Bush Update

nog vier jaar janken De immer guitige en fris ogende wereldleider George Walker Bush is vandaag begonnen met een vijfdaags bezoek aan de EU. Voorafgaand aan zijn aankomst in Brussel vandaag, het epicentrum van de Unie, heeft hij een plekje in zijn drukke agenda ingeruimd voor een interview met de Belse staatstelevisie. Wie enkel Texaanse spierballentaal voorspelde, komt op voorhand al bedrogen uit. De president sprak ondubbelzinnig zijn voorkeur uit voor een diplomatieke oplossing in het conflict met Iran. Bush wil graag op een positieve manier de banden met Europa aanhalen en weet dat zijn federale staten en het allegaartje hier op het continent tot elkaar zijn veroordeeld. In zijn wekelijkse radiorede verwoordde hij het als volgt: “America and Europe are the pillars of the free world. We share the same belief in freedom and the rights of every individual, and we are working together across the globe to advance our common interest and common values.” Alhoewel dat natuurlijk wel ietwat veel eer is voor een unie met landen als Duitsland en Frankrijk, toont Bush’ een begenadigd politiek analist te zijn met een duidelijke agenda, die van de individuele vrijheidsrechten. Ik wijs de lezer graag op het verschil met aan de ene kant de Duitse Bundeskanzler Schroeder die Poetin prijst om zijn democratische gezindte (vandaag in de pampieren NRC gelinkt aan de oliebanden tussen Duitsland en Rusland) en aan de andere kant Dubya die niet zal aarzelen om Poetin op diplomatieke edoch ongetwijfeld duidelijke wijze aan te spreken op dubieus anti-democratisch gedrag.

Dergelijke positieve ontwikkelingen ten spijt zijn thuis de liberale lippen, onder aanvoering van de onvermijdelijke New York Times, bezig met hun gebruikelijke gezeur. Een voormalig vertrouweling van de president, Doug Wead, heeft de krant enkele vertrouwelijke gesprekken toegezonden die buiten medeweten van Bush zijn opgenomen in de periode 1998-2000. De gesprekken doen de nodige stof opwaaien, maar uiteindelijk onderstrepen ze het grootse karakter van de president. Zo geeft hij impliciet toe weed te hebben gerookt (niet inhaleren is voor mietjes), maar vindt hij het onzinnig om zoals Al Gore daar heel open over te zijn. “Baby boomers have got to grow up and say, yeah, I may have done drugs, but instead of admitting it, say to kids, don’t do them.” Voor de jeugd zijn zulke ambivalente signalen verwarrend en Bush is zijn voorbeeldrol wel toevertrouwd. Wead heeft de gesprekken opgenomen in staten waar de wet het stiekem opnemen van gesprekken niet verbiedt. De vriend van de president was naar eigen zeggen pas van plan om na zijn overlijden de tapes te openbaren, maar doet het nu toch maar vanwege de grote historische waarde. Toevallig brengt hij binnenkort trouwens een boek uit over jeugdjaren van Amerikaanse presidenten…..

