Marokkaanse man zoekt blonde prinses

Een bijdrage van Mohammed Benzakour.

Dacht even dat ik was beland op een datingsite: ‘Marokkaanse vrouw zoekt blonde prins’. Maar nee, gewoon de opiniepagina. Een geschoolde Marokkaanse vrouw maakt gewag van haar vruchteloze zoektocht naar de Marokkaanse prins en ziet zich nu gedwongen haar geluk te zoeken bij een blonde proseliet.

Nieuw is deze hartenkreet niet. Met de regelmaat van de biologische klok duikt wel ergens een artikel of interview op van een ‘hoogopgeleide Marokkaanse vrouw’ (HMV) die zucht onder het juk van een onvervuld verlangen: waar is toch die Marokkaanse prins? Hoewel volgens CPB-statistieken er duizenden van rondlopen (academisch, stropdas, baan, ABN), bevallen ze de HMV niet. Want luttele kopjes koffie verder, soms met beschuit toe, blijkt hij toch niet de ware prins. Aan de titel ‘prins’ hangt immers een protocol: de Marokkaanse man mag niet erg gehecht zijn aan Marokkaanse tradities, vindt familiebanden triviaal en crèches ideaal, moet zijn potje kunnen koken, is bekend met de werken van Bowles en Weiss, neemt geen aanstoot aan leggings, en niet te vergeten: moppert niet als vrouwlief structureel na tienen thuiskomt omdat haar ‘social network life’ nu eenmaal vergt dat ze in vijf bestuurscommissies zit en alle recepties afstruint met een doos visitekaartjes. Tja, kom daar maar eens om, gij hopeloos ouderwetse Marokkaanse man.

Intussen zakt de kont en tikt dat verdomde klokje driftig door. Maar dan is daar de redder in nood: de blonde bekeerling! Deze Arische god zit goddank niet zo in dat keurslijf gevangen van traditionele sjablonen en rolmodellen, hij is verlicht, intellectueel, en knielt bovendien voor Allah. Een heuse prins, zij het een tweede keus-prins, die bovendien, als Selma hem niet lust, doodleuk wordt doorgeschoven naar Fatima.

Tussen haakjes, ik wens de HMV’s veel succes met hun Abdullah Jansen: geen fanatieker geloofssoort dan de bekeerling, nauwelijks intellectueel en niet zelden behept met een labiel verleden – maar dit terzijde.

De auteur, Nora Kasrioui, die zich graag laat fotograferen in fashion robes, wijst hoe dan ook terecht op een sociaal nieuw verschijnsel. Enkel: haar vaststelling is maar het halve verhaal. Het hart heeft twee kamers: ook de hoogopgeleide Marokkaanse man (HMM) is vaak net zo teleurgesteld in de huwelijksmarkt en vindt zijn geluk in toenemende mate bij blonde prinsessen, bekeerd of niet.

Prachtig toch, alle multiculturele strubbelingen in een daad opgelost via de interraciale coïtus.

Deze multicultureel gesausde ‘battle of sexes’ past overigens uitstekend in de westerse emancipatietraditie. Sinds de 1e en 2e feministische golf wordt ons voorgeschreven dat man en vrouw, op één klein fysiek verschilletje na dan, volstrekt identiek zijn. Dit gelijkheidsidee heeft lange tijd zonnig uitgepakt voor de vrouw; stemrecht, verhoogde opleidings- en arbeidskansen, abortusrecht, etc. Inmiddels openbaren zich ook de schaduwplekken. Talloze geëmancipeerde vrouwen, blakend van ambitie en zelfontplooiing en die graag de eigen boontjes doppen, zitten maar al te vaak single te kniezen onder de kerstboom. Die ‘gelijkwaardige vent’ blijkt onvindbaar.

Sneu toch, hoe kan het? Gestaalde feministische wetenschappers als Sarah Blaffer Hrdy, Anne Dickson en Naomi Wolf steken de hand in eigen boezem en verklaren dat hun good old feminism zichzelf akelig in de staart bijt. Door de tomeloos opgeschroefde scoor-, en prestatiedrang is een generatie vrouwen gedrild die weliswaar die topbaan heeft bereikt maar emotioneel nogal gedesillusioneerd – alle oplages van Happinez en Coelho ten spijt. Voor velen blijkt dat kleine huiselijke geluk een utopie. Was het niet onze neerlandse powerfeministe, Heleen Mees, ‘aanjager van de derde feministische golf’, die in Vrij Nederland verzuchtte: ‘Het liefst zou ik trouwen en kinderen krijgen.’

Het punt is alleen dat die ‘gelijkwaardige vent’ het liever een treetje lager zoekt. De chirurg krijgt iets met de verpleegster, de manager met de secretaresse, de advocaat met de telefoniste, de piloot met de stewardess. Male chauvinist pigs? Nee, zo modieus is het niet, daarvoor is het mechanisme een te oeroude natuurwet: mannen compenseren hun overwicht en succes het liefst met schoon en simpel.

