Matthijs en de fitties

Opmerkelijke golfbewegingen op metaniveau in de light jazz kelder van de media: een ruzie tussen Jort Kelder en Pieter Storms in De Wereld Draait Door gisteravond. Al snel was volslagen onduidelijk wat de aanleiding was voor deze ruzie die de gewraakte Gewone Man al snel de pet te boven ging. Met dank aan Matthijs van Nieuwkerk, die wel vaker niet zo goed raad weet met steekvlammen aan tafel.

Laten we eerst eens kijken naar het decor waarin dit toneelstuk van gisteravond zich afspeelde; Jort Kelder is regelmatig te gast in de audiovisuele partytent van Van Nieuwkerk, en transformeerde nu van tafelheer tot subject. Het begon allemaal met een vermeend essay van Pieter Storms dat hij ooit nog gaat schrijven over de wanorde van het journaille; we zouden onze feiten niet checken en regelmatig artikelen en reportages bouwen op suggestie en anonieme bronnen. Tot zover. Dat Storms zelf ook niet bepaald bekend staat om verfijnde epistels en diepgravende documentaires van BBC-allure, moge bekend zijn. En dat zijn essay er nog niet is, maakt het ook niet makkelijk. Wel mooi dat Storms uitgerekend een podium krijgt tussen Jakhals en 1 minuut-muziekact.

Wat volgde was een onnavolgbare fittie tussen Storms en Kelder, die verankerd lag in oude processen vol non-existentiële SM-kelders in Quote, iets met World Online, Storms, of nee, Brink – afijn, het duizelde de kijker. Het enige wat we zagen waren schurende tv-persoonlijkheden die allebei een mening hadden over journalistiek. Kelder, normaal de coolheid en charme zelve, werd emotioneel en gooide een vonnis in de lucht en verleidde Storms tot het doen van uitspraken over al dan niet een golddigger zijn, terwijl Nina vanaf de zijlijn toekeek aan de welbekende salontafel.

Wat was Van Nieuwkerks rol in deze strijd? Juist. Stilzitten. Dit is televisie. Dit werkt. Dit is Van Dis-Oltmans. Nee, beter. Nog beter dan de banale Paay-Maassen-confrontatie, toen de ‘tafelheer’ ineens ook alle ruimte kreeg. En het deed me ook sterk denken aan een andere confrontatie. Van Nieuwkerk werkte in 2006 als presentator bij Holland Sport en hield zich verdacht afzijdig toen Wilfried De Jong de confrontatie zocht met Patrick Kluivert, omdat hij de familie van het slachtoffer (Kluivert was betrokken bij een dodelijk ongeluk in 1995) kende. Dat De Jong hier diep op inging, is prima. De Jong verliest zich niet. Maar waar was Van Nieuwkerk? Zolang er geborreld wordt is er de gulle lach, zodra het pijnlijk wordt, is Van Nieuwkerk weg. Door er te zijn, en er niet te zijn.

Op het moment dat Kelder iets over Pieter Storms als golddigger roept, wordt het ongepast. Dat moet je als moderator van het gesprek aanvoelen. Wat gaat het Kelder aan met wie Pieter Storms de lakens deelt? Als hij nou van Nina houdt, soit. Dat kan niet? Dat mag niet? Ik ben het vaak met Kelder eens, maar dit werd gênant. Al helemaal als Kelder bijna de regie in handen neemt wanneer er een fragment van een nieuwe rubriek op 925.nl (het blog dat mede door Kelder wordt geleid), Off The Record, wordt ingestart. Kelder wil het bijna voorkomen. Je ziet de vertwijfeling bij Van Nieuwkerk. Het filmpje wordt alsnog ingestart.

Pieter Storms was met zijn Breekijzer een van de motoren van banale journalistiek voor commerciële zenders – in het rijtje van Fréquin en misdaadverslaggevers. En als hij dubieuze, emotionele uitspraken doet (over het leven zuur maken van journalist Eric Smit, bijvoorbeeld), wordt hij daar op aangesproken. Maar Kelder mocht hier even teruggefloten worden. Door de presentator. Daarvoor zit-ie er. Iets met journalistiek, geloof ik.

