Francisco: Welkom Steeph.
Steeph: Hallo Francisco, goed dat je me op deze korte termijn kon ontvangen.
Francisco: Ga daar maar even liggen.
Steeph: Moet ik dan mijn laptop loslaten?
Francisco: Ja, dat is wel het beste.
Steeph: Okay, als dat helpt.
Francisco: Zeg het eens Steeph, wat mankeert er deze keer aan?
Steeph: Francisco, heb je wel eens dat gevoel gehad als je 's ochtends op weg naar je werk of je opleiding bent en je ziet al die mensen die hetzelfde doen, dat je je afvraagt "mijn god, hoe ben ik hier ook alweer in beland?"
Een enorm diepgaand zinloos gevoel, een gevoel dat je keihard aan het meerennen bent in de ratrace?
Francisco: Nou, ik weet waar je het over hebt, maar dat gevoel heb ik al jaren niet meer gehad gelukkig.
Steeph: Afijn, dat gevoel heb ik nu ook tijdens het bloggen de laatste weken.
Francisco: Hoe bedoel je dat? Je zit toch niet in een ruimte met honderden mensen te bloggen?
Steeph: Nee, dat niet. Maar je houdt wel de hele tijd allerlei blogs in de gaten. En je bent dag in dag uit, nacht in nacht uit bezig met na te denken over de volgende pots. En dan kijk je na 2000 pots ineens op van je toetsenbord en denkt: What the fuck am I doing?