Vrijwel exact dit verschijnsel zien we nu terug bij de 2e en 3e generatie HMM’s. Die begeerde jasje-dasje-tasje verkiest puntje bij paaltje toch liever een minder streberige haaibaai; een betrouwbare partner die hecht aan waarden als liefde, gezin, toewijding, loyaliteit, bescheidenheid; een gemalin die van zorg geen zeurderig agendapunt maakt en hem op zondag stoofpeertjes en een pittige lamschotel voortovert naar moeders recept. Deze CDA’achtige gezin-is-de-hoeksteen-van-de-samenleving-spirit ziet hij eerder vervuld bij een ‘simpel’ Marokkaans meisje of, met stijgende voorkeur, bij een nette, geletterde Janneke – alles liever dan een HMV. Deze Janneke komt bij voorkeur uit een dorp, of is getogen in de Achterhoek, Veluwe of Bible Belt. Dat ze in de Here is mag geen beletsel heten: Mohammed en Jezus zijn dikke maatjes. Sterker nog: liever christen dan atheïst. Het geheim, ten slotte, van een lang en gelukkig samenzijn schuilt in geest en karakter: Janneke bloost, is trouw, lief en eert het kleine. Allah ziet alles en knikt instemmend.

  1. 1

    ik ben een beetje marokkaan moe om je eerlijk te zeggen. kunnen we het over iets anders hebben, of tenminste die ethnische bijvoeglijke naamwoorden weglaten. ik vind het serieus vermoeiend. het is zo nietszeggend uiteindelijk, zo’n breed algemeen begrip dat zoveel omvat dat het hol wordt. ik lees het niet eens meer, kijk vluchtig naar de titel en heb er geen trek in. dit ook niet, fuck dit verhaal. fuck jullie amateur ethnologen.

  2. 2

    ‘Een onafhankelijke publieke intellectueel die haarscherp analyseert, briljant formuleert en de lezer steeds weet te grijpen met verrassende invalshoeken en dwingt tot heroverwegingen…’
    (uit: juryrapport E. du Perronprijs 2009 – gequote op de homepage van Benzakour’s website.)

    Nou nee. Scherp nog briljant, verrassend nog uitnodigend, dit stuk. Een verzameling algemeenheden en generalisaties die nergens naar toe gaat zo.

  3. 3

    Ja godver, die stomme vrouwen en die hun dromen om succesvol te zijn. Hoe durven ze zich buiten de keuken te bewegen!

    Het ligt volgens de schrijver immers nooit aan de mannen. Mogen we dat een typisch HMM verschijnsel noemen?

  4. 7

    Mee eens. En dat in de éénentwintigste eeuw.

    Dat gevoel had ik ook even bij dat gedoe om die discussie in Amsterdam, waar Tofik Dibi en één of andere mevrouw werden bekogeld met eieren. Dibi en die mevrouw willen naar eigen zeggen de islam hervormen. Ik zeg: why bother. God bestaat toch niet.

    Het is onderhand wel mooi geweest met al die religies. Zet ze gewoon definitief in de geschiedenisboekjes, dan kunnen nostalgici er af en toe nog eens in terugbladeren.

  5. 8

    Hoog opgeleide vrouwen met haar op de tanden die ook nog carrieregericht zijn met een druk sociaal leven,dat ertoe dient die carriere te bevorderen.Dat daar de mannen niet voor in de rij staan is niet zo verwonderlijk,want echt sexy is zo’n ambitieuze vrouw niet.
    Dat heeft niet zoveel met ras of etniciteit te maken.Eerder met hormonen.

  6. 16

    De verwijzing naar een site waarop de data staan is bijzonder goed en terecht, maar die site zelf suckt aan alle kanten.

    Niets eraan is begrijpelijk. De gegeven getalletjes kunnen nooit echte tellingen zijn want ze eindigen allemaal op 0, en dat is statistisch onmogelijk (en als het afrondingen zouden zijn, wordt dat er niet bij gezegd, er zou trouwens geen enkele reden zijn om werkelijke getallen af te ronden).

    Verder zijn alleen de gegevens voor vrouwen te vinden. Als je probeert de gegevens voor mannen te vinden, dan kom je overal terecht, behalve dan voor de gegevens van mannen. Het is gekmakend, wat een lachwekkend domme site! (Wat overigens niet vandyke is aan te rekenen, ik zeg het nogmaals, maar het is slechts de zoveelste illustratie van het feit dat de overheid niet om kan gaan met internet en de internetter)

  7. 17

    Als je klikt op de tabeltoelichting (links in het midden) dan zie je het volgende staan:

    Om redenen van statistische geheimhouding zijn de aantallen afgerond naar het dichtstbijzijnde veelvoud van 10. Door afrondverschillen is de som van de afgeronde getallen niet altijd gelijk aan de afgeronde som.