Het zij de president gegund dat hij het gekrakeel over de tapes eventjes niet van dichtbij hoeft te volgen. Van die journalistieke relletjes zal hij zijn buik onderhand wel vol hebben. Eerst ging het erover dat de regering tamelijk onschuldige voorlichtingsbudgetten verstrekte aan journalisten. En daarna volgde de rel over de accreditatie van Witte Huis-correspondent Jeff Gannon. Nadat deze journalist de president had gevraagd hoe hij toch kon blijven werken met de democraten “who seem to have divorced themselves from reality”, doken talloze anti-Bush bloggers zich op het verleden van Gannon. Zij schuwden niet om de meest persoonlijke informatie over de kale journalist openbaar te maken zoals zijn seksuele verkeerde gekantheid en zelfs zijn echte naam (James Guckert). Het zou vreemd zijn dat iemand die homosuele pornosites als ‘hotmilitarystud.com’ runt en zijn eigen vlees aan de medeman aanbiedt onder de nickname ‘bulldog’ toegang krijgt tot de president, zo redeneren gefrustreerde journalisten die al 20 jaar op de wachtlijst staan met het voornemen om de president onheus te bejegenen tijdens zijn persconferenties. De hele blogosphere smult ervan en eist dat de mainstream media iets doen met dit verhaal. Jon Stewart probeert een wit voetje te halen bij deze onbetrouwbare, subjectieve huis, tuin en keuken-journalisten en wijdt er ruim bemeten voorspelbare grappigheid aan. De NYTimes doet nog een duit in het zakje en meldt: “Even the Nixon White House didn’t do anything this creepy. It’s worse than hating the press. It’s an attempt to reinvent it.” Toe maar wat een grote woorden. Enne, alsof de grote media het bericht niet oppikken! De wereld staat in brand, de terroristen staan klaar om onze vrijheid kapot te bombarderen en deze zogenaamde journalisten gebruiken hun grote verontwaardigdheid voor interne beroepsdiscussietjes. Als ze nou eens hun eigen criterium van ‘hoor ende wederhoor’ zouden in acht nemen, dan zouden ze van Guckert/Gannon zelf kunnen horen hoe de vork in de steel zit. Die alias is gewoon genomen omdat Gannon zoveel makkelijker te spellen is dan Gukerd.

  1. 1

    ach ja, jounalisten.. vaak omhooggevallen VMBO- types met een politieke agenda (zoals Karel van der Graaf bv).. Als ze de punten en de komma’s op de juiste plek zetten en iets doen voor de “goede zaak” zijn ze zelf vaak al heel tevreden..

    *Sikbock is wat zurig vanavond*

  2. 2

    Is de LPF dit blog binnengevallen of iets dergelijks?

    Ik wijs de lezer graag op het verschil met aan de ene kant de Duitse Bundeskanzler Schroeder die Poetin prijst om zijn democratische gezindte (vandaag in de pampieren NRC gelinkt aan de oliebanden tussen Duitsland en Rusland) en aan de andere kant Dubya die niet zal aarzelen om Poetin op diplomatieke edoch ongetwijfeld duidelijke wijze aan te spreken op dubieus anti-democratisch gedrag.

    Credits voor Bush. Maar een tijd eerder zei hij nog heel iets anders. Dat is niet zo interressant, maar vliegen afvangen naar aanleiding van Schr

  3. 6

    sjors dubbeljoe loopt hier bij ons in belgie alleen maar in de weg . kan ie zijne zever nie ergens anders gaan verkondigen . ergens op een onbewoond eiland of zo ….zodanig dat de modale burger er gene last van heeft ….

  4. 7

    Sikbock, mooie reactie. Wel inhoudsloos genoeg om ervan te gaan gapen. Ik onderbouw meer als Mark. Als je vind dat je kan laten zien dat zijn stuk onderbouwt en niet bevooroordeelt is – dat kennelijk in tegenstelling tot mijn reply, kan je dat doen door te bewijzen dat 1. Er inderdaad privacy-gevoelige informatie is gepubliceerd over deze oh zo zielige journalist, en niet slechts publiekelijk beschikbare informatie 2. De column van Maureen Dowd waar Mark naar linkt en die hij presenteerd als representatief voor de New York Times inderdaad van de NYT komt, niet van Dowd, of dat de NYT on the record achter de column staat, 3. Dat gefrustreerde journalisten al 20 jaar op de wachtlijst van het witte huis staan – trouwens ook implicerend dat dit schandaal niet om dagpasjes gaat waarvan per dag wordt besloten of ze worden verstrekt, wat fout is – om de president ‘onheus te bejegenen’, 4. Dat dit schandaal slechts over het gebruiken van een pseudoniem gaat, en niet over de zaken die beschreven worden in het artikel waar Mark zelf naar linkt.

    Het controleren van de macht zijn de media voor. Daar hou ik me niet zo mee bezig.

  5. 10

    @Mark,
    misschien zou je eens wat meer in die Guckert/Gannon affaire kunnen verdiepen. Dat zaakje stinkt namelijk veel meer dan dat jij hier nu laat weten (laatdunkend commentaar op LPF-nivo inderdaad). Hoe kwam hij zo snel aan een pasje en waarom was het juist deze journalist die met onthulligen over de Valerie Plame affaire kwam. Die informatie die hij gaf leek de aandacht van het aandeel Cheney/Bush af te moeten leiden namelijk.

    En voor de broodnodige onderbouwing: volg dailykos

  6. 11

    Kan iemand even uitleggen wat er met LPF-nivo bedoelt wordt zonder te vervallen in hersenloze gemeenplaatsen?

    Want ik begrijp het niet, en als ik verder redeneer heb je dan ook SP-nivo en Groenlinks-nivo en CDA-nivo… wie-o-wie haalt mij uit mijn angstdroom.

  7. 12

    LPF nivo is het vervallen in hersenloze gemeenplaatsen:

    politiek correct (iemand zegt iets aardigs over allochtonen);
    niet realaistisch (iemand doet een sociaal voorstel);
    dogmatisch (iemand is tegen kernenergie);
    paniekzaaien (iemand wijst op gevaren van CO2 uitstoot);
    Het is Amerika bashing (iemand uit kritiek op de USA);

    Over het algemmen is het een bewijs van het gebrek aan argumenten. Hieronder vallen ook: de politiek moet beter naar de mensen luisteren (als je geen meerderheid hebt) en we hebben een sterke leider nodig (als je denkt dat zo iemand wel kan door drukken wat jij niet overtuigend kan brengen).

    Kijk Sargasso er maar op na, het staat er vol mee de laatste tijd. Zo vol, dat ik mismoedig niet meer de moeite had genomen om te reageren.

    Het stukje van Mark past erg in de trend. terechte kritiek op de situatie in de VS en de manier waarop het Witte Huis de pers tracht te manipuleren, wordt afgedaan met smalende opmerkingen waarbij de zaak waar het echt omgaat onderbelicht blijft. Hij maakt hier gebruik van de ultieme LPF-truck: je verdraait de waarheid of je verteld maar een deel omdat je er van uit gaat dat het volk het toch niet weet.

    Voor verdere zelfstudie, kijk onder het kopje: de Telegraaf, de gezond verstand krant (is er ook zo een).

  8. 13

    @ FQuist: mijn opmerking onder #1: het betreft hier een vooroordeel. Ik vind (stiekum) dat er ook wel goede journalisten zijn ;-).

    Maar om even juridisch en procedureel op uw stukje onder #2 te reageren: In het recht geldt de regel: wie stelt moet bewijzen.

    Mark heeft een column geschreven en dat onderbouwd met een aantal links. U hebt daarop gereageerd door te roepen dat er niets van klopt. U zult dus moeten onderbouwen waarom het niet klopt en kunt dus niet volstaan met het neerpennen van gemeenplaatsen en het wijzen naar een ander.

    U gebruikt in uw stuk, misschien net als Mark, ( niet onderbouwde) feiten en opinie door elkaar.. om met uw eigen woorden te spreken: “een voorbeeld van pot-ketel”.

    Persoonlijk heb ik het stuk van Mark ervaren als een welkome column (opiniestuk). U schrijft naar aanleiding van een citaat van Mark:

    “Het geciteerde is uit een column van Maureen Dowd. Columnisten schrijven wel vaker geinige dingen, maar spreken over het algemeen niet voor de krant”.

    U geeft daar naar mijn mening eigenlijk mee aan dat in een column alles geschreven mag worden, zolang het maar “geinig” is. Ik leid uit uw reactie dan ook af, dat u de opinie van Mark niet “geinig” vindt en dat het daarom aan andere maatstaven moet voldoen. Klopt dat?

    @ ALO: kop op! Jij als intellectueel kan toch wel tegen een stootje? Het lijkt mij voor jou juist een stimulans om geconfronteerd te worden met andere feiten en meningen!