding.

  5. 11

    “it’s valuable the way watching a Shakespearean play or listening to a Verdi opera is valuable.”

    Conceptueel heeft hij hier een punt. Het principe geldt trouwens ook voor soaps: veel personages, la condition humaine ten top, tragedie, een hoop plotlines door mekaar…

    Het verschil zit hem vooral in stilistisch raffinement en diepgang, denk ik. Soaps blijven aan de oppervlakte, (clichés) Dostojewski, om er maar een te noemen, duikt de diepte in. Ik hou van diepte en raffinement.

    Alhoewel, exotische soaps boeien mij uitermate omdat er daar clichés gelden waar ik niet bekend mee ben. Zo was er jaren geleden een Japanse soap (naam vergeten) op de Belgische tv. Fascinerend! Alleen de mij totaal vreemde lichaamstaal al.