Lessen in Engelse hogere democratie

ELDERS - Ik houd om heel veel redenen van Engeland. Literatuur, taal. Bewustzijn van het archeologisch en cultuurhistorisch erfgoed. De diepe wortels van de wetenschap, rock en pop, wereldtelevisie, humor.

Maar het politieke systeem is ruk. Het districtenstelsel zorgt er voor dat je met 20-25% van de stemmen een bijna absolute macht hebt. Heel veel mensen worden niet gehoord en voelen zich niet vertegenwoordigd.

De representanten van het grote geld zijn dat wel, 16% van de peers heeft betaalde banden met de financial services industry (banken, hedgefunds, verzekeraars, aandelenmakelaars), een veel hoger aantal onbetaalde banden en natuurlijk directe belangen gezien het beheren van hun eigen vermogens.

Want vermogend zijn de heren (en enkele dame) wel. En dat laat zich zien in de politieke besluitvorming: een Russische Oligarch in Londen met een ‘property‘ van 130 miljoen pond betaalde £ 1353,48 aan lokale belastingen, terwijl een gezin in een goedkoop huis in de industriestad Blackburn in Noord Engeland £ 3001,72 kwijt blijkt te zijn. De universiteiten zijn bijna alleen nog maar toegankelijk als je een enorme zak geld hebt (of je enorm in de schulden steekt).

Het toppunt van het archaïsche politieke karakter is uiteraard het House of Lords (het Hogerhuis). Voorheen vrijwel uitsluitend bevolkt door adel, onverkozen en voor het leven. Daarnaast kerkelijke afgevaardigden en inmiddels steeds meer politieke benoemingen. Die laatste dan officieel op voordracht van de Kroon. Veelal bestaat het Hogerhuis uit hele oude oergrijze blanke mannen met archaïsche politieke denkbeelden (voor zover ze wakker zijn).

Het Hogerhuis is veelal decorum, maar toch niet helemaal onbelangrijk in het politieke proces, het kan processen vertragen en amenderen. Tot 2009 was het zelfs het hoogste gezag op rechtsgebied.

De rol van het Hogerhuis staat al langer in de schijnwerpers. Labour wil het afschaffen, maar heeft niet genoeg politieke kracht. Gelukkig zijn er hervormingen om het instituut wat efficiënter te maken en met de tijd mee te gaan. Al is laatst een voorstel om te besparen op de catering gesneuveld omdat de Lords bang waren voor de teloorgang van de kwaliteit van hun champagne.

I kid you not.

  1. 1

    Kleine opmerking: De peers (leden van the House of Lords) hebben weinig te maken met het districtenstelsel, zoals je verderop ook opmerkt. Bovendien is in het VK the House of Lords duidelijk ondergeschikt aan the House of Commons.

  2. 2

    Schoppen tegen mensen met geld is altijd leuk. Vaak wordt dan wel vergeten dat zij als geen ander weten wat verantwoordelijk omgaan met geld is, anders waren ze niet meer rijk. Daarom had je tot ver in de 19e eeuw in Nederland nog kiezers die alleen mochten kiezen als ze genoeg belasting betaalden.

  3. 5

    @4.

    Nee hoor, mensen die weinig geld hebben door minder geluk of domweg luiheid, zijn meer jaloers, dus kiezen voor het geld afpakken van de rijkeren, dat wordt dan progressief belastingstelsel of herverdeling genoemd. Gelukkig wordt dat nu teruggedraaid, mensen moeten meer zelf doen, juist de mensen met minder geld. En die worden dan inderdaad gedwongen beter met hun geld om te gaan. De tijden van betalingen laten zitten en automatisch in de schuldhulpverlening komen zijn voorbij. Luiheid dient niet beloond te worden.

  4. 6

    Ja koddig die Britten, maar ik ben wel blij dat ze op een eiland zitten. En straks als ze de EU verlaten ga ik ze uitzwaaien met een Europees vlaggetje. Leve de vooruitgang!

    En Joop, snel emigreren naar naar het VK, nu het nog kan.

  5. 9

    De Engelsen hebben nooit echt een revolutie gehad, the Glorious Revolution in 1688 stelde maar weinig voor, en ook nooit bevlekt door de Franse revolutionairen of de Duitse nazi’s, dus nog lekker ouderwets conservatief.

  6. 10

    Een parlement waar men zijn instemming met een toespraak kenbaar meent te moeten maken door als boerderijdieren te gaan loeien, zou je inderdaad moeten wantrouwen.