  1. 2

    Volgens mij wordt er lang niet genoeg aandacht besteed aan dit soort belangrijke persoonlijke incongruenties tussen personen die er inmiddels nooit toe gedaan hebben, niet op wetenschappelijk of artistiek vlak of om het even welk vlak dan ook.

    Ik kan mij daarom goed voorstellen dat Sargasso de eerstvolgende maand iedere dag opent met ‘hoe zit het ook weer met…?’ en dan iedere keer weer terugblikt op Pieter Storms en Micheal J Fox. O nee, Jort.

  2. 3

    De spijker op zijn kop. De beste illustratie van het thema “verloedering van de journalistiek” waren niet de gast en de tafelheer, maar de presentator van DWDD. Voor de zoveelste keer in successie greep Van Nieuwkerk niet in, maar verkoos hij de krantekoppen en de kijkcijfers boven journalistieke grondprincipes. De eeuwige man langs de zijlijn, de man zonder persoonlijk standpunt, nooit bereid om zijn eigen mening te geven of iets van zichzelf privé te laten zien, immer bevreesd voor eigen reputatieschade maar overlopend van kijkcijfergeilheid. Zo’n man hoort niet meer bij de publieke omroep thuis. Wellicht is voor Matthijs van Nieuwkerk een nieuwe toekomst weggelegd in het panel van RTL-Boulevard?

  3. 5

    Hallo, het was in DWDD! Dat programma hóórt de diepgang van een surfplank te hebben.
    Fokke en Sukke zijn daar de huisfilosofen dus wat nou ‘journalistieke principes’? Fijn vermaak met het bord op schoot in de stijl van ‘hart van nederland voor mensen met linkse hobbies’.

  4. 6

    Ik heb geweldig om Jort gelachen.PS:”Een journalist hoort zoals een ambtenaar niet in een maserati te rijden”. JK: “er zitten hier twee aan tafel die dat wel kunnen.” En verder verdedigde jort hier terecht zijn oudcollega Eric Smit, die vanwege zijn onderzoeksjournalistiek-boek over Nina door haar bijna wordt kapotgeprocedeerd. Storms staat hier helemaal aan de verkeerde kant.

  5. 7

    Dit heeft verder niets te maken met bovenstaande, maar goed, toch wil ik ook over onderzoeksjournalistiek nog wat citeren. Uit de Groene van 25.08.10:

    http://groene.nl/2010/34/het-geheim-van-smit

    Het geheim van Smit, Nina, de onderzoeksjournalistiek en de constructie van de werkelijkheid

    “De procentuele verdeling (Van Smit) van de verwijzingen is ongeveer de volgende (telt op naar 101 door afrondingsverschillen):
    media (kranten, bladen, radio, tv, boeken) 46%
    brieven en stukken van advocaten 16%
    ‘harde’ documentatie (juridisch/financieel) 13%
    overige brieven, faxen en e-mails 10%
    interviews (on en off the record) 6%
    overige (toelichtingen, persberichten e.d.) 10%

    IN DIT LIJSTJE vallen drie dingen op. Om te beginnen verwijst slechts één van elke acht voetnoten naar ‘harde’ documenten, waarmee ik doel op gerechtelijke vonnissen, faillissementsverslagen, contracten, facturen, financiële prospectussen en dergelijke. Bijna de helft verwijst naar media, vooral kranten en weekbladen. Eric Smit gebruikt deze als bronnen van informatie, als bouwstenen voor de reconstructie. De kwaliteit en de betrouwbaarheid ervan zijn zeer verschillend, het scala loopt uiteen van Privé tot NRC Handelsblad en Het Financieele Dagblad (en mijn eigen boek De geur van geld). Als de auteur de overgenomen gegevens niet nader heeft gecontroleerd, en daar geeft hij geen aanwijzingen voor, werken die kwaliteits- en betrouwbaarheidsverschillen direct door in zijn onderbouwing. Dat is het onvermijdelijke gevolg van het werken met informatie uit de tweede hand.

    In de tweede plaats verwijzen nogal wat noten (een op de zes) naar brieven en stukken van advocaten en in het bijzonder van mr. Oscar Hammerstein, jarenlang de advocaat van Nina’s grote tegenstander Willem Smit. Harde documentatie kan men die niet noemen.

