God & UFO

op zich is het wel een grappig verhaal.
Het was begin jaren ’90, met de Joegolavië crisis. Er kwam zo’n Stealth aangevlogen, op weg naar de basis aan de Adriatische Zee. Boven het weiland achter m’n huis deed ie een paar rondjes. Dat mag vreemd klinken, maar ik woon aan de kust, en bij mij is er een soort oriëntatiepunt voor luchtvaartverkeer. En dat zo’n ding eraan komt ontgaat je niet, want ze mogen op radar onzichtbaar zijn, ze maken een oorverdovend kabaal.
‘s Nachts loop ik weer langs dat weiland, en het spektakel begint. Een snel bewegend licht, dat zich dan weer opsplitst in meerdere, die dan weer samenkomen, en echt razendsnel heen en weer schiet/schieten, dan weer stilstaat. Met dat weiland zo’n beetje als centraal punt.
Ik over dat hek heen, en van die armbewegingen maken alsof ik op het vliegveld werk. Dan wou ik het hebben ook, die close encounter.
Helemaal zo’n stukkie grond afstappen en naar beneden wijzen, zo van hier heb je geen greppel of hindernissen.
Dat licht varieerde van heel hel tot oranjerood, beetje pulserend.
Gaandeweg kwam het steeds meer tot rust en bleef boven me hangen, en ‘doofde uit’. Dat stukje ben ik nooit tegengekomen in andere verhalen, al die andere dingen wel.
Die zwarte vlek leek een soort donkere straal uit te zenden, wat ook niet zo vreemd is, in aanmerking genomen dat mocht er iets in de lucht hangen, dat dat het achtergrondlicht wegneemt.
Ik ben er maar bij gaan zitten en zat stomverbaasd naar die vlek te kijken. En ik niet alleen, ook m’n hond die bij me was. Zo zaten we met z’n tweetjes ‘n beetje te wachten op wat komen ging.
Maar op een gegeven moment duurde het te lang en ben ik naar binnen gegaan.

Ik heb me daar natuurlijk over verwonderd. En je gaat zoeken naar aardse verklaringen.
Bij luchtmachtbases in de VS zien ook veel mensen dat soort dingen. Dus misschien veroorzaken die apparaten (zoals die Stealth) atmosferische storingen. Of de marsmannetjes houden die Stealths in de gaten.
Iets met netvliesloslating. Dan zie je flitsen. Maar daar heb ik verder nooit last van.
Ik kwam uit het café. Maar van een paar biertjes heb ik nooit ‘dissociatieve’ hallucinaties. En ik ben niet vies van een wietje. Heeft ook niks met zulks te maken. Maar als je zo’n verhaal vertelt, beginnen mensen dat toch over die boeg te gooien.
Ik heb ‘t gezien. Dat praat je mij niet meer uit m’n hoofd. Wat ‘t ook was.

Ik weet dus niet eens of ik mezelf serieus neem met dat geval. Of beter gezegd, wat ik dan serieus moet nemen. Een ‘bewijs’ voor buitenaards leven hoeft het niet te zijn. Iets met atmosferische storingen, of iets in m’n lichaam of m’n hoofd. Misschien had ik wel een klein attaque-je (en m’n hond ook op dat moment).
Ik weet wel dat ik iets van ontzag voelde. Maar dat heb ik al als ik een sneeuwklokje uit de grond zie komen.

Piet, het kunnen “earth lights” geweest zijn. Die lichten komen al heel lang voor. Bijvoorbeeld in Hessdalen, Noorwegen.

Piet, tot je dienst. Check Paul Devereux uit. Hij hoort bij een groep mensen die “anomalieën” onderzoeken, wat die Vermeeren waarschijnlijk ook wel zou willen, maar ja, da’s lastig voor de Nederlander, die geneigd is tot skepsis en dingen al snel als bijgeloof beschouwd. In Princeton kan het wel, daar heb je de International Consciousness Research Laboratories.

Waarom worden andere sprookjesgelovers met rust gelaten? Het antwoord is tweeledig. Allereerst is het uiteraard logisch dat iedereen mag geloven wat hij wilt. Het is wel degelijk een belangrijke factor of je je studenten ermee lastig valt. Ten tweede is een geloof in God maatschappelijk geaccepteerd. Lullig, maar het is niet anders.

Wat betreft de big bang: dat is een theorie, eentje die met enige reden een mate van plausibiliteit heeft. Maar zelfs als het universum oneindig zou zijn dan leidt dat niet tot de conclusie dat er een oneindige hoeveelheid massa in de vorm van bijvoorbeeld een oneindige hoeveelheid planeten is. Het punt is: dat hele idee dat er vanwege de omvang van het universum noodzakelijkerwijs wel buitenaards leven moet zijn is niet gestoeld op een solide argumentatie.

Absoluut fascinerend en goed voor verhalen bij het kampvuur.

Sorry, maar zo werkt dat niet bij mij. Er staan alleen maar links bij Paola Harris, waarvan de helft niet werkt.
Stel ik zeg, dat Job Cohen mij eergisteren heeft verteld,dat hij is gestopt in de Tweede Kamer, omdat zijn fractie niet wilde dat hij zou gaan onthullen dat Nederland feitelijk door Liguriërs wordt bestuurd en daar niet aan wil meewerken en dat Rutte half liguriër-half mens is en daarom altijd zo lacht om alles ook al is het heel erg?
En dan zeg jij: “Maar dat kan hij toch ook zo wel vertellen, daar heeft hij de fractie toch niet bij nodig?”
En dan zeg ik: “Ja maar dat heeft geen zin want dan gelooft niemand hem, vraag het Job Cohen zelf maar, dit is zijn email adres: job.cohen@pvda.nl.”