De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Glamrocker Alvin Stardust legt uit dat iedereen een geweldige tijd tegemoet gaat in de hemel. Als u liever de versie van Johnny Cash hoort, kan dat hier.
Voor het geval u dacht dat er in India alleen maar suikerzoete romantiek geproduceerd wordt: hier is Navi Brar met Doosri Kranti.
Eendagsvlieg Whale scoorde in 1993 een Europees hitje met iets dat op grunge lijkt, maar het niet echt is. Zweedse grunge, zullen we maar zeggen.
Een van de bands die u vanaf morgen op Lowlands kunt zien is het Australische indiedancetrio Panama. Meer tips bij Kindamuzik.
White Town is het alter ego van Jyoti Mishra, een Britse muzikant van Indiase afkomst, die er in zijn hoesteksten graag op los sombert en verder over van alles en nog wat een mening heeft.
Ta Paidia Tou Piraia (internationaal bekend als ‘Never on a sunday’), vertolkt door actrice en politiek activiste Melina Mercouri, was het eerste niet-Engelstalige lied dat een Oscar won. Talloze vertalingen en bewerkingen volgden, zoals deze van de Chordettes en deze van Mieke Telkamp. Het werd er niet altijd beter van.
Sweet Dreams in een versie van Mohamed Mansour, uit de stal van 100 Copies, Cairo. Met dank aan Geert-Jan Hobijn voor de tip.
Sexy lächeln for da ladies met (vlnr) Pepa, Salt en dj Spinderella.
Mecano kent u allicht van hun Europese hit Hijo de la Luna. Reden om voor bovenstaand clipje te kiezen is dat u daarin de vijftienjarige Penélope Cruz herkent, die haar acteerdebuut maakt.
We gaan weer even multiculti doen. Een jaar of tien geleden was Yulduz Usmonova (of Usmanova) uit Uzbekistan regelmatig te gast op Europese wereldmuziekfestivals. Inmiddels is ze hier nauwelijks meer te zien, maar ze maakt nog steeds minstens een album per jaar. Usmanova zat in het Uzbeekse parlement, maar woont inmiddels als politiek vluchteling in Turkije.
In 1945 was de Braziliaanse zangeres en actrice Carmen Miranda de best betaalde ster van Hollywood. Met dank aan knetterhard werken en meedogenloze typecasting.
De oudere Sargassobezoeker zal hoogstens glimlachen bij de gedachte als zou Miley Cyrus teveel seksualiteit in de popmuziek brengen. Wij immers hadden de Plasmatics, met Wendy O. Williams. Wrecking Ball in het kwadraat.