    […]

    In de derde plaats is uit Eric Smits noten niet op te maken wat precies de bijdrage van zijn gesprekken is. Vijftien maal geeft hij een naam, zeventien maal verwijzen de noten naar anonieme gesprekken. In zijn verantwoording rept hij echter van honderden contacten en ‘meer dan honderd’ interviews. Het is aannemelijk dat die de grondslag vormen van de passages zonder voetnoten – en die zijn er vele – maar op welke manier dat is gebeurd, valt niet na te gaan.”

    Ik ben geen fan van Storms. Maar ook niet van Smoke and Mirrors.

  6. 8

    Was het relevant dan @gezond Verstand wat de heeren aan het bebekvechten waren? Het gaat toch nergens over. Juist niet ingrijpen of sussen, laten kakelen en hpen op volledig ontsporen. De degeneratie in beeld, het sociaal bankroet van Storms en mepsletje pijnlijk blootgelegd (voor zover mensen daar nog aan twijfelden). Hopen op bloedende lippen (helaas, buiten beeld) afgerukte bretels en gescheurde mantelpakjes. Ziezo wie volleg, en nou naar buiten jij kleine kiendop…

    Hoewel, vanwege het feit dat dat ranzige societyhoertje op het toppunt van onze rijkdom er met een miljard of wat vandoor is gegaan ten nadele van al die onnozelen destijds, die aandelenfrenzy weetuwel..steek ik alsnog zo hup mijn duim omhoog.

    Steek die maar in je reet Nina.

  7. 9

    &7: Tsja, en als je verder leest:
    Dat Eric Smit dit in Nina wel heeft gedaan, juich ik toe. Hoe incompleet ook, hiermee gunt hij ons een inzicht in zijn werkwijze waar andere journalisten zich veelal niet aan wagen – Jeroen Smit niet en ik in de jaren negentig dus ook niet.

    Bovendien is Metzers ‘statistische analyse’ van bronmateriaal nogal onnozel. Of een bron NRC of Privé is, zegt niets over de betrouwbaarheid, daarvoor moet je weer verder gaan zoeken. Metzers poging om onderzoeksjournalistiek wetenschappelijk te maken is moedig, maar alleen geloofwaardig wanneer het algemeen geaccepteerd is aan wat voor een regels/normen onderzoeksjournalistiek moet voldoen. En voor mij geldt dat onderzoeksjournalistiek ook een element mag zitten van een verhaal ‘maken’ door de gevonden feiten te interpreteren. De lezers bepalen dan wel of ze geloof hechten aan het verhaal. En geloof, dat is geen wetenschap. Maar dit is licht offtopic. Alhoewel, Storms was bij DWDD om zich te beklagen over de kwaliteit van de journalistiek.

  8. 10

    Van Nieuwkerk zou wel gek zijn in te grijpen. Doordat het zo uit de hand gelopen is, wordt het door alle blogs van rechts naar links opgepikt. Goed voor de kijkcijfers. Uiteindelijk is hij presentator bij een infotainment programma, dus hij moet ook entertainment bieden en dat doet hij blijkbaar goed op deze manier.

  9. 11

    1. Het helde “ding” was een verpletterend bewijs van zijn eigen stelling/

    2. Zodra Mathijs van Nieuwkerk ergens stelling in dient te nemen, checkt ie uit. Vermoed dat zijn hele carriere op deze politiek gebaseerd is.

  10. 13

    Dat klink t bij nader inzien wat negatief..hulde je schrijft dingen die er toe doen en me raken, bedankt.

    Maar on topic..tv..talking heads..toen ik mij , in een vlaag van helder denken, bedacht wat ik daar nu deed op mijn fatboy-zak (ik heb geen bank)…eigenlijk niks..als een drug, just consuming.

    Eenmaal besloten niet meer te roken/blowen en de tube opzij te zetten, op een enkel nos-journaal na, had ik ineens tijd..veel tijd..no more ons kent ons talking heads..bliss…de dag duurt ineens langer.

    Doe mij maar een pondje Sargasso, daar heb ik wat aan (de zijlijn, dat weer wel)