Charlie and the Chocolate Factory

Ik heb de gewoonte om geen recensies over films te posten als ze al ‘te lang’ uit zijn. Voor Charlie and the Chocolate Factory breek ik die gewoonte met liefde. Deze film combineert een aantal van mijn persoonlijke voorliefdes: Roald Dahl, Tim Burton, Johnny Depp en natuurlijk Johnny Depp in een Tim Burton film. Hoe kan zo iets mis gaan? Het antwoord is duidelijk: niet.

Laat ik niet twee gewoontes in één recensie breken en het verhaal kort samenvatten (hopelijk geheel onnodig). Charlie Bucket (Freddie Highmore) is een arme jongen, zijn vader (Noah Taylor) verdient net genoeg met zijn werk als tandpastatube dichtdraaier om wat eten op tafel te brengen. Charlie kijkt het hele jaar uit naar zijn verjaardagscadeau: een reep Wonka chocolade, de beste chocolade in de wereld. Charlie is een grote fan van deze chocolade en kijkt vaak naar de fabriek die toevallig vlakbij hun huis staat. Hoe de fabriek werkt is een groot mysterie want de vreemde en neurotische Willy Wonka (Johnny Depp) laat niemand meer toe in de fabriek. Dan komt er groot nieuws: Willy Wonka heeft vijf gouden wikkels in zijn repen verstopt en de vijf kinderen die deze wikkels vinden krijgen een rondleiding door zijn fabriek. Charlie volgt het nieuws vanaf die dag religieus en ziet langzaam vier van de wikkels gevonden worden. En als Charlie een van de weinig repen die hij kan betalen openmaakt, vindt hij de vijfde. Niet veel later wordt hij, samen met Augustus Gloop, Veruca Salt, Violet Beauregarde en Mike Teavee, door Willy Wonka persoonlijk rondgeleid door de wondere wereld van de Wonka fabriek. De chocolade blijkt luchtig gemaakt te worden door een chocolade waterval, eekhoorns pellen de walnoten en de fabriek is niet automatisch maar wordt bedient door Oempa-Loempa’s (allemaal gespeeld door Deep Roy, waarschijnlijk vooral bekend van Big Fish).

Veel meer wil ik eigenlijk niet vertellen. Alhoewel iedereen het verhaal waarschijnlijk wel kent, waren er voor mij toch veel ‘oh ja, dat gebeurde er’ momenten en dat wil ik niet voor anderen verpesten. Tim Burton heeft gedaan wat hij altijd doet, een sprookje in zijn waarde laten. Als een huisje oud, vervallen en scheef is, dan laat hij ook een oud, vervallen en scheef huis zien. Alles ziet er geweldig en net niet realistisch uit. In het begin van de film zie je de Wonka chocolade bijvoorbeeld gemaakt worden; eerst ziet alles er redelijk normaal uit, maar langzaam aan worden de machines steeds vreemder. Van de acteurs steelt Johnny Depp natuurlijk de show als Willy Wonka, maar ook alle andere acteurs leveren goed werk. Alle personages zijn absoluut niet realistisch, maar zo hoort het ook. Het oorspronkelijke einde is wel iets aangepast, maar het was altijd al een ongelofelijk happy end, dus dat is alleen maar iets beter geworden. Ik zal verder maar mijn mond erover houden, want ik kan alleen maar zeggen hoe geweldig ik alles aan de film vind en moet mezelf elke keer bedwingen om niet te veel te vertellen. Een enorme aanrader, ik geef hem vijf sterren!

Quote: “It’s candy, it doesn’t have to make sense.”
In de bioscoop: Draait sinds 20 juli.

  1. 3

    Ik vond hem briljant!
    Ben hem meteen wezen kijken toen hij uitkwam. Doe ik met alle Tim Burton films.

    In tegenstelling tot HHGTTG gaat het verhaal wel ergens over:
    Arm jongetje laat zien dat als je het maar hard genoeg wil je alles kan bereiken. Maar je moet ook je familie niet laten vallen.

    De nergens op slaande dingen in dit verhaal dienen het verhaal en zitten er niet in “omdat ze nergens op slaan”. En dat was mijn grote klacht bij HHGTTG.

  2. 4

    Begin je nu al weer over de HHGTTG…

    Heeft iemand de 1971 versie van Carlie gezien met Gene Wilder als Willie Wonka? Prachtige jeugdherinnering, daar kan geen nieuwe versie tegenop (zelfs als ie beter is ;-)