Architecture of Density

Fotograaf Michael Wolf legt de architectuur van Hong Kong vast en herdefinieert de uitspraak ” Vol = Vol !!! ” Architecture of Density – Michael Wolf
Omdat we maar niet vaak genoeg kunnen waarschuwen tegen het Chinese Rode Gevaar wijs ik u graag nog even op een artikel waarin uit de doeken wordt gedaan hoe China haar zeeroutes van-en-naar de oliebronnen in het Midden-Oosten aan het veilig stellen is. Observatieposten in Pakistan en op birmese eilanden, een spoorlijn in Cambodja, een kanaal door Thailand en de opbouw van "air and sea power" in de Zuid Chineze Zee. China believes the U.S. military will disrupt China's energy imports in any conflict over Taiwan, and sees the United States as an unpredictable country that violates others' sovereignty and wants to "encircle" China (WashingtonTimes) quasi-update: dat het communistische China zich soms toch wat van het milieu aantrekt blijkt uit het nieuws dat ze 26 omstreden energieprojecten schrappen waaronder onderdelen van het Drieklovenproject.

Fotograaf Michael Wolf legt de architectuur van Hong Kong vast en herdefinieert de uitspraak ” Vol = Vol !!! ” Architecture of Density – Michael Wolf
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De Chinese hordes komen er langzaam maar zeker aan, ik waarschuwde er al meerdere malen voor op Sargasso. Ze kloppen nu dan toch harder en harder op de deur van de Westerse economie. De Chinese computer fabrikant Lenovo kocht in December 2004 de PC-divisie van IBM voor 1,25 miljard dollar. Maar daarmee is de Chinese honger natuurlijk niet gestild. Dat China Netcom een groot aandeel in haar Hong Kongse concurrent nam, mag nog niet zo opmerkelijk heten. Maar CNOOC, China’s derde grootste gas en olie maatschappij heeft nu een bod gedaan van 13 miljard dollar op de Amerikaanse collega Unocal. Minmetals had al een vergeefse poging gedaan de Canadese mijnbouwer Noranda over te nemen voor 5 miljard dollar. Ondertussen is China ook in onderhandelingen verwikkeld met Gazprom, Rusland’s olie en gas maatschappij, om een deel van Yukos over te nemen, hoewel het daarbij concurrentie uit India moet dulden.
Het moge duidelijk zijn, dat de wereldeconomie in een structurele herstructurering verkeert. Terwijl Westerse bedrijven produktie veelal naar Asie verhuizen, kopen Chinese bedrijven Westerse bedrijven en kapitaal op. Daarbij zou Europa zich misschien kunnen afvragen of het wel gewenst is dat een communistische dictatuur, waarin mensenrechten aan de lopende band worden geschonden, zich kan inkopen in onze democratische welvaartsmaatschappij.
De snel groeiende economie van China heeft een grote honger naar energie en grondstoffen. Tot voor kort voorzag China in haar eigen behoefte of betrok deze goederen in de eigen regio. Maar nu China na de EU en de VS inmiddels de derde economie op aarde is (GDP) moet ze wereldwijd naar hulpbronnen zoeken. In de zoektocht naar olie is Sudan het eerste land waar China als dominante handelspartner haar stempel drukt op de interne aangelegenheden.
Op dit moment neemt de China National Petroleum Corporation (CNPC) 40% van de olie-export uit Sudan voor haar rekening. Maar met een contract van 215 miljoen dollar dat aan een chinees bedrijf werd gegeven voor de aanleg van een 1300 km lange pijpleiding naar Port Sudan, zal dat aandeel fors toenemen. De CNPC ziet Sudan als springplank naar zowel het Midden-Oosten als Noord-Afrika. Onderhandelingen met Irak alsmede Algerije zijn al in volle gang. China’s oil strategy described (Daily Star, Lebanon).
Maar China roert zich niet alleen op het zakelijke vlak in Sudan. In het jaar 2000 verkocht China 34 straaljagers aan het land en volgens Amnesty International waren chinese militairen betrokken bij etnische zuiveringen in het gebied waar de pijpleiding gaat lopen. De straaljagers gebruikte de islamitische regering van Sudan om christelijke dorpen in Darfur te bombarderen (WorldNetDaily)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.