    Als je klikt op de grote blauwe knop midden boven de data met de pijl waaronder staat ‘pas gegevens aan’ dan kan je het aanpassen. Dan kan je bijvoorbeeld dit krijgen:

    http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?VW=D&DM=SLNL&PA=71888NED&D1=1&D2=1-2&D3=2&D4=a&D5=a&HD=111210-1759&HDR=T,G4,G2&STB=G1,G3

  8. 20

    Gelovig zijn is altijd een vorm van conformisme, tenzij men zijn hoogsteigen religie heeft uitgevonden. Maar dat het conformisme is neemt natuurlijk niet weg dat die gelovigen het toch oprecht menen.

    Heel wat “hoogopgeleiden” kunnen totaal niet nadenken of redeneren. Je hoeft hun geloof niet met een korrel zout te nemen. Je moet die mensen zèlf met een korrel zout nemen.

  9. 21

    Om te begrijpen waar het aan refereert moet je het artikel lezen waar dit stukje een reactie op is. Wel een klein beetje slordig van Sargasso om die context hier niet te geven.

    Wat vergissen betreft kan ik alleen maar opmerken dat dat bij jou inderdaad meestal het geval is.

  10. 26

    Wèl intelligent natuurlijk. Of bedoelde je soms rationeel?

    Intelligentie, d.w.z. cognitieve capaciteit, hebben hoogopgeleiden heus wel. Anders konden ze geen HBO of WO volgen. Minder intelligente mensen zullen die opleidingen al snel te abstract en te ingewikkeld vinden.

  11. 29

    Het artikel gaf bij mij ook wel enige reflectie. Het gaat om een algemenere trend, namelijk dat mannen gemiddeld niet goed zijn in het dulden van succesvollere vrouwen naast zich. Ik heb helaas geen cijfers daarover, ooit verschillende stukken gelezen. Het komt voor onder autochtonen alsook allochtonen. Ik begreep dat bij een dele van de allochtone gemeenschappen het probleem voor de hoog opgeleide vrouwen aldaar omdat de pool van gelijkwaardige mannen relatief klein is. Ik begreep dat er nog al wat hoogopgeleide eenzame allochtone vrouwen zijn.
    Ik vind het wel zielig van ons mannen dat we klaarblijkelijk niet met succesvolle vrouwen om kunnen gaan.

  12. 30

    Ik weet niet genoeg af over de aard van de verschillende opleidingen om dat te kunnen beoordelen .Ik weet in ieder geval wel dat er HBOers zijn die zich eenvoudig in de luren laten leggen.En of dat wat met hun cognitieve vaardigheden te maken heeft dat weet ik niet.Ik denk dat ik in dit geval rationeel bedoel.Er zijn verschillende eigenschappen nodig om van intelligentie te kunnen spreken.

  13. 31

    Eens in algemene zin met Frank.

    “omdat de pool van gelijkwaardige mannen relatief klein is” de quintessence wellicht. Why is that so? Jonge mannen op straat te testeronnen en tijd verdoen en jonge vrouwen thuis die studeren zei een Marokkaanse dame mee eens.

    De oplossing is aldoende thuis te vinden.

    *schotel afrukt;)*

  14. 32

    Ja hoor Olav, al hoop ik dat je niet vindt dat ik het zou moeten uitleggen, want onderbouwde meningen heb ik hier onder dit artikel sowieso nog niet gevonden (EDIT: althans niet toen ik dit typte).

    Misschien is het een persoonlijk iets. Ik heb nogal een afkeer van dwangmatige streefkipjes met lijstjes waar de optimale vent aan moet voldoen. Ik ken ze en ik blief ze niet. Nu is alles dat menselijk is ook te identificeren in de Marokkaanse gemeenschap: het zijn net mensen, die Moslims. En inderdaad, “er is geen fanatieker geloofsoort dan de bekeerling,” als ik dan toch even een treffende zinsnede mag aanhalen.

    Maar er is meer. Want waar een minder observator op zijn Niko Dijkhoorns’ het tweede deel van het artikel had kunnen vullen met vergelijkingen van gevederde snavelachtigen, kiest Benzakour voor een mildere weg. Maar de pijn wordt niet minder. Niet wanneer je hoort dat jouw zoektocht naar de Marokkaanse prins, feitelijk een appel op alle Marokkaanse mannen om naar voren te treden, eenvoudig terzijde wordt geschoven. Haar probleem is niet zijn probleem. De lokroep van de hoger opgeleide Marokkaanse vrouw wordt beantwoord met het ophalen van schouders. En misschien is dat eigenlijk ook alles waar de Marokkaanse man anno 2011 toe in staat is.

    Dat vind ik leuk. Maar ieder zijn mening.

  15. 33

    Dat is maar de vraag. Het gaat ook om de onmogelijke eisenset. De hoogopgeleide vrouw wil graag een ook hoogopgeleide man, die in zijn carrière ambitieus en succesvol is. Daarnaast wil ze wel ook kinderen met hem krijgen en dat mag niet ten koste gaan van haar carrière en dus zal hij zijn ambities in de koelkast moeten zetten. Dat strookt al niet met elkaar. Voor de Marokkaanse vrouw komt daar blijkens dit artikel nog de eis bij dat manlief wel even moslim is of wordt, een eis waar toch niet zoveel hoogopgeleide succesvolle mannen aan zullen voldoen.