Leiders met persoonlijke bagage zijn slechte leiders

Leiders met persoonlijke bagage zijn slechte leiders"Had ik het eerder geweten, dan had ik hem (Karremans) nooit gestuurd. Een scheiding vreet veel energie en die had hij toen wel ergens anders voor nodig". Dat zegt ex-generaal Hanz Couzy in het AD. Het NRC citeert uit het AD-artikel (niet on-line): Desondanks denkt Couzy dat de missie niet anders was verlopen als er een andere militair aan het hoofd van de missie had gestaan. “De omstandigheden waren beroerd”, vertelt hij. “De Dutchbatters konden er niets aan doen”. Wijsheid komt, net als de waarheid, pas achteraf. Iedereen die bepaalde stress in zijn persoonlijke bagage heeft, is kwetsbaar en daarom minder geschikt voor werk en opdrachten waar de stress al van af spat. Gelukkig neemt het aantal scheidingen (CBS) langzaam af, maar het is beter iemands persoonlijke leven even door te nemen voor hij of zij aangenomen wordt voor een stressvolle baan of opdracht.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.