Is een soldaat zonder angst wenselijk?

niet-bang-of-welDe Amerikaanse National Academy of Sciences (NAS) wil meer onderzoek naar het manipuleren van hersenactiviteit zodat het functioneren van personen verbeterd kan worden (WashingtonPost). Dat is bijvoorbeeld handig voor mensen die een afwijking danwel ziekte hebben waardoor angst- en concentratiestoornissen ontstaan. Misschien zouden die mensen in de toekomst met behulp van een apparaatje dan weer normaal kunnen functioneren? Maar wie gaat deze peperdure research & development betalen? “Het leger” dachten ze bij de NAS. Als je de onderzoeksresultaten aanprijst als een potentiële verbetering voor het functioneren van soldaten, die hebben immers soms ook last van angst, dan zit er misschien sponsoring voor verder onderzoek in?

Stalin probeerde uit chimpansees onverschrokken soldaten te maken. Keizers, koningen, ayatollah’s en pausen beloofden het Hiernamaals zodat soldaten zich zonder angst hun dood tegemoet gingen en in het hedendaagse Afrika hersenspoelen krijgsheren kindsoldaten met drugs zodat ze zonder aarzelen zelfs hun eigen ouders vermoorden. Dat kan geavanceerder en minder primitief dachten ze bij de NAS en adviseerde het Pentagon om geld te stoppen in o.a. onderzoek naar angstonderdrukking. Vervolgens verkoop je het als “efficiëntie verhogend” en “overlevingskans vergrotend”.

apocalypseAngst uitbannen dat is waar het om gaat wil je een soldaat efficiënter laten werken. Angst is immers een lastige raadgever op het slagveld. Door angst weigeren mensen opeens nog verder te vechten of vluchten zelfs. Angst daar win je de oorlog niet mee. Als de hersenactiviteiten die te maken hebben met angst kunnen worden gemanipuleerd, zal een soldaat minder angstig en dus effectiever zijn. Daar moeten ze in het Pentagon wel oren naar hebben? Misschien kan je ook wel andere belemmerende gevoelens op deze wijze tijdelijk uitschakelen? Dat is clever thinking van de dames en heren professoren die zelf constant moeten vechten om onderzoeksgeld, maar of dit ook zo ethisch is? Straks zit er aan de binnenkant van iedere soldatenhelm een plug die de soldaat verbindt met de commandokamer en die hem/haar als het ware aanstuurt? Waar blijft dat stukje menselijkheid op het slagveld als de soldaat oog in oog staat met een identieke leeftijdsgenoot die toevallig een ander uniform aan heeft of als hij bij het binnenstormen van een huis stuit op een moeder met jonge kinderen? Wie drukt er dan op een knop zodat de trekker wél of juist niet wordt overgehaald? En wie staat er achteraf terecht voor oorlogsmisdaden?

Tot die tijd kunt u uw meest indringende slagveldscène / -passage uit cinema of literatuur waarbij angst nog wel een rol speelt dumpen in de comments (uiteraard als opwarmertje voor de Schermschot Finale van morgenavond).

  1. 3

    Laten we wel even onderscheid houden tussen angst onderdrukken en direct aansturen. Het is echt weer zo’n gebied waarvan we weten dat we er eigenlijk vanaf moeten blijven, maar het toch maar doen…

  2. 4

    And I can’t help but wonder, no Willie McBride,
    Do all those who lie here know why they died?
    Did you really believe them when they told you “The Cause?”
    Did you really believe that this war would end wars?
    Well the suffering, the sorrow, the glory, the shame
    The killing, the dying, it was all done in vain,
    For Willie McBride, it all happened again,
    And again, and again, and again, and again.

  3. 7

    Ach soms is angst nuttig, soms minder. Het hangt ook van de mate van angst af. Op het moment dat angst tot paniek verwordt, is het hoe dan ook ongunstig voor een soldaat. Daarnaast kan een soldaat ook zonder angst wel een efficiënte afweging maken (als ik hier blijf zitten komt er zo fosfor op mijn knar en ben ik uitgeschakeld, het is voor mijn gevechtscapaciteit dus gunstiger om me tijdelijk terug te trekken). We moeten de afwezigheid van angst niet met roekeloosheid verwarren.

  4. 8

    Een Robocop maken. Of die gevaarlijke aan komen rennende zwarte gehelmde mannetjes die nooit maar dan ook nooit begrijpen dat de witgehemde mevrouw met die guitige kornuit tot de goeierikken behoren. Nee hoor vuur, vuur & vuur er maar op los.

    Dus eigenlijk is deze ontwikkeling de schuld van Hollywood.

  5. 9

    Ah, menselijkheid op het slagveld.

    Ik las een tijdje terug ergens dat de voornaamste reden dat het israelische leger geen vrouwen mee naar het front stuurde niet was dat ze fysiek minder waren of wat er met ze gebeurde als ze in vijandelijke handen kwamen, maar dat bij de mannelijke soldaten het niet trokken als een vrouwelijke collega gewond was en zich niet meer op de gevechtssituatie focusten maar zich om de gewonde soldate bekommerden.

  6. 11

    Angst helemáál uitbannen lijkt me niet erg handig. Een portie gezonde angst zorgt er namelijk voor dat al de zintuigen maximaal werken. En 2, soldaten zien nergens geen gevaar meer met gevolg een veelvoud aan gesneuvelden.

    Nee, hu halt: rechtstreeks inpluggen o.i.d.?, elektroden in de geavanceerde helm (al zowat een computer met viewer/optische technieken en mogelijkheden van feed back en real time beelden naar commando center). En als pupillen zich dan te ver verwijden, transpiratie toeneemt enz.enz. rechtstreeks gebiedje in hersenen lamleggen of juist stimuleren?
    Soldaten in een netwerkje bediend d.m.v. een mengpaneel vanuit mission control: harder/zachter enz. Scheelt wel gedoe met cocaïne en speed/ amfetamine vooral. Zonder enkele angst is Het Volkomen Doorflippen dan voor meer soldaten weggelegd…

  7. 14

    Geen angst, dan ben je waarschijnlijk ook niet alert op gevaar. YP en BdB, zoals jullie terecht opmerken, voorkomt angst ook dat mensen onnodig sneuvelen.

    Ik denk dat wat een soldaat (los van het wapensysteem) tot een goede soldaat maakt de juiste combinatie van aanleg/inzicht, zelfbeheersing, angst, woede, motivatie en training is.

  8. 15

    If you are able,
    save for them a place
    inside of you
    and save one backward glance
    when you are leaving
    for the places they can
    no longer go.

    Be not ashamed to say
    you loved them,
    though you may
    or may not have always.

    Take what they have left
    and what they have taught you
    with their dying
    and keep it with your own.

    And in that times
    when men decided and feel safe
    to call the war insane,
    wake one moment to embrace
    those gentle heroes
    you left behind.