Asielzoekers en asielinstroom. Het idiote tellen.

De cijfers over het aantal asielzoekers vliegen je weer om de oren de afgelopen dagen. Asielinstroom, asielzoekers, migranten, het zijn allemaal begrippen die hetzelfde zouden betekenen, maar dat is niet zo. Wilders had het tijdens de algemene beschouwingen over 3.100 asielzoekers per week en dat is 150.000 per jaar en die halen ook nog familie hierheen en dan komen we op 300.000 mensen per jaar. Ik laat straks zien wat voor onzin het is. Jesse Klaver had het gisteravond over dat uit de begroting van justitie blijkt dan het aantal asielzoekers volgend jaar 14.000 minder zou zijn. Hij haalt instroom en asielzoekers door elkaar. Inmiddels heeft ook de Volkskrant een fact-check gedaan, waar ik aan meegewerkt heb. Het COA is de belangrijkste leverancier van de huidige cijfers en dat is altijd de asielinstroom. In bijvoorbeeld dit artikel leg ik uit waaruit de instroom bestaat. Begrippen en betekenis cijfers IND en COA.  Wat wordt verstaan onder de asielinstroom?  

Door: Foto: Takver (cc)

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.