De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Not Drowning, Waving was in de jaren 80 een Australische band die rock/pop maakte met elementen van wereldmuziek en af en toe een vleugje ambient.
In 1990 togen ze naar Papua Nieuw-Guinea, om daar samen met locale musici een plaat op te nemen. Daarvan is dit het titelstuk.
Lekker triphop lounge van Neroche. Vermoedelijk een Britse producer, maar zeker weten doe ik het niet.
Jules Shungu Wembadio Pene Kikumba, kortheidshalve Papa Wemba, is niet langer onder ons. Hij stortte gisteren in tijdens een optreden en stond niet meer op. Papa Wemba was van de groten die Afrikaanse muziek naar Europa en verder bracht, met een geluid dat zo vaak geïmiteerd is dat het bijna clichématig aandoet.
Prince Rogers Nelson maakt alweer drie dagen geen muziek meer, en wij van Sargasso hebben daar nog geen aandacht aan besteed.
Ernstig, dat moet dus onmiddellijk worden rechtgezet.
White Lung is een recht-toe-recht-aan punkrockbandje uit Vancouver. Bovenstaand clipje is de single die hoort bij hun nieuwe album Paradise, dat over een week of wat uitkomt.
Sussan Deyhim is een Iraanse danseres en zangeres. Ze begon in de jaren 70 in het nationale ballet van Iran, werkte daarna samen met Bejart, en verhuisde in 1980 naar New York. Daar werkte ze samen met veel internationale artiesten in een breed scala van genres. Ze is vooral bekend vanwege het opvallende gebruik van haar stem.
De muzikant waar ze het meest mee samenwerkt is Richard Horowitz, een Amerikaans componist gespecialiseerd in muziek uit het Midden Oosten.
Arto Lindsay & Peter Scherer vormden same Ambitious Lovers, maar onder hun eigen namen maakten ze een plaat die verscheen in de Made To Measure serie. Hoorden we gisteren al bizarre basklanken in een bed van atonaliteit, voor vandaag kan het allemaal nog atonaler.
Peter Principle is de bassist van avant-gardeband Tuxedomoon, een band opgericht met het doel “anders te klinken dan alle andere bands” (en ooit behandeld in Closing Time).
Maar Peter Principle moest natuurlijk bewijzen dat het geluid allemaal nog weirder kan, en dat deed hij dan ook op zijn solo-projecten. Zoals op z’n solo debuut Sedimental Journey uit 1985, verschenen op Crammed’s Made To Measure serie.
Jean Marc Zelwer is een Frans componist die vooral opereert vanuit zijn theatergezelschap La Kumpania Zelwer. Het gezelschap brengt een mix van theater en muziek, met invloeden van vele culturen uit met name de Oosterse regionen van Europa. Het instrumentarium is dikwijls uitgebreid: cello, viool, piano, wasbord, harmonica, harp, accordeon, clarinet, etc. etc.
In 1990 verscheen zijn album La Fiancee aux Yeux de Bois in de Made To Measure serie van het Belgische Crammed label. Daarvan dit stuk.
Lucia Hwong is een Amerikaanse met Chinese wortels. Ze heeft zich gespecialiseerd in de pipa, een traditionele Chinese luit met vier snaren.
Los Fabulosos Cadillacs is een Argentijnse band die sinds 1985 een mix van ska, rock, reggae, funk, punk en folk de wereld in slingert. Hetgeen ze in Latijns Amerika een grote populariteit heeft opgelevert.
Hier horen we ze van hun plaat uit 1997, Fabulosos Calavera, waar ingehaakt wordt op de latijns-amerikaanse obsessie met schedels en dood.