De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Met Halloween voor de boeg, lijkt deze gouwe ouwe van de Schotse singer-songwriter Donovan uit 1966 zeer toepasselijk.
“Both lyrically as well as musically, the languid and trippy contents project a dark foreboding atmosphere. (…) Donovan’s lyrics are well matched as they project a sort of sinister tale of paranoia and the paranormal.” (Lindsay Planer)
Parliament verzorgt hier even op funky wijze het gospeluurtje voor non-conformisten en alternativo’s.
Morphine was een Amerikaanse alternatieve rockgroep, die in 1989 werd geformeerd door Mark Sandman en Dana Colley in Cambridge, Massachusetts. De groep ging uit elkaar toen voorman Sandman in 1999 overleed aan een hartaanval.
‘Rope on fire’ is van het album The Night, postuum uitgebracht in 2000. Het beschrijft in een aantal filmische droomscènes een relatie in crisis.
_-
Cab Calloway was een populaire jazzartiest in de jaren ’30 en ’40. Hij acteerde van de jaren dertig tot de late jaren zestig ook in tal van films, waaronder de korte muziekfilm Hi-De-Ho.
Calloway speelt hier een notoire versierder, die het aanlegt met de vrouw van een treinconducteur, die ‘ie eerst een radio heeft aangepraat, zodat zij naar jazz kan luisteren. Met een flinke dosis sluikreclame voor een zeker radiomerk. Al vraag ik me af of de mannelijke kijkers van het filmpje geneigd zullen zijn zo’n ding in huis te halen.
Ik kan niet zeggen dat de nieuwe single van Chelsea Wolfe me bijzonder aanspreekt, maar de clip van regisseur George Gallardo Kattah is huiveringwekkend mooi.
Het is net een sprookjesachtige nachtmerrie.
Als ik één protestlied zou moeten noemen dat de mentaliteit van kolonisten ten opzichte van de inheemse bevolking haarscherp op de korrel neemt, dan is het wel Don’t Drink the Water van de Dave Matthews Band.
Wie raadt de achtergrondzangeres? Gefeliciteerd, u kent uw alternatieve jaren ’90 rock.
De grappen zijn woke, maar ironisch. Anders zouden ze immers niet grappig zijn.
‘Het Midden-Oosten is vandaag rustiger dan die in twee decennia is geweest’, pochte de Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur Jake Sullivan op 29 september.
Iets meer dan een week later stak Hamas met haar gruwelijke terreuractie een brandende lont in het kruitvat van het Midden-Oosten.
Peter Allen Greenbaum, beter bekend als Peter Green, was een Britse bluesgitarist, mede-oprichter van Fleetwood Mac en psychiatrisch patiënt. Zo onderging hij nog elektroshocktherapie om z’n schizofrenie te behandelen.
In 1998 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Rolling Stone rangschikte hem op plaats 58 van de beste rock- en bluesgitaristen ter wereld.
Van Goldfrapps debuutalbum Felt Mountain uit 2000. Volgens Alison Goldfrapp gaat het nummer over genetische manipulatie van mens en dier, waar volgens haar een fascistisch element in zit.
Een handige geluidstechnieker stofte deze klassieker van The Supremes af. Het resultaat stelt niet teleur.
Het roept wel een vraag op: waarom klinkt een liedje uit 1965 zoveel rijker dan 95% van de meuk die vandaag de dag wordt geproduceerd?
Ze is inmiddels 72, de Britse muzikante Joan Armatrading. Ze werd geboren in de Cariben, maar verhuisde op driejarige leeftijd met haar ouders naar Birmingham.
Armatrading leerde zichzelf gitaar spelen, voegde zich op 17-jarige leeftijd bij een musicalgezelschap dat op tournee was met de musical Hair en bracht als 21-jarige haar eerste plaat uit.
Een rijk leven dus, kun je wel